Rudra Saṃhitā (3) – Rozdział 53 – Opis podróży powrotnej Śiwa

Brahmā powiedział:

1. Wtedy Wiszṇu i inni bogowie, mędrcy i asceci przesłali wiadomość do góry o swoim zamiarze oddalenia się po wypełnieniu bieżących obowiązków.
2. Władca gór zakończył wtedy rytualną kąpiel i oddał cześć swemu ulubionemu bóstwu. Wezwał swoich krewnych z miasta i z radością udał się do sali audiencyjnej.
3. Tam z przyjemnością oddał cześć panu i poprosił go, by pozostał w jego domu jeszcze przez kilka dni razem ze wszystkimi ludźmi.
4. „O Śiwo – powiedział – jestem usatysfakcjonowany Twym widokiem. Jestem błogosławiony, ponieważ przyszedłeś tu z bogami.”
5. Wypowiadając te i wiele innych słów, władca gór błagał pana z dłońmi złożonymi w geście czci, w obecności Wiszṇu i innych bogów.
6. Wtedy bogowie i mędrcy wspomnieli Śiwę i przemówili z radością.

Bogowie powiedzieli:

7. O władco gór, jesteś błogosławiony. Twoja chwała jest wielka. Nawet w trzech światach nie ma nikogo równego ci zasługami.
8. U twoich drzwi, panie, zjawił się Śiwa, najwyższy Brahman, cel ludzi szlachetnych i przychylny swoim wielbicielom – razem z nami, swymi sługami.
9. O władco gór, ta sala audiencyjna jest doskonała. Uczciłeś nas na wiele sposobów. Podane nam potrawy były nadzwyczajne – nie sposób ich odpowiednio opisać.
10. To nie dziwne, że wszystko jest tutaj doskonałe, skoro obecna jest bogini Pārwatī. I my jesteśmy błogosławieni, że tu przybyliśmy.

Brahmā powiedział:

11. Tak odbywało się wzajemne wychwalanie i podziwianie oświeconej natury. Panowała wielka radość. Rozbrzmiewały dźwięki recytacji Wedy i okrzyki zwycięstwa.
12. Śpiewano pomyślne pieśni. Niebiańskie tancerki tańczyły. Bardowie śpiewali hymny pochwalne. Hojnie rozdawano dary pieniężne.
13. Wówczas Góra pożegnał Pana bogów i wrócił do domu. Przygotował radosną ucztę z całym wyposażeniem zgodnie z zasadami.
14. Przyprowadził Pana wraz z całym jego orszakiem i towarzyszami na ucztę. Był bardzo entuzjastyczny.
15-16. Obmył z czcią stopy Śiwy, Wiszṇu i moje. Posadził nas wszystkich, włącznie z bogami, mędrcami i innymi, na ołtarzu. Władcy gór pomagali jego krewni.
17. Góra nasycił ich rozmaitymi soczystymi potrawami. Wszyscy spożyli posiłek, w tym Śiwa, Wiszṇu i ja.
18. Następnie damy z miasta zgodnie ze zwyczajem wypowiadały obelżywe słowa, śmiejąc się, brzęcząc i zerkając na wszystkich.
19. O Nārado, spożyli posiłek i opłukali usta. Pożegnawszy się z górą, wrócili do swych apartamentów w pełni zadowoleni i uradowani.
20. O mędrcze, trzeciego dnia zostali podobnie uhonorowani przez władcę gór zwyczajowymi darami.
21. Czwartego dnia wykonano rytuał Ćaturthīkarman¹ zgodnie z przepisami. Bez tego rytuału obrzędy zaślubin byłyby niepełne.
22. Panowała różnorodna, radosna uroczystość. Rozbrzmiewały okrzyki „Dobrze uczynione”, „Zwycięstwo” i inne. Wymieniano się darami, rozbrzmiewała słodka muzyka i różnorodne tańce.
23. Piątego dnia uradowani bogowie z miłością powiadomili górę o swoim zamiarze powrotu.
24. Usłyszawszy to, władca gór przemówił do bogów z dłońmi złożonymi w czci: „O bogowie, proszę, zostańcie jeszcze kilka dni.”
25. Tak mówiąc z wielką miłością, sprawił, że wszyscy – pan, Wiszṇu i inni – pozostali tam przez wiele dni, codziennie należycie ich honorując.
26. W ten sposób minęło wiele dni, gdy bogowie tam pozostawali. Wtedy bogowie wysłali siedmiu mędrców do władcy gór.
27. Wyjaśnili Górze i Menā kwestie stosowne do sytuacji. Przekazali im zasady Śiwy, należycie je wychwalając.
28. O mędrcze, propozycja została przyjęta przez wielkiego pana. Wtedy Śiwa udał się do Góry, aby powiedzieć mu o zamiarze wyjazdu wraz z bogami i innymi.
29. Gdy pan bogów rozpoczął swą podróż ku swej górze wraz z bogami, Menā zaczęła głośno płakać i powiedziała litościwemu panu:

Menā powiedziała:

30. O miłosierny panie, proszę, zlituj się i chroń Pārwatī. Łatwo da się Ciebie zadowolić, dlatego przebacz jej nawet tysiąc błędów.
31. Moja droga córka jest oddana Twoim lotosowym stopom w każdym narodzeniu. Nawet śpiąc lub czuwając, nie myśli o niczym innym.
32. O pogromco śmierci, już tylko słysząc o oddaniu dla Ciebie, napełnia ją to łzami radości i powoduje gęsią skórkę. Słysząc naganę wobec Ciebie, milknie jak martwa.

Brahmā powiedział:

33. Powiedziawszy to, Menakā powierzyła mu swą córkę i głośno płacząc, zemdlała przed nimi.
34. Gdy odzyskała przytomność, Śiwa pożegnał ją i Górę, po czym z radością wyruszył w podróż z bogami.
35. Bogowie wraz z panem i jego Gaṇami wyruszyli w podróż w ciszy. Życzyli Górze pomyślności.
36-37. Pan i bogowie czekali poza miastem Himawanta na przybycie Pārwatī. O wielki mędrcze, tak opowiedziałem o podróży Śiwy. Teraz posłuchaj o podróży Pārwatī i o uroczystościach towarzyszących jej odejściu.