Nārada powiedział:
1. O panie istot, o Braminie, o stwórco, co wydarzyło się później? Proszę, opowiedz mi to.
Brahmā powiedział:
2. O drogi, wtedy potężny mędrzec Wiśwāmitra, poruszony przez Brahmę, przypadkowo przybył tam i bardzo się ucieszył.
3. Ujrzawszy nadziemską chwałę tego promiennego chłopca, poczuł wielką radość. Pokłonił się chłopcu.
4. Z radosnym umysłem wychwalał go słowami natchnionymi przez Brahmę. Wiśwāmitra uświadomił sobie jego moc.
5. Chłopiec również się ucieszył i stał się źródłem wielkiej radości. Śmiejąc się, przemówił do Wiśwāmitry. Było to bardzo zaskakujące.
Syn Śiwy powiedział:
6. „O wspaniały panie obdarzony doskonałą mądrością, to z woli Śiwy przybyłeś tu przypadkiem. O drogi, wykonaj moje rytuały oczyszczające zgodnie z nakazami Wed.
7. Od tej pory bądź moim kapłanem, obdarzając mnie swoją miłością. Z pewnością staniesz się przedmiotem czci dla wszystkich.”
Brahmā powiedział:
8. Usłyszawszy jego słowa, syn Gādhi1 (Wiśwāmitra) był ogromnie uradowany i zdziwiony. Przemówił do niego tonem wcale nie wyniosłym.
Wiśwāmitra powiedział:
9. Posłuchaj, o drogi, nie jestem braminem. Jestem kszatriją, synem Gādhi, znanym jako Wiśwāmitra i sługą braminów.
10. O znakomity chłopcze, tak opowiedziałem ci moje życie. Kim ty jesteś? Teraz opowiedz mi wszystko o sobie – jestem zdumiony.
Brahmā powiedział:
11. Usłyszawszy jego słowa, chłopiec opowiedział mu o swoim życiu. Boski chłopiec, źródło wielkiej radości i ochrony, rzekł do syna Gādhi z wielką radością.
Syn Śiwy powiedział:
12. O Wiśwāmitro, dzięki mojej łasce teraz stajesz się bramińskim mędrcem. Wasiszṭha i inni zawsze będą cię darzyć szacunkiem.
13. Dlatego z mojego rozkazu wykonasz moje rytuały oczyszczające. Zachowaj to jako wielką tajemnicę. Nie mów o tym nigdzie.
Brahmā powiedział:
14. O niebiański mędrcze, w sposób określony przez Wedy, Wiśwāmitra wykonał rytuały oczyszczające dla syna Śiwy.
15. Syn Śiwy, źródło wielkiej radości i ochrony, ucieszył się i obdarzył mędrca boską mądrością.
16. Syn Agni uczynił Wiśwāmitrę swoim kapłanem. Od tego czasu stał się wielkim braminem i znawcą boskich zabaw rozmaitego rodzaju.
17. O mędrcze, pierwszą zabawę, którą wykonał, tak oto ci opowiedziałem. O drogi, posłuchaj z zachwytem o kolejnej jego zabawie. Opowiem ci ją.
18-19. W tym czasie znany był jako biały z koloru. Agni przybył tam i widząc swego syna – boskiego i bardzo świętego – zawołał: „O drogi synu.” Agni objął go i ucałował. Podarował mu cudowną broń – włócznię.
20. Guha wziął włócznię i wspiął się na szczyt. Uderzył włócznią w wierzchołek góry, a ten runął w dół.
21. Dziesięć tysięcy miliardów bohaterskich demonów przybyło tam, by go zaatakować, lecz zostali zabici uderzeniem włóczni.
22. Zapanował wielki zamęt. Ziemia, góry i trzy światy zatrzęsły się. Indra, władca bogów, przybył tam.
23. Swym piorunem uderzył go z prawej strony. Z tego boku wyszedł potężny wojownik imieniem Śākha.2
24. Śakra uderzył go ponownie piorunem z lewej strony. Z tego boku wyszedł inny silny wojownik imieniem Wiśākha.
25. Następnie Indra uderzył go piorunem w serce. Z tego miejsca wyszedł inny wojownik, bardzo potężny jak on sam, imieniem Naigama.
26. Wtedy czterej o wielkiej sile bohaterowie, w tym Skanda, rzucili się do ataku na Indrę. Ja udzieliłem Indrze ochrony.
27. Przerażony Guhą, Indra wraz ze wszystkimi bogami w popłochu powrócił do swojej siedziby. O mędrcze, nie znał jego tajemnicy.
28. Chłopiec pozostał tam tak samo nieustraszony jak przedtem. O drogi, był bardzo zadowolony i kontynuował swoje boskie zabawy różnego rodzaju.
29. W międzyczasie przybyły tam sześć kobiet imieniem Kryttikā, aby wziąć kąpiel, i ujrzały chłopca o książęcym wyglądzie.
30. Wszystkie zapragnęły go wziąć i pieścić, o mędrcze, i z powodu ich jednoczesnego pragnienia opieki nad chłopcem, wywiązał się spór.
31. Aby rozwiązać ich wzajemny spór, chłopiec przyjął sześć twarzy i wypił mleko z ich piersi. O mędrcze, wszystkie zostały pogodzone i usatysfakcjonowane.
32-33. Zrozumiawszy jego wolę, Kryttikā, o mędrcze, zabrały go radośnie do swej siedziby. Karmiąc go swym mlekiem, pielęgnowały i wychowywały syna Śiwy, jaśniejącego bardziej niż słońce.
34. Nigdy nie spuszczały go z oczu. Stał się przedmiotem ich miłości, droższym niż ich własne życie. Zaprawdę, ten, kto karmi i wychowuje dziecko, ma prawo do nazywania go swoim synem.3
35. Z wielką miłością dały mu najrzadsze szaty i znakomite ozdoby z trzech światów.
36. Karmiąc go codziennie najprzedniejszymi przysmakami, wychowywały tego cudownego chłopca.
37. O drogi, pewnego razu ten syn Kryttikā udał się na niebiańskie zgromadzenie i pokazał cudowne wyczyny.
38. Ten cudowny chłopiec objawił swoją niezwykłą chwałę bogom, w tym Wiszṇu.
39-40. Widząc go, bogowie i mędrcy, w tym Wiszṇu, byli zdumieni i zapytali chłopca: „Powiedz, kim jesteś?”. Usłyszawszy to, nie odpowiedział. Powrócił do swojej siedziby i pozostał ukryty jak wcześniej.
Przypisy:
- Wiśwāmitra, syn Gādhi (lub Gāthina), był z urodzenia kszatriją, który dzięki surowym umartwieniom osiągnął stan bramina. Śiwa-purāṇa przypisuje tę przemianę łasce Kumāry, który uczynił go braminem, aby umożliwić mu przeprowadzenie rytuałów oczyszczających. ↩︎
- Śākha, Wiśākha i Naigama to trzej bracia Kumāry. Według Śiwa-purāṇy są oni jego własną istotą. Zob. ŚP, Rudrasaṃhitā IV. 23–25. V.S. Agrawal daje zupełnie inną interpretację. Według niego Kumāra jest symbolem zasady życia przejawiającej się w każdej istocie. Kryttikā to sześć czakr jogicznych zlokalizowanych w ciele człowieka w złotej trzcinie. Kumāra, który rodzi się w tej sześciosegmentowej trzcinie, nazywany jest (i) Kārttikeja oraz (ii) Śākha. Zasada życia rozgałęzia się następnie w formie pięciu żywiołów i umysłu, które razem nazywa się (iii) Wiśākha. Jako popularny bóg wspólnoty kupieckiej Kumāra nosi imię (iv) Naigama lub Naigameja. ↩︎
- Wersety 34–36 tego rozdziału są tożsame z wersetami 31–32 kolejnego rozdziału. ↩︎