Rudra Saṃhitā (3) – Rozdział 4 – Bogini pociesza Bogów

Brahmā powiedział:

1. Tak wysławiona przez bogów, Bogini Durgā, matka wszechświata, niszcząca nieprzekraczalne cierpienie, ukazała się przed nimi.
2. Siedziała na cudownym boskim rydwanie ozdobionym klejnotami, na którym rozłożono miękką poduszkę, a który przyozdobiono brzęczącymi ozdobami.
3. Lśniła blaskiem swoich członków, przewyższającym nawet blask dziesięciu milionów słońc. Otoczona była aureolą stworzoną z jej własnego światła. Promieniała doskonałym blaskiem.
4. Była niezrównaną, najwyższą iluzją, piękną żoną Sadāśiwa. Posiadała wszystkie trzy guṇy,¹ a zarazem była nirguṇā – pozbawiona atrybutów. Przebywała w sferze Śiwy.
5. Była matką trzech bóstw,² Ćaṇḍī, Śiwā, niszczącą cierpienie wszystkich, matką wszelkiego najwyższego snu i wybawicielką wszystkich swoich wielbicieli.
6. Śiwā została ujrzana przez bogów dzięki mocy wielkiego słupa światła. Bogowie ponownie ją wysławiali, pragnąc ją ujrzeć.
7. Wówczas Wiszṇu i inni bogowie, pragnący ją zobaczyć, ujrzeli tam matkę wszechświata dzięki jej łasce.
8. Mieszkańcy nieba byli niezwykle zadowoleni, oddawali jej pokłon raz za razem i szczególnie ją wychwalali.

Bogowie powiedzieli:

9. O Śiwā, o wielka bogini, o matko wszechświata, my – bogowie – kłaniamy się Tobie, niszczącej wszelkie cierpienie.
10. O Bogini, ani Wedy, ani święte pisma nie znają Cię w pełni. Twoja wielkość, o Śiwā, wykracza poza mowę i myśl i nie może być nawet przedmiotem medytacji.
11. Nawet Wedy wspominają Cię, drżąc ze strachu, przez negację tego, czym nie jesteś. Cóż więc dopiero mówić o innych?
12. Wielu wielbicieli poznaje Cię dzięki Twojej łasce poprzez oddanie. Nie ma powodu do strachu dla tych, którzy szukają w Tobie schronienia.
13. O wielka bogini, wysłuchaj naszej prośby, którą my, Twoi wieczni słudzy, mamy zamiar przedstawić.
14. Niegdyś narodziłaś się jako córka Dakszy i zostałaś poślubiona przez Śiwa. Zniszczyłaś wielkie cierpienie Brahmā i innych.
15. Zlekceważona przez ojca, porzuciłaś swoje ciało zgodnie z przysięgą. Wtedy udałaś się do własnego świata, a Śiwa pogrążył się w smutku.
16. O wielka bogini, cel bogów nie został całkowicie spełniony. Mędrcy są wzburzeni. Dlatego my, bogowie, szukamy w Tobie schronienia.
17. O wielka bogini, prosimy, spełnij pragnienie Boga, o Śiwā, aby słowa Sanatkumāry się spełniły.
18. O Bogini, wciel się ponownie na ziemi i ponownie zostań żoną Rudry (Śiwy). Oddawaj się boskim zabawom we właściwy sposób i niech bogowie będą szczęśliwi.
19. O Bogini, niech również Rudra, mieszkaniec Kailāsa, będzie szczęśliwy. Niech wszyscy będą szczęśliwi. Niech cierpienie całkowicie zniknie.

Brahmā powiedział:

20. Rzekłszy tak, Wiszṇu i inni bogowie, pełni miłości i oddania, pozostali w ciszy i pokorze, czekając.
21-22. Śiwā także uradowała się, słysząc wychwalanie bogów i po zrozumieniu ich intencji, przypomniawszy sobie swego pana Śiwę – współczującego – uśmiechając się, zwróciła się do bogów, na czele z Wiszṇu. Bogini, przychylna swoim wielbicielom, powiedziała:

Umā powiedziała:

23. O Wiszṇu, o Brahmā, o bogowie i mędrcy wolni od smutku i cierpienia – wysłuchajcie moich słów. Niewątpliwie jestem uradowana.
24. Moje działania przynoszą szczęście wszędzie w trzech światach. Złudzenie Dakszy i inne wydarzenia zostały dokonane wyłącznie przeze mnie.
25. Przybiorę pełne wcielenie na ziemi. Nie ma w tym żadnej wątpliwości. Istnieje ku temu wiele powodów. Wymienię je z szacunkiem.
26. Wcześniej, o bogowie, z wielkim oddaniem Himāćala i Menā służyli mi w moim życiu jako Satī, jak rodzice.
27. Nawet teraz nieprzerwanie mi służą, a szczególnie czyni to Menā. Nie ma wątpliwości, że zostanę ich córką.
28. Tak jak wy, także Rudra pragnie mojego wcielenia w siedzibie Himawata. Dlatego się wcielę. To będzie koniec cierpienia na świecie.
29. Wszyscy powróćcie do swych siedzib. Będziecie długo szczęśliwi. Po wcieleniu obdarzę Menā pełnym szczęściem.
30. Zostanę żoną Śiwy. Ale to pragnienie jest moją wielką tajemnicą. Boska zabawa Śiwa jest cudowna. Zwodzi nawet mędrców.
31-32. Odkąd porzuciłam ciało zrodzone z Dakszy, widząc lekceważenie mojego pana przez ojca podczas ofiary, mój pan Rudra jest udręczony myślami o mnie.
33-34. Widział mój gniew przy ołtarzu ofiarnym ojca. Myśląc, że cnotliwa żona porzuciła ciało z miłości do niego, został joginem i porzucił życie domowe. Przybrał nieziemską formę i cechy. Ale nie mógł znieść rozłąki ze mną.
35. Z mojego powodu bardzo cierpiał. Przywdział niezwykły strój. Odtąd wyrzekł się radości miłości.
36. Posłuchaj dalej, o Wiszṇu, o Brahmā, o mędrcy i bogowie, boskiej zabawy najwyższego Pana Śiwy, która chroni wszechświat.
37. Udręczony bólem rozłąki uwił wieniec z moich kości. Choć jest jedynym oświeconym bogiem, nie zaznał nigdzie spokoju.
38. Jak nie-bóg, jak bezradne stworzenie, błąkał się tu i tam i głośno płakał. Pan sam nie rozróżniał dobra od zła.
39. Pan Śiwa uczynił to, by ukazać zachowanie zakochanego. Bełkotał jak zakochany w rozpaczy z powodu rozłąki.
40. Lecz naprawdę najwyższy Pan nie ma ułomności, nie cierpi i pozostaje niepokonany. Mój Pan Śiwa jest doskonały, jest władcą wszystkiego i kontroluje iluzję.
41. Nie dotyka go złudzenie. Cóż mogłyby mu uczynić złudzenie, miłość i inne emocje?
42. Rudra, Pan, pragnie mnie poślubić, dlatego wcielę się na ziemi w domu Menā i Himāćala, o bogowie.
43. Aby przebłagać Rudrę, wcielę się jako córka Menā, żony Himāćali, zgodnie z porządkiem świata.
44. Po odbyciu surowej pokuty jako jego wielbicielka, zostanę umiłowaną Rudry i spełnię dzieło bogów. To prawda, prawda rzeczywista – nie ma co do tego wątpliwości.
45. Wszyscy powróćcie do swych siedzib. Nieustannie czcijcie Śiwę. Niewątpliwie wasze cierpienia zostaną zgładzone jego łaską.
46. Dzięki łasce miłosiernego Pana Śiwa osiągniecie pomyślne rezultaty. Jako żona tego Pana będę czczona i wielbiona na świecie.

Brahmā powiedział:

47. O drogi, gdy bogowie patrzyli, Śiwā, matka wszechświata, zniknęła po tych słowach i natychmiast powróciła do swojej sfery.
48. Po oddaniu czci w kierunku, w którym odeszła, uradowani Wiszṇu i inni, mędrcy i bogowie, powrócili do swych siedzib.
49. O doskonali mędrcy, tak oto opowiedziałem wam pomyślną opowieść o bogini Durgā. Zawsze cieszy ona ludzi i przynosi przyjemności świata oraz wyzwolenie.
50. Kto wysłucha lub wyrecytuje to z uwagą, przeczyta lub nauczy tego innych – osiągnie owoce wszystkich pragnień.