Brahmā powiedział:
1. Gdy Himāćala, jego żona i słudzy usłyszeli słowa siedmiu mędrców, bardzo się zdziwili. Władca gór przemówił do innych gór.
Himāćala powiedział:
2. O władco gór – Meru,1 o Sahja,2 o Gandhamādana,3 o Mandara,4 o Maināka,5 o Windhja,6 wszyscy wysłuchajcie moich słów.
3. Wasiszṭha mówi w ten sposób. Trzeba rozważyć, co mam teraz uczynić. Zastanówcie się dobrze, podejmijcie decyzję i dajcie mi znać.
Brahmā powiedział:
4. Usłyszawszy jego słowa, Sumeru i inne góry uważnie podjęły decyzję i przemówiły z miłością do Himālaja.
Góry powiedziały:
5. Jaki pożytek teraz z długich rozmów i rozważań? Trzeba uczynić tylko to. Ona narodziła się jedynie dla bogów.
6. Wcielając się dla Śiwa, powinna zostać oddana Śiwa. Śiwa został przez nią przebłagany i Śiwa również przemówił do niej.
Brahmā powiedział:
7. Gdy Himāćala usłyszał słowa Meru i pozostałych, bardzo się uradował, a Pārwatī uśmiechnęła się w duchu.
8. Arundhatī również przekonała Menā, przedstawiając logiczne argumenty i przykłady z różnych mitologicznych opowieści.
9. Wówczas żona góry również została radośnie przekonana. Ugościła Arundhatī, mędrców i górę wspaniałą ucztą, a potem sama spożyła posiłek.
10. Następnie władca gór, uwolniony od błędnych przekonań i mądry, przemówił złożonymi dłońmi i sercem przepełnionym radością.
Himāćala powiedział:
11. O szczęśliwi mędrcy, proszę, wysłuchajcie moich słów. Całe moje zamieszanie zniknęło, odkąd usłyszałem historię Śiwa i Śiwā.
12. Wszystko, co posiadam – moje ciało, żona Menā, synowie, córka, majątek i osiągnięcia oraz inne rzeczy – należą do Śiwa i do nikogo innego.
Brahmā powiedział:
13-14. Po tych słowach ozdobił swoją córkę różnymi klejnotami. Następnie wziął je wszystkie i złożył na kolanach mędrca, mówiąc: „To są podarunki, które mam jej dać.”
Mędrcy powiedzieli:
15. O góro, ty jesteś darczyńcą, Śiwa – żebrakiem, a boginią jałmużny – Pārwatī. Cóż może być wspanialszego od tego?
16. Ponieważ kierunek twoich szczytów jest godny, jesteś błogosławiony, jesteś wodzem wszystkich gór, jesteś wielki pod każdym względem.
Brahmā powiedział:
17. Po tych słowach, mędrcy o czystym umysłu pobłogosławili dziewczynę: „Bądź miła Śiwie.”
18. Dotknęli jej rękami i dodali: „Wszystko będzie dobrze. Niech twoje cechy rosną jak księżyc w jasnej połowie miesiąca.”
19. Po tych słowach i złożeniu owoców i kwiatów panu gór, mędrcy utwierdzili go w przekonaniu, że sojusz jest ustalony.
20. Wielka cnotliwa Arundhatī jeszcze bardziej przekonywała Menā, wychwalając dobre cechy Śiwa.
21. Zgodnie z ludową tradycją posmarowano wąsy góry sproszkowanym kurkumą i szafranem jako pomyślny zwyczaj.
22. Po ustaleniu pomyślnego momentu (lagna) na ślub, pogratulowawszy sobie nawzajem, czwartego dnia mędrcy udali się do siedziby Śiwa.
23. Po przybyciu na miejsce Wasiszṭha i inni mędrcy oddali pokłon Śiwa i wysławiali Go różnymi hymnami. Następnie przemówili do Pana Śiwa.
Mędrcy powiedzieli:
24. O Panie Śiwa, Władco bogów, o wielki Panie Śiwa, prosimy, wysłuchaj z miłością opowieści o tym, co uczyniliśmy, my, Twoi słudzy.
25. O wielki Panie, władca gór i Menā zostali przekonani różnymi wypowiedziami i przykładami z mitologicznych opowieści. Bez wątpienia zostali oświeceni.
26. Władca gór przyrzekł Ci Pārwatī. Nie może być inaczej. Teraz proszę, wyrusz na ślub wraz ze swymi towarzyszami i bogami.
27. O wielki Boże, o Panie, udaj się do siedziby Himāćala i poślub Pārwatī zgodnie ze zwyczajami – dla dobra potomka.
Brahmā powiedział:
28. Usłyszawszy ich słowa, Pan Śiwa, uradowany i skłonny do podążania za konwencjami świata, zaśmiał się i powiedział:
Pan Śiwa powiedział:
29. O szczęśliwi, o ceremonii ślubu nigdy nie widziałem, ani nie słyszałem. Szczegóły tejże niech zostaną mi dokładnie przedstawione przez was wszystkich.
Brahmā powiedział:
30. Usłyszawszy te słowa o sprawach świata wypowiedziane przez Śiwa, oni z uśmiechem odpowiedzieli Sadāśiwie, Panu bogów.
Mędrcy powiedzieli:
31-33. Prosimy, zaproś i sprowadź Wiszṇu wraz z jego orszakiem, Brahmā z jego synami, Pana Indrę, wszystkich ryszich, Jakszów, Gandharwów, Kinnarów, Siddhów, Widjādharów, niebiańskie nimfy i innych. Wszyscy razem uczynią wszystko dla Ciebie. Nie ma co do tego żadnej wątpliwości.
Brahmā powiedział:
34. Mówiąc to i otrzymawszy Jego zgodę, siedmiu mędrców radośnie powróciło do swoich siedzib, wysławiając sposób postępowania Śiwa.
Przypisy:
- Góra stoi w centrum ziemi i opisywana jest jako przykoronek ziemnego lotosu, którego płatki tworzą wielkie wyspy lub kontynenty. ↩︎
- Sahja to nazwa odnosząca się do tej części Ghatów Zachodnich, która leży na północ od wzgórz Trawancore. ↩︎
- Gandhamādana to ta część Himalajów, na której znajduje się Badarikāśrama. ↩︎
- To wielka góra, której bogowie użyli do ubijania oceanu. Uważa się, że jest to góra o tej nazwie w Bhāgalpur. ↩︎
- Maināka, syn Menā i Himawata, uchodzi za najdzielniejszego spośród stu synów swoich rodziców. Gdy Indra ucinał górom skrzydła, tylko on miał ocaleć. Jest umiejscowiony nad południowym morzem, między Indiami a Cejlonem – obecny tekst wychwala jego przyjaźń z oceanem. Por. także Skanda Purāṇa 6.9.10–11: „Mainākaḥ Samudrāntaḥ”. ↩︎
- Nazwa Windhja odnosi się do całego pasma wzgórz rozciągającego się od Gudźaratu po region Gai i leżącego po obu stronach rzeki Narmadā. ↩︎