Rudra Saṃhitā (3) – Rozdział 47 – Uroczyste wejście Śiwa

Brahmā powiedział:

1. Wówczas władca gór przeprowadził rytuał nałożenia świętej nici dla Pārwatī i Śiwy, z radośnie recytowanymi hymnami wedyjskimi.
2. Następnie Wiszṇu, inni bogowie i mędrcy, na prośbę Himāćala, weszli z entuzjazmem do wewnętrznych apartamentów pałacu góry.
3. Po wykonaniu tradycyjnych rytuałów zgodnych z nakazami Wed i zwyczajami społecznymi, ozdobili Pārwatī klejnotami ofiarowanymi przez Śiwa.
4. Najpierw została wykąpana, potem przyozdobiona klejnotami. Rytuały Nīrādźana również zostały wykonane przez służące i kobiety bramińskie.
5. Córka góry i ukochana Śiwa, piękna dama, jaśniała w nowych szatach.
6. O mędrcze, bogini założyła boski kaftan wysadzany różnymi klejnotami i lśniła jeszcze bardziej.
7. Miała na sobie naszyjnik wysadzany boskimi kamieniami. Nosiła kosztowne bransolety z czystego złota.
8. Piękna dama, córka wielkiej góry, matka trzech światów, medytując nad Śiwą, lśniła jeszcze bardziej.
9. Wówczas zapanowała wielka radość, radujące obie strony. Wśród braminów rozdawano różne dary charytatywne.
10. Innym rozdano dary pieniężne. Były one różnorodne. Z radością śpiewano wiele pieśni.
11. Wtedy Wiszṇu, ja – stwórca, Indra i inni bogowie, jak również mędrcy, uczestniczyliśmy w tym z radością i z wielką przyjemnością.
12. Następnie, pokłoniwszy się z oddaniem Pārwatī i wspominając stopy Śiwa podobne do lotosu, za zgodą Himawata powróciliśmy do swoich obozów.
13. Tymczasem Garga, wielki znawca astrologii, przemówił do Himawata, pana gór.

Garga powiedział:

14. O Himawat, o panie, o ojcze Pārwatī, sprowadź teraz Śiwę do swojego pałacu na obrzędy zaślubin.

Brahmā powiedział:

15. Gdy Himawat uświadomił sobie, że Garga zapowiedział pomyślny czas na zaślubiny, bardzo się uradował.
16. Pragnąc sprowadzić Śiwę, radośnie wysłał góry, braminów i innych.
17. Góry i bramini z pomyślnymi świętymi przedmiotami w rękach z radością udali się do miejsca, gdzie stał pan Śiwa.
18. Wówczas rozległy się dźwięki hymnów wedyjskich, instrumentów muzycznych, pieśni i tańców pełnych radości.
19. Usłyszawszy głośne dźwięki instrumentów muzycznych i trąb, słudzy Śiwy jednocześnie powstali z radością wraz z bogami i mędrcami.
20. Z wielką radością w sercach mówili do siebie: „Oto nadchodzą góry, aby tam zabrać Śiwę!
21. Nadszedł pomyślny czas na obrzędy zaślubin. Uważamy, że nasze szczęście jest bliskie.
22. Naprawdę jesteśmy wielce błogosławieni mogąc być świadkami ceremonii zaślubin Śiwy i Pārwatī, wróżącej pomyślność wszystkim światom.”

Brahmā powiedział:

23. Gdy te rozmowy trwały, przybyli ministrowie pana gór.
24. Podeszli do Śiwy, Wiszṇu i innych, i oznajmili, że nadszedł czas na celebrację zaślubin, prosząc ich, by zechcieli udać się do pałacu.
25. Usłyszawszy to, o mędrcze, Wiszṇu i inni bardzo się uradowali i wznieśli okrzyki zwycięstwa ku chwale góry.
26. Śiwa również bardzo się uradował, pełen zapału, że zbliża się do Pārwatī, lecz oznaki radości zachował tylko wewnątrz, pozostając w cudownie spokojny sposób.
27. Wówczas uradowany władca trójzęba, pragnący pobłogosławić światy, dokonał rytualnej ablucji z użyciem świętych środków.
28. Po kąpieli przywdział piękne szaty. Towarzyszyli Mu strażnicy kierunków i otaczało Go wielu innych. Następnie zasiadł na grzbiecie Byka.
29. Z panem na czele wszyscy weszli do pałacu Himawata, grając na różnych instrumentach muzycznych i wyrażając swój entuzjazm.
30. Bramini wysłani przez Himawata i wspaniałe góry z radością szli przed Śiwą.
31. Nad wielkim panem uniesiono królewską parasolkę. Wachlowano go ćamarami, a nad nim rozpostarto baldachim.
32. Wiszṇu, Indra, inni strażnicy stron świata i ja szliśmy na czele, jaśniejąc wielką świetnością i blaskiem.
33. Podczas tej wielkiej uroczystości zadęto w muszle, uderzano w bębny, i nieustannie rozbrzmiewały instrumenty takie jak paṭaha, Ānaka i Gomukha.
34. Muzycy śpiewali pomyślne pieśni. Tancerki tańczyły w rytm melodii.
35. W towarzystwie tych dźwięków, otoczony przez wszystkich najważniejszych bogów i obsypywany kwiatami, jedyny krewny wszechświata szedł naprzód, emanując królewską wspaniałością.
36. Pan Śiwa, wysławiany wieloma hymnami pochwalnymi, wszedł na miejsce ofiarne. Został odpowiednio uczczony.
37. Wspaniałe góry radośnie pomogły Śiwie zejść z byka i z miłością wprowadziły go do środka.
38. Po złożeniu należnych pokłonów Śiwie, który przybył z bogami i Gaṇami, Himawat z wielkim oddaniem przeprowadził rytuał Nīrādźana.
39. Wychwalając własne szczęście i kłaniając się wszystkim bogom, mędrcom i innym, radośnie oddał im należne honory.
40. Góra, po ofiarowaniu Pādja i Arghja, wprowadził Śiwę wraz z Wiszṇu i najważniejszymi bogami do środka.
41. Na dziedzińcu wewnętrznym posadził nas – Wiszṇu, Śiwę i inne ważne osoby – na tronach wysadzanych klejnotami.
42. Następnie Menā oraz jej służące, kobiety bramińskie i inne damy miasta z radością wykonały rytuał Nīrādźana.
43. Niezbędne rytuały, takie jak ofiarowanie Madhuparka itp. do Śiwy, najwyższej duszy, zostały radośnie przeprowadzone przez kapłana obeznanego z obowiązkami.
44-45. O mędrcze, na moją prośbę kapłan, po wejściu razem z Himawatem na dziedziniec gdzie zbudowano ołtarz, przeprowadził pomyślne rytuały właściwe dla tej okazji. Pārwatī, przystrojona we wszystkie swe ozdoby, została usadzona jako panna młoda.
46. Siedziała na podwyższonej platformie, a Śiwa został przyprowadzony wraz z Wiszṇu i ze mną.
47. Oczekując na pomyślną Lagna odpowiednią do zaślubin, Bryhaspati i inni byli pełni radości.
48. Garga zajął miejsce tam, gdzie ustawiono chronometr.¹ Podczas oczekiwania na Lagna powtarzano mantrę Oṃkāra.
49. Powtarzając mantry Puṇjāha, Garga uniósł garść ziaren ryżu i wręczył je Pārwatī, która posypała nimi Śiwę.
50. Śiwa został należycie uczczony przez radosną i pogodną Pārwatī ziarnami ryżu zmieszanymi z jogurtem i wodą z trawy Darbha.
51. Wpatrując się w Śiwę, dla którego uprzednio wykonała wielką pokutę, Pārwatī jaśniała radością.
52. Na prośbę moją i mędrca Garga i innych, Śiwa, podążając za konwencją świata, oddał jej cześć.
53. Tak oto, czcząc siebie nawzajem, Śiwa i Pārwatī, utożsamiając się z wszechświatem, jaśnieli blaskiem.
54. Oboje, otoczeni chwałą trzech światów i wpatrzeni w siebie nawzajem, zostali poddani rytuałowi Nīrādźana w szczególności przez Lakszmī i inne kobiety.
55. Bramińskie kobiety oraz rezydentki wykonały rytuały Nīrādźana. Wszystkie czerpały wielką radość i weseliły się widząc Śiwę i Pārwatī.