Rudra Saṃhitā (4) – Rozdział 5 – Kārttikeja zostaje ukoronowany

Brahmā powiedział:

1-2. W międzyczasie ujrzał wspaniały, lśniący i cudowny rydwan wykonany przez Wiśwakarmana. Był on przestronny, miał sto kół, był piękny i szybki jak myśl. Został wysłany przez Pārwatī i otoczony był doskonałymi towarzyszami Śiwy.
3. Z bolącym sercem Kārttikeja, zrodzony z nasienia Pana Śiwy, istoty nieskończonej i doskonale mądrej, wsiadł do niego.
4. W tym samym czasie strapione i pogrążone w żalu Kryttikā podeszły do niego z rozczochranymi włosami i zaczęły mówić jak szalone kobiety.

Kryttikā powiedziały:

5. O oceanie miłosierdzia, jak możesz bezlitośnie nas opuścić i odejść? To niegodne, by wychowywany syn porzucał swoje matki.
6. Byłeś przez nas z miłością wychowywany. Z tego powodu jesteś naszym synem. Co mamy zrobić? Dokąd mamy pójść? Co możemy uczynić?
7. Po tych słowach i po mocnym uścisku z Kārttikeją, Kryttikā zemdlały z powodu nadchodzącej rozłąki ze swoim synem.
8. Ocuciwszy je i pouczywszy je duchowymi słowami, o mędrcze, wsiadł do rydwanu razem z nimi i z Pārszadami.
9. Widząc i słysząc różne pomyślne i radosne rzeczy, Kumāra udał się do pałacu swojego ojca razem z Pārszadami.
10. Kumāra, podróżując w szybkim rydwanie z Nandinem siedzącym po jego prawej stronie, dotarł do podnóża drzewa Nagrodha w Kailāsa.
11. Tam Kumāra, syn Śiwy, znawca boskich zabaw, czekał razem z Kryttikāmi i wodzem Pārszadów w wielkiej radości.
12. Wtedy wszyscy bogowie, mędrcy, Siddhowie, Ćāraṇowie, Wiszṇu i Brahmā ogłosili jego przybycie.
13. Śiwa wraz z Wiszṇu, Brahmą, bogami, mędrcami i innymi udał się do tego miejsce aby go spotkać.
14. Zagrzmiało wiele muszli, bherī i tūrja. Wśród rozradowanych bogów panowała wielka radość.
15. Wīrabhadra i inni Gaṇowie szli za nimi, grając rytmicznie na różnych dzwoneczkach i radośnie tańcząc.
16. Wychwalając i będąc wychwalanymi śpiewali pieśni pochwalne.
17. Wołając radośnie „Zwycięstwo” i „Pokłon” rozradowani ludzie przyszli zobaczyć znakomitego syna Śiwy, zrodzonego w gaju roślin śara.¹
18. Pārwatī sprawiła, że całe obrzeża miasta zostały ozdobione Padmarāgą i innymi klejnotami. Główna droga stała się piękna i pomyślna.
19. Trzydzieści bogiń, na czele z Lakszmī, stało z przodu wraz z cnotliwymi kobietami, których mężowie i synowie żyli, a Pārwatī stała przed nimi.
20. Na rozkaz Pārwatī, uśmiechnięte niebiańskie dziewczęta, Rambhā i inne, bogato ubrane, zajmowały się śpiewem i tańcem.
21. Ci, którzy spojrzeli na Kumārę podobnego do Śiwy, ujrzeli wielką aurę przenikającą trzy światy.
22. Natychmiast oddali pokłon Kumārze, który był otoczony olśniewającą aurą, blaskiem stopionego złota i światłem słońca.
23. Z pochylonymi ramionami i zaangażowani w wykrzykiwanie „Pokłon”, stanęli po jego prawej i lewej stronie.
24. Wiszṇu, Indra, ja sam oraz bogowie padli na ziemię i obeszli Kumārę dookoła.
25. Tymczasem Śiwa i Pārwatī, bardzo uradowani i rozradowani, przyszli tam i ujrzeli swojego syna.
26. Widząc syna, wielki pan Śiwa, jedyny krewny wszechświata, który nosił na ciele węże i był otoczony przez Pramathów wraz z wielką boginią Pārwatī, został przepełniony radością i miłością.
27. Ujrzawszy Pārwatī i Śiwę, Kārttikeja natychmiast zszedł z rydwanu i oddał im pokłon.
28. Przytulając go z miłością, Śiwa pocałował Kumārę w głowę. On, będący przyczyną wielkiego uczucia, był bardzo uradowany.
29. Przytulając go z wielkim uniesieniem i przepełniona miłością, Pārwatī nakarmiła go piersią.
30. Obrzęd Nīrādźana został wykonany przez rozradowanych bogów w towarzystwie ich żon.
31. Mędrcy czcili Kumārę recytując hymny wedyjskie, muzycy śpiewali pieśni, inni grali na instrumentach muzycznych.
32. Umieszczając Kumārę jaśniejącego olśniewającym blaskiem na kolanach, Pārwatī zabłysnęła jako najwspanialsza z kobiet noszących synów.
33. Na rozkaz Śiwy, Kumāra w towarzystwie swoich Gaṇów udał się do siedziby Śiwy. Czuł się bardzo szczęśliwy wśród rozradowanych bogów.
34. Para jednocześnie jaśniała otoczona przez ważnych bogów i pozdrawiana przez mędrców.
35. Kumāra radośnie bawił się na kolanach Śiwy. Swoimi dłońmi droczył się z Wāsuki² oplatającym szyję Śiwy.
36. Oglądając ten figlarny czyn łagodnym wzrokiem, Pan Śiwa radośnie opowiedział o tym Pārwatī.
37. Widząc łagodny uśmiech Kumāry, Pan Śiwa i Pārwatī doznali wielkiej radości. Pan, jedyny władca światów i krewny wszechświata, nie wypowiedział ani słowa, z gardłem ściśniętym z powodu wzruszenia.
38. Wtedy Śiwa, pan wszechświata, zgodnie ze zwyczajami świata, z radością posadził Kārttikeje na pięknym tronie wysadzanym klejnotami.
39. Setkami naczyń ozdobionych klejnotami, napełnionych wodami z miejsc świętych uświęconych mantrami wedyjskimi, z radością dokonał jego rytualnej ablucji.
40. Wiszṇu podarował mu koronę, diadem i bransolety osadzone w klejnotach, swój własny naszyjnik Waidźajanti i dysk.
41. Śiwa podarował mu trójząb, łuk Pināka, topór, strzałę Paśupata, broń zniszczenia i najwyższą wiedzę.
42. Ja dałem mu świętą nić, Wedy, mantrę Gājatrī, naczynie Kamaṇḍalu, strzałę Brahmāstra i wiedzę niszczącą wroga.
43. Następnie Indra podarował mu królewskiego słonia i piorun. Władca wód, Waruṇa, podarował mu biały parasol i naszyjnik z klejnotów do noszenia.
44. Słońce dało mu rydwan szybki jak myśl i bogato wyposażony pancerz; Jama – swój własny kij; księżyc – naczynie pełne nektaru.
45. Agni z miłością podarował mu włócznię; Nirryti – swoją własną broń, a wiatr – swoją własną broń.
46. Kubera dał mu maczugę; Śiwa – włócznię; bogowie – różne rodzaje broni i narzędzi.
47. Zachwycony pan Kāma podarował mu broń miłości, maczugę i swoją własną wiedzę z wielką przyjemnością.
48. Ocean mleka dał mu cenne klejnoty i wspaniałą bransoletkę na kostkę wysadzaną klejnotami. Himawat dał mu boskie ozdoby i szaty.
49. Garuḍa dał mu swojego syna Ćitrabarhaṇa; Aruṇa – potężnego koguta Tāmraćūḍa.
50. Pārwatī z uśmiechem i radością podarowała mu moc i pomyślność. Z wielką przyjemnością obdarzyła go również długowiecznością.
51. Lakszmi podarowała mu boskie bogactwo i wielki, piękny naszyjnik. Sāwitrī z radością dała mu całą Siddhawidjā.³
52. O mędrcze, inne boginie, które tam przybyły, również podarowały mu swoje odpowiednie dary. Kryttikā także to uczyniły.
53. O znakomity mędrcze, zapanowała tam wielka radość. Wszyscy byli zachwyceni, szczególnie Pārwatī i Śiwa.
54. W międzyczasie, o mędrcze, potężny Śiwa przemówił do Brahmy i innych bogów, śmiejąc się i radując.

Śiwa powiedział:

55. „O Wiszṇu, o Brahmā, o bogowie, posłuchajcie moich słów. Jestem szczęśliwy pod każdym względem. Proszę, wybierzcie dary, jakich pragniecie.”

Brahmā powiedział:

56. O mędrcze, usłyszawszy te słowa Śiwy, Wiszṇu i inni bogowie przemówili do Śiwy z twarzami promieniejącymi radością.

Bogowie powiedzieli:

57. „O panie, Tāraka z pewnością zostanie zabity przez Kumārę. Właśnie w tym celu się on narodził.
58. Dlatego nasze wysiłki aby go zabić powinniśmy rozpocząć jeszcze dziś. Prosimy, daj Kumārze swoje polecenia. Niech zabije Tārakę dla naszego szczęścia.”
59. Myśląc, że tak ma być, pan Śiwa, poruszony współczuciem, powierzył swego syna bogom, by zabili Tārakę.
60. Na polecenie Śiwy, Brahmā, Wiszṇu i inni bogowie wspólnie wyruszyli z góry, mając Kumārę na przedzie.
61. Po opuszczeniu Kailāsy, na polecenie Wiszṇu, Twaszṭri zbudował cudownie piękne miasto bardzo blisko góry.
62. Tam zbudował boski, wspaniały i cudownie lśniący dom dla Kumāry. Twaszṭri umieścił tam doskonały tron.
63. Inteligentny Wiszṇu dokonał pomyślnej ceremonii koronacji Kārttikeji w towarzystwie bogów, używając wód ze wszystkich świętych miejsc.
64. Przyozdobił Kārttikeję pod każdym względem i ubrał go wspaniale. Przeprowadził ceremonię skrótowo i sprawił, że wszyscy z radością świętowali to wydarzenie.
65. Wiszṇu z radością podarował mu zwierzchnictwo nad wszechświatem. Nałożył znak Tilaka i czcił go razem z bogami.
66. Kłaniając się Kārttikeji z radością wraz z bogami i mędrcami, wychwalał wieczną formę Śiwy różnymi hymnami.
67. Kārttikeja, siedząc na doskonałym tronie i obejmując panowanie oraz opiekę nad wszechświatem, lśnił wspaniale.