Rudra Saṃhitā (4) – Rozdział 20 – Uroczystość zaślubin Gaṇeśa

Brahmā powiedział:

1. Tymczasem Pradźāpati Wiśwarūpa ucieszył się i uradował, poznawszy ich zamiar.
2. Pradźāpati Wiśwarūpa miał dwie córki o boskich cechach. Były znane jako Siddhi i Buddhi.¹ Ich ciała były doskonałe w każdym calu.
3. Pan Śiwa i Pārwatī radośnie świętowali zaślubiny Gaṇeśa z nimi.
4. Uradowani bogowie uczestniczyli w tych zaślubinach, tak, jak tego pragnęli Śiwa i Pārwatī.
5. Wiśwakarman przygotował wszystkie rzeczy potrzebne do ceremonii. Mędrcy i bogowie byli pełni wielkiej radości.
6. Szczęścia, jakie Gaṇeśa czerpał z tego małżeństwa, o mędrcze, nie da się właściwie opisać.
7. Po pewnym czasie szlachetny Gaṇeśa spłodził dwóch synów, po jednym z każdej żony. Byli oni obdarzeni boskimi cechami.
8. Syn Kszema narodził się z Siddhi. Wyjątkowo promienny syn Lābha narodził się z Buddhi.
9. Gdy Gaṇeśa cieszył się niewyobrażalnym szczęściem, drugi syn powrócił po okrążeniu ziemi.
10. Wówczas przemówił do niego Nārada, wielka dusza: „Mówię prawdę, nie kłamię. Nie kieruję się podstępem ani zazdrością.
11. To, co uczynili twoi rodzice, Śiwa i Pārwatī, nikt inny na świecie nigdy nie uczyni. To prawda. Mówię prawdę.
12. Pod pretekstem okrążenia ziemi wyprawili cię precz, a tymczasem urządzili wspaniałe i pomyślne zaślubiny Gaṇeśa.
13. Dzięki temu zawartemu małżeństwu Gaṇeśa z radością otrzymał dwie żony. Są one doskonałymi córkami Pradźāpati Wiśwarūpy.
14. Z tych dwóch żon o pomyślnym ciele zrodził dwóch synów – Kszemę z Siddhi i Lābhę z Buddhi. Przynoszą oni wszystkim szczęście.
15. Spłodziwszy dwóch synów o pomyślnych cechach, Gaṇeśa nieustannie cieszy się szczęściem, jak zaplanowali twoi rodzice.
16. Całą ziemię, wraz z oceanami i dżunglami, przemierzyłeś z powodu ich podstępnego polecenia. O drogi, oto tego rezultat.
17. O drogi, pomyśl. Jeśli rodzice zaczną oszukiwać, a zwłaszcza jeśli nasi panowie zaczną oszukiwać, czyż inni również nie zaczną oszukiwać?
18. Twoi rodzice źle postąpili. Zastanów się nad tym. Nie sądzę, aby ich czyn był dobry.
19. Jeśli matka miałaby otruć syna, ojciec sprzedać syna, a król skonfiskować majątek swych poddanych – co można powiedzieć i komu?
20. O drogi, rozumny i miłujący pokój człowiek nigdy nie spojrzy w twarz temu, kto popełnił taki szkodliwy czyn.
21. Taka zasada została wspomniana w Wedach, Smryti i świętych pismach. Teraz została ci przekazana. Postąp, jak zechcesz.”

Brahmā powiedział:

22. O Nārado, podążając za myślą Pana Śiwy, wypowiedziałeś te słowa do Kumāry, po czym zamilkłeś.
23. Po oddaniu czci ojcu, rozgniewany Skanda udał się na górę Krauńća,² choć był powstrzymywany przez rodziców.
24. „Dlaczego odchodzisz, mimo że cię powstrzymujemy?” Choć go powstrzymywano, odszedł, mówiąc „Nie”.
25. „O rodzice, nie pozostanę tu ani chwili dłużej, skoro wobec mnie zastosowano podstęp, odrzucając miłość wobec mnie.”
26. O mędrcze, odszedł, mówiąc tak. I nawet dziś przebywa tam, usuwając grzechy wszystkich samym swym widokiem.
27. Od tamtego dnia, o niebiański mędrcze, syn Śiwy, Kārttikeja, pozostaje kawalerem.
28. Jego imię przynosi pomyślność światu. Jest sławne w trzech światach. Usuwa wszelkie grzechy, przynosi zasługi i uświęca celibat.
29. W miesiącu Kārttika bogowie, święci mędrcy i wielcy asceci udają się tam, by ujrzeć Kumārę.
30. Ten, kto ujrzy pana w dniu gwiazdy Kryttikā w miesiącu Kārttika, zostaje oczyszczony ze wszystkich grzechów i osiąga wszystkie upragnione owoce.
31. Pārwatī pogrążyła się w smutku z powodu rozłąki ze Skandą. Błagalnie powiedziała swemu małżonkowi: „O panie, udajmy się tam.”
32. Śiwa udał się na tę górę częściowo dla jej szczęścia. Przyjął przyjemną formę Dźjotirliṅgi o imieniu Mallikārdźuna.³
33. Nawet dziś Śiwa jest tam widziany razem z Pārwatī, spełniając pragnienia swoich wielbicieli. Jest celem ludzi cnotliwych.
34. Gdy Kumāra dowiedział się, że Śiwa przybył tam z Pārwatī, stał się obojętny i zapragnął udać się gdzie indziej.
35. Na prośbę bogów i mędrców pozostał w miejscu oddalonym o trzy jodźana.
36. O Nārado, w dni pełni i nowiu księżyca, Pārwatī i Śiwa są poruszeni miłością do swego syna i udają się tam, aby go zobaczyć.
37. W dniu nowiu udaje się tam sam Śiwa. W dniu pełni na pewno przybywa tam Pārwatī.
38. O wielki mędrcze, wszystko, o co pytałeś w odniesieniu do Kārttikeji i Gaṇeśi, zostało przeze mnie opowiedziane.
39. Ten, kto to usłyszy, staje się wolny od wszystkich grzechów. Osiąga wszystkie upragnione, pomyślne owoce.
40. Ktokolwiek czyta, naucza, słucha lub opowiada tę historię, spełnia wszystkie swoje pragnienia. Nie ma co do tego żadnych wątpliwości.
41. Bramin zyskuje bramińską świetlistość, kszatrija staje się zwycięski, waiśja zdobywa pomyślność, a śudra osiąga równość z cnotliwymi.
42. Chory człowiek odzyskuje zdrowie; przestraszony uwalnia się od strachu; nikt nie będzie dręczony przez upiory, duchy itd.
43. Ta opowieść jest wolna od grzechu, przynosi chwałę i pomnaża szczęście. Sprzyja długowieczności i osiągnięciu nieba. Jest niezrównana i przynosi synów oraz wnuków.
44. Przynosi wyzwolenie i ukazuje zasady Śiwy. Jest miła dla Pārwatī i Śiwy oraz wzmacnia oddanie wobec Śiwy.
45. Powinna być zawsze słuchana przez wielbicieli oraz przez tych, którzy pragną wyzwolenia i są wolni od pragnień świata. Daje jedność z Śiwą. Sprzyja pomyślności i jest tożsama z samym Śiwą.