Nārada powiedział:
1. Drogi, mądry ojcze, co uczynił Himāćala, gdy siedmiu mędrców powróciło? Proszę, opowiedz mi, o panie.
Brahmā powiedział:
2. O wielki ryszi, opowiem ci, co uczynił Himāćala, gdy siedmiu mędrców i Arundhatī odeszli.
3. Pożegnawszy swoich braci – Meru i innych – Himāćala, władca gór, cieszył się towarzystwem swoich synów, córki i żony.
4. Nakłaniany przez nich z miłością, Himāćala polecił swojemu kapłanowi Garga spisać list zaręczynowy.
5. Za pośrednictwem swoich krewnych wysłał do Śiwy list zaręczynowy wraz z darami hołdu.
6. Ci ludzie przybyli na Kailāsa i przekazali list Śiwie, uprzednio nakładając mu święty znak na czole.
7. Otrzymawszy należyte honory od Pana, powrócili w pełni uradowani do siedziby władcy gór.
8. Widząc tych ludzi, którzy zostali hojnie przyjęci przez Pana Śiwa i którzy wrócili bardzo rozradowani, władca gór bardzo się ucieszył.
9. Następnie z wielką radością wystosował zaproszenia do swoich krewnych przebywających w różnych miejscach.
10. Następnie zaczął gromadzić zapasy żywności i inne niezbędne przedmioty przeznaczone do odprawienia ceremonii ślubnej.
11. Gromadzono ogromne stosy ryżu, prażonego ryżu, sezamu, słodyczy i soli.
12. Polecił on zbudować wielkie zbiorniki i naczynia na mleko, ghi i jogurt, a także na smażone placki z jęczmienia i innych ziaren oraz na słodkości w kształcie kulek.
13. Wykonano wielkie naczynia i zbiorniki na nektar, sok z trzciny cukrowej, pieczone ciasta i cukrowe słodycze.
14. Zbudowano zbiorniki na masło, napoje, różne słodkie soki oraz dania ryżowe różnego rodzaju.
15. Przygotowano różne rodzaje pikli i dodatków, które mogłyby przypaść do gustu Gaṇom Śiwy i bogom. Przygotowano także różne cenne szaty oczyszczone w ogniu.
16. Zgromadzono rozmaite klejnoty i kamienie szlachetne, złoto, srebro i inne przedmioty w należyty sposób.
17. W pomyślnym dniu rozpoczęto pomyślne rytuały. Kobiety z gór odprawiły oczyszczającą ceremonię dla Pārwatī.
18. Kobiety przystrojone w ozdoby odprawiały rytuały pomyślności. Uradowane bramińskie kobiety z miasta wykonały wszystko zgodnie z tradycją i obyczajem.
19. Wielkie święta i święte rytuały pomyślności odprawił również uradowany Himawat.
20-21. Uradowany pod każdym względem i z niecierpliwością wyczekujący przybycia swoich krewnych, był poruszony różnorodnymi emocjami. Zaproszeni przybyli tam wraz z żonami, dziećmi i służbą. O niebiański ryszi, wysłuchaj szczegółowego opisu przybycia tych gór.
22-24. Aby wzbudzić większe oddanie dla Śiwa, opowiem to pokrótce. Mandara, władca głównej góry w niebie, przybył do Himawata w boskiej postaci. Jaśniał wielkim blaskiem. Towarzyszyli mu żona i dzieci. Jego orszak jaśniał wspaniale. Przywiózł ze sobą wiele klejnotów i kamieni szlachetnych.
25. Niosąc liczne dary, hojny władca góry Zachodniej1 przybył tam w boskiej postaci.
26. Władca góra Wschodniej przybył z olśniewającymi klejnotami i kamieniami szlachetnymi. Wyglądał on na uradowanego i niezwykle promiennego.
27. Czcigodny władca góry Malaja2 przybył tam ze swymi towarzyszami. Był szczęśliwy dzięki swoim doskonałym towarzyszom.
28. Władca góry Dardura3 przybył ze swoją żoną. Był wspaniale ubrany. Był uradowany.v Towarzyszyło mu wielu służących.
29. O drogi, uradowany władca góry Niszadha4 przybył wraz ze swymi sługami. Jaśniał wielkim blaskiem.
30. Szczęśliwa władca góry Gandhamādana przybył z wielką radością wraz ze swoimi dziećmi i kobietami.
31. Władcy gór Karawīra5 i Mahendra,6 pełni bogactwa i pomyślności, również przybyli na miejsce.
32. Pārijātra7 przybył ze sługami, dziećmi i kobietami. Był promienny i uradowany. Przywiózł ze sobą wiele klejnotów i kamieni szlachetnych.
33. Krauńća,8 naczelny spośród władców gór, przybył z wielką armią sług. Miał ze sobą dary. Towarzyszyli mu krewni i bliscy.
34. Władcy góry Puruszottama9 przybył z licznymi darami. Został uroczyście przyjęty razem ze swymi towarzyszami.
35. Władca góry Nīla,10 pełen bogactwa, przybył ze swymi synami i kobietami.
36. Przybyli również władcy gór Trikūṭa,11 Ćitrakūṭa,12 Weṅkaṭa,13 Śrīgiri,14 Gokāmukha15 i Nārada.16
37. Doskonały władca góry Windhja,17 posiadający wiele bogactw, przybył uradowany ze swą żoną i synami.
38. Władca górya Kālańdźara,18 niezwykle promienny i uradowany, przybył wraz ze swymi sługami.
39. Góra Kailāsa, błogosławiąca wszystkich dzięki promiennemu Panu Śiwa, przybyła z radością.
40. Wszystkie inne góry z różnych kontynentów, o braminie, zebrały się razem w siedzibie Himawata.
41. O ryszi, wszystkie te góry, zaproszone przez Himawata, przybyły, by uczestniczyć w ślubie Śiwa i Śiwā.
42. Promienne rzeki, takie jak Śoṇabhadra19 i inne, przybyły z radością, by być obecne na ślubie Śiwa i Śiwā.
43. Wszystkie rzeki przystrojone w ozdoby przyszły z miłością w boskich formach na ślub Śiwa i Śiwā.
44. Rzeki Godāwarī,20 Jamunā,21 Brahmastrī22 i Weṇikā23 przybyły, by uczestniczyć w ślubie Śiwa i Śiwā.
45. Z wielką radością również Gaṅgā, przybierając boską postać i w pełni przystrojona w ozdoby, przybyła na ślub Śiwa i Śiwā.
46. Najlepsza spośród rzek – Narmadā,24 córka Rudra – przybyła radośnie i szybko na ślub Śiwa i Śiwā.
47. Całe miasto Himawata było pełne ekscytacji i gorączkowego zapału, gdy zaproszeni zgromadzili się razem.
48. W mieście trwały wielkie uroczystości. Wszędzie powiewały chorągwie, flagi i girlandy. Baldachimy zasłaniały światło słoneczne.
49. Himawat powitał ich z wielką radością i czcią. Góry i rzeki, mężczyźni i kobiety zostali należycie przyjęci.
50. Umieścił ich odpowiednio w oddzielnych miejscach. Wszyscy byli usatysfakcjonowani udogodnieniami zapewnionymi przez Himawata.
Przypisy:
- Asta to mityczna góra zachodu słońca na Zachodzie, natomiast Udaja to mityczna góra wschodu słońca na Wschodzie. ↩︎
- Malaja (od drawidyjskiego „malai” – wzgórze) to nazwa odnosząca się do wzgórz Trawancore i południowej części Ghatów Zachodnich. ↩︎
- Dardura (również: Darddara, Darddura) identyfikowana jest ze szczytem Deogarh we wschodniej części Windhjów. Zob. Badźpai, Geographical Encyclopaedia of Ancient and Medieval India, część I, s. 104. ↩︎
- Mityczny łańcuch górski leżący na południe od Meru, czasami opisywany jako znajdujący się na wschodzie. Zob. Dowson, Hindu Mythology, s. 24. ↩︎
- Nie udało się zidentyfikować tej góry. ↩︎
- Mahendra, czyli Mahendragiri, to nazwa odnosząca się do Ghatów Wschodnich. ↩︎
- Pārijātra (lub Pāripātra) to nazwa odnosząca się do Zachodnich Windhjów wraz z górskim pasmem Arawali. ↩︎
- Krauńća to nazwa mitycznej góry, uznawanej za wnuka Himālaja, który została przebity przez Kārtikeja i Paraśurāma. ↩︎
- Święte wzgórze w Orisie związane z Panem Wiszṇu określanym jako Puruszottama. ↩︎
- Nīlagiri („Błękitna Góra”) to prawdopodobnie Nīlādri lub Nīlakūṭa, nazwa wzgórza Kāmākhjā według Kālikāpurāṇy 79.74. Por. Śaktisaṅgama-tantra 3.7.20. ↩︎
- Góra na Cejlonie, na której szczycie znajdowała się Laṅkā – stolica Rāwaṇy. ↩︎
- Ćitrakūṭa to góra w pobliżu Prajāgi. ↩︎
- Weṅkata – słynne wzgórze na południu, będące siedzibą Wiszṇu. ↩︎
- Śrīgiri (lub Śrīśaila) znajduje się w Telangānie. Por. Śaktisaṅgama-tantra 3.7.14. ↩︎
- Gokāmukha to prawdopodobnie to samo co Kokāmukha – pasmo Himalajów znajdujące się w Nepalu. Por. Warāhapurāṇa 140; Studies in the Geography of Ancient and Medieval India (D.C. Sarkar), rozdz. 17. ↩︎
- Pojawia się w wykazie gór, lecz nie została dotąd zidentyfikowana. ↩︎
- Nazwa Windhja odnosi się do całego pasma wzgórz rozciągającego się od Gudźaratu po region Gai i leżącego po obu stronach rzeki Narmadā. ↩︎
- Święte wzgórze w dystrykcie Banda w Uttar Pradeśu. ↩︎
- Śoṇabhadra to najprawdopodobniej to samo co Aruṇāćala w dystrykcie South Arcot. Zob. Avasthi: Studies in Sk., s. 142. ↩︎
- Godāwarī – ta rzeka znana jako Godā lub Godāwarī tworzy ważny obiekt w historycznej geografii Południowych Indii. Przepływa przez duży obszar złożony głównie z law (trap) Deccanu i płynie przez szeroką żyzną dolinę ku wschodowi. Jej zlewisko jest otoczone na północy przez górę Sahja, górskie pasma Nirmala i Satmala i wzgórza Bastar i Orissa znane w Purāṇach jako Mahendra Parwata. ↩︎
- Jamunā – ta rzeka wypływa z gór Himālaja spośród wzniesień Dźumnotri, płynie 860 mil przez równiny i łączy się z Gangesem w Allahabad. ↩︎
- Rzeka Brahmastrī może być utożsamiana z rzeką Saraswatī. Rzeka Saraswatī była rzeką graniczną Brahmāwarta, domu wczesnych Aryjczyków i była dla nich, z dużym prawdopodobieństwem, świętą rzeką, taką jaką Ganges był przez długo dla ich potomków. Jako rzeka jest chwalona za moce nawożenia i oczyszczania swych wód i jako dawczyni płodności, tuszy i bogactwa. – Dowson: Hindu Mythology Str. 284; także D. C. Sarkar, G.A.M.I. Str. 40. ↩︎
- Wypływa z gory Sahja. Jest ona połączonym strumieniem rzek Kryszṇā i Weṇī. Wpływa do zatoki bengalskiej. Zob. Sk. 2.1.29.44. ↩︎
- Rewā i Narmadā są dwiema odnogami tej samej rzeki w jej górnym biegu, które później jednoczą się w jedną rzekę. ↩︎
