Brahmā powiedział:
1. Gdy Tāraka został zabity, Wiszṇu i inni bogowie, których twarze promieniały radością, wychwalali Kārttikeję z oddaniem.
Bogowie powiedzieli:
2. Pokłon Tobie o pięknych rysach, pokłon Tobie, który przynosisz pomyślność wszechświatowi, o krewny wszechświata, pokłon Tobie. Pokłon Tobie, o oczyszczający wszechświat.
3. Pokłon Tobie, pogromco wodza Asurów. O Panie, pokłon pogromcy Asury Bāṇa. Pokłon niszczycielowi Pralamby. Pokłon Tobie o świętych rysach. Pokłon Tobie, o synu Śiwy.
4. Ty jeden jesteś stwórcą, podtrzymującym i niszczycielem wszechświata. Ty, narodzony z boga ognia, bądź zadowolony. Twoja kosmiczna postać jest tożsama z wszechświatem. O synu Śiwy, krewny udręczonych, bądź łaskawy.
5. O Panie, opiekunie bogów, o Panie, chroń nas zawsze. O miłosierny, opiekunie bogów, bądź łaskawy.
6. Po zabiciu Asury Tāraki wraz z jego zwolennikami, o wielki Panie, bogowie zostali przez Ciebie uwolnieni od przeciwności.
Brahmā powiedział:
7. O mędrcze, tak wychwalany przez Wiszṇu i innych bogów, Pan Kumāra przyznał im kolejne błogosławieństwa.
8. Widząc, jak góry Go wychwalają, syn Śiwy bardzo się ucieszył i przemówił do nich po udzieleniu błogosławieństw.
Skanda powiedział:
9. Wy wszystkie góry staniecie się godne czci ze strony mędrców i miejscem przebywania ludzi kroczących ścieżką działania i wiedzy.
10. O góry, na moje słowo przybierzecie formy liṅga, szczególnych form Śiwy. Nie ma co do tego wątpliwości.
11. Mój dziadek od strony matki, doskonała góra Himawat, stanie się szczęśliwym dawcą owoców dla ascetów.
Bogowie powiedzieli:
12. Poprzez zabicie Tāraki, władcy Asurów, i poprzez udzielenie błogosławieństw w ten sposób, wszyscy z nas, zarówno istoty ruchome jak i nieruchome, zostaliśmy przez Ciebie uszczęśliwieni.
13. Teraz wypada, abyś z wielką radością udał się na Kailāsę, do siedziby Śiwy by zobaczyć się ze swoją matką i ojcem, Śiwą i Pārwatī.
Brahmā powiedział:
14. Po tych słowach i uzyskaniu jego zgody, Wiszṇu i inni bogowie radośnie udali się na tamtą górę wraz z Kumārą.
15. Gdy Pan Kumāra wyruszył do Kailāsy, siedziby Śiwy, rozległy się okrzyki „Zwycięstwo”, zwiastujące wielką pomyślność.
16. Kumāra wsiadł do bogato zdobionego powietrznego rydwanu, który lśnił ponad wszystko inne.
17. O mędrcze, z wielką radością Wiszṇu i ja z czujnością trzymaliśmy w górze nad głową Pana ćamary.
18. Indra i inni bogowie, pełniąc stosowną służbę dla Kumāry, szli przed nim radośnie, otaczając go ze wszystkich stron.
19. Dotarli do góry Śiwy, wznosząc okrzyki zwycięstwa ku czci Śiwy. Weszli na dziedziniec z radością. Rozległy się pomyślne dźwięki.
20. Widząc Śiwę i Pārwatī, Wiszṇu i inni bogowie pokłonili się Śiwie z oddaniem i stanęli tam pokornie z dłońmi złożonymi w geście szacunku.
21. Kumāra zszedł z powietrznego rydwanu w pełnej pokory i radości postawie i pokłonił się Śiwie i Pārwatī siedzącym na tronie.
22. O Nārado, widząc swego ukochanego syna Kumārę, ta boska para, Śiwa i Pārwatī bardzo się ucieszyli.
23. Wielki Pan wstał, pocałował go z radością w głowę, pogłaskał ręką i posadził na kolanach.
24. Z wielką czułością, niezwykle uradowany Śiwa pocałował twarz Kumāry, wielkiego Pana i pogromcy Tāraki.
25. Pārwatī również wstała i posadziła go na swoich kolanach. Trzymając go blisko głowy z wielką czułością, pocałowała jego twarz podobną do lotosu.
26. O drogi Nārado, radość tej pary – Śiwy i Pārwatī, którzy kierowali się świeckimi zwyczajami – bardzo wzrosła.
27. W siedzibie Śiwy zapanowała wielka radość. Wszędzie rozlegały się okrzyki „Zwycięstwo” i „Pokłon”.
28. O mędrcze, wtedy Wiszṇu, inni bogowie i mędrcy radośnie pokłonili się Śiwie. Wychwalali Go.
Bogowie powiedzieli:
29. O władco bogów, o ty, który otaczasz ochroną swoich wielbicieli, pokłon, wielokrotny pokłon Tobie, o miłosierny Panie Śiwo.
30. Naprawdę cudowna, o wielki Panie, jest Twoja boska gra, dająca szczęście wszystkim dobrym ludziom, o Śiwo, krewny udręczonych, o Panie.
31. Jesteśmy zaślepieni w naszym intelekcie. Nie znamy zasad Twojego kultu, o Wieczny. Nie znamy Twojego wezwania ani Twojej cudownej drogi, o Panie.
32. Pokłon Tobie, podporze wód Gaṅgi, bóstwu obdarzonemu atrybutami, pokłon Panu bogów, pokłon Śiwie.
33. Pokłon Panu Śiwie ze sztandarem z bykiem, pokłon Panu Gaṇów; pokłon Panu wszystkich. Pokłon Panu trzech światów.
34. O Panie, pokłon Tobie, niszczycielu, podtrzymujący i stwórco światów. O Panie bogów, pokłon Tobie, Panie trzech atrybutów i Wieczny.
35. Pokłon Panu wolnemu od przywiązań; pokłon Śiwie, wielkiej duszy. Pokłon Czystemu, poza światem materii, pokłon Wielkiemu, niezniszczalnemu.
36. Pokłon Tobie, bogu śmierci trzymającemu laskę kary i pętlę w dłoni. Pokłon przywódcy bóstw przywoływanych przez mantry wedyjskie. Pokłon Tobie, bóstwu o stu językach.
37. O Panie, wszystko wyszło z Twojego ciała, czy to przeszłość, teraźniejszość, czy przyszłość, czy to ruchome, czy nieruchome.
38. O Panie, chroń nas zawsze. O Najwyższy Panie, szukamy w Tobie schronienia we wszystkim.
39. Pokłon Tobie, o Rudro o niebieskiej szyi, w formie ofiary. Pokłon Tobie, zarówno posiadającemu formy, jak i pozbawionemu form, wielopostaciowemu.
40. Pokłon Śiwie, o niebieskiej szyi, noszącemu na członkach popiół z pogrzebowego stosu. Pokłon Tobie, Śrīkaṇṭha i Nīlaśikhaṇḍa.
41. Pokłon Tobie czczonemu przez wszystkich, czczonemu przez Joginów. Pokłon Tobie, wielki Panie, którego stopy są czczone przez wszystkich.
42. Ty jesteś Brahmą wśród wszystkich bogów, Ty jesteś Nīlalohitą wśród Rudrów; Ty jesteś duszą wszystkich istot żywych; Ty jesteś Puruszą według systemu Sāṅkhji.
43. Ty jesteś Sumeru wśród gór, Ty jesteś księżycem wśród gwiazd. Ty jesteś Wasiszṭhą wśród mędrców i Ty jesteś Indrą wśród bogów.
44. Ty jesteś Oṃkārą wśród wszystkich wedyjskich fragmentów; o wielki Panie, bądź naszym opiekunem. Dla dobra światów karmisz Istoty.
45. O wielki Panie, o szczęśliwy, o badaczu dobra i zła, o Panie bogów, spraw, byśmy rozkwitali jako ci, którzy wypełniają Twoje polecenia.
46. W Twoich milionach form nie jesteśmy w stanie pojąć Twojej prawdziwej istoty. O Panie bogów, pokłon Tobie.
Brahmā powiedział:
47. Po takiej pochwale i częstych pokłonach, Wiszṇu i inni bogowie stanęli przed Nim, umieszczając Skandę na przedzie.
48. Usłyszawszy pochwały bogów, Śiwa, Pan wszystkich, samowładny, uradował się. Miłosierny Pan się wtedy zaśmiał.
49. Śiwa, wielki Īśāna, krewny udręczonych, cel dobrych, uradował się i przemówił do Wiszṇu i innych ważnych bogów.
Śiwa powiedział:
50. O Wiszṇu, o Brahmā, o bogowie, słuchajcie moich słów z uwagą. Jestem miłosierny. Z całą pewnością będę was chronił, o bogowie.
51. Pan trzech światów jest pogromcą niegodziwych. Jest życzliwy wobec swoich wielbicieli. Jest stwórcą, podtrzymującym i niszczycielem wszystkiego, a jednak wolnym od skaz.
52. O doskonali bogowie, kiedykolwiek spotka was nieszczęście, będziecie mnie czcić dla waszego szczęścia.
Brahmā powiedział:
53-54. O mędrcze, usłyszawszy takie polecenie, Wiszṇu, inni bogowie i mędrcy pokłonili się radośnie Śiwie, Pārwatī i Kumārze, i powrócili do swych siedzib z wielką radością, śpiewając przyjemną chwałę Śiwy, Pārwatī i ich syna.
55. Śiwa w radości pozostał na górze wraz z Pārwatī, Gaṇami i Kumārą. Pan Śiwa był bardzo zadowolony. 56. Tak oto, o mędrcze, została Ci opowiedziana boska i przyjemna historia Kumāry i Śiwy. O czym jeszcze pragniesz usłyszeć?