Rudra Saṃhitā (3) – Rozdział 33 – Ułagodzenie Himawata

Mędrcy powiedzieli:

1. Śiwa jest ojcem wszechświata. Pārwatī jest matką wszechświata. Dlatego twoja córka powinna być oddana Śiwie, najwyższej duszy.
2. O Himālaja, poprzez ten czyn twoje życie stanie się owocne. Staniesz się najczcigodniejszym spośród czcigodnych we wszechświecie. Nie ma co do tego wątpliwości.

Brahmā powiedział:

3. O wielki mędrcze, usłyszawszy te słowa siedmiu mędrców, władca gór skłonił się przed nimi z dłońmi złożonymi i tak przemówił.

Himawat powiedział:

4. O wy siedmiu mędrców o wielkim oświeceniu, to, co właśnie powiedzieliście, już wcześniej zostało przeze mnie umiłowane dzięki woli Śiwa.
5. Teraz przyszedł tu pewien bramin wyznający kult Wiszṇu i bardzo surowo wypowiadał się o Śiwie.
6. Od tamtej chwili matka Pārwatī straciła zmysły. Dlatego nie pragnie już, by jej córka poślubiła Śiwa.
7. Weszła do komnaty gniewu. Jest zasmucona, a jej szaty stały się brudne. O bramini, jej upór jest tak wielki, że nie słucha żadnych rad.
8. Ja również, można rzec, straciłem zmysły. Mówię wam prawdę. Nie chcę oddać mojej córki Śiwie, który wydaje się być żebrakiem.

Brahmā powiedział:

9. O mędrcze, wypowiedziawszy te słowa, król gór, zwiedziony przez magię Śiwa, zamilkł i usiadł wśród mędrców.
10. Siedmiu niebiańskich mędrców wychwalało magię Śiwy i wysłało Arundhatī¹ do Menakā.
11. Wtedy, na polecenie męża, Arundhatī – dająca wiedzę – szybko udała się do miejsca, gdzie przebywały Menā i Pārwatī.
12. Gdy weszła do środka, zobaczyła Menę leżącą w żalu. Cnotliwa dama przemówiła do niej tymi starannie dobranymi, słodkimi i zbawiennymi słowami:

Arundhatī powiedziała:

13. O Menakā, powstań. O cnotliwa dama, to ja, Arundhatī, przyszłam do twojego domu. Siedmiu mędrców o współczującym sercu również tu przybyło.

Brahmā powiedział:

14. Usłyszawszy głos Arundhatī, Menā natychmiast powstała i złożyła pokłon tej, która w blasku dorównywała Lakszmī.

Menā powiedziała:

15. Ach, cóż za zaszczyt! Jesteśmy błogosławieni. Arundhatī, synowa Stwórcy wszechświata, żona Wasiszṭha, przyszła tutaj.
16. O łagodna pani, z jakiego powodu jest teraz twoja wizyta? Proszę, powiedz mi to wyraźnie. Moja córka i ja jesteśmy twoimi niewolnicami. Bądź dla nas miłosierna.

Brahmā powiedział:

17. Arundhatī, cnotliwa dama, tak przemówiwszy, udzieliła jej wielu rad i powróciła tam, gdzie siedzieli mędrcy.
18. Następnie zaczęli doradzać władcy gór, myśląc o stopach Śiwa. Byli biegli w mowie i przemawiali z szacunkiem.

Mędrcy powiedzieli:

19. O władco gór, niech nasze słowa, będące źródłem wszelkiej pomyślności, zostaną wysłuchane. Oddaj Pārwatī za żonę Śiwa. Stań się teściem niszczyciela światów.
20. Dla zniszczenia Tāraka, niegdyś Brahmā prosił Śiwę, który jest panem wszystkich i który nie prosi nikogo, aby dążył do tego związku.
21. Śiwa, najprzedniejszy z Joginów, nie pragnął małżeństwa. Ale na prośbę Brahmā, pan zgodził się pojąć twoją córkę za żonę.
22. Pārwatī odbyła pokutę, a pan złożył jej obietnicę. Tak więc z tych dwóch powodów pan Joginów pragnie ją poślubić.

Brahmā powiedział:

23. Usłyszawszy słowa mędrców, Himawat zaśmiał się, lecz był nieco przestraszony. Przemówił z pokorą.

Himawat powiedział:

24. Nie widzę żadnych królewskich atrybutów u Śiwa. Nie ma on nikogo, kto by go wspierał. Nie posiada majątku. Nie ma krewnych.
25. Nie chcę oddać mojej córki Joginowi, który jest całkowicie oderwany od świata. O wy, synowie Stwórcy Wed, powiedzcie mi stanowczo.
26. Jeśli ojciec odda swoją córkę za mąż osobie nieodpowiedniej, z miłości, złudzenia, strachu lub chciwości, jest zgubiony. Pójdzie do piekła.
27. Z własnej woli nie oddam jej Śiwie, dzierżącemu trójząb. O mędrcy, jakiekolwiek odpowiednie działanie uznacie tu za słuszne, niechaj zostanie wykonane.

Brahmā powiedział:

28. O doskonali mędrcy, usłyszawszy te słowa górskiego Himawata, Wasiszṭha,² najelokwentniejszy spośród nich, odpowiedział:

Wasiszṭha powiedział:

29. O władco gór, wysłuchaj moich słów, które we wszystkim są dla ciebie pomyślne; nie są one sprzeczne z cnotą. Są prawdziwe i przyniosą ci radość tu i w zaświatach.
30. Oświadczenia, zarówno zwykłe, jak i wedyjskie, mają trzy formy. Uczony, znający wszelką wiedzę, rozumie je dzięki czystemu wglądowi wiedzy.
31. Tylko wróg, choćby był bystry w umyśle, mówi rzeczy przyjemne dla ucha teraz, a które później okazujące się fałszywe i szkodliwe. Nigdy nie mówi rzeczy zbawiennych.
32. Tylko cnotliwy i współczujący przyjaciel wypowie takie słowa, które z początku są nieprzyjemne, lecz na końcu przynoszą szczęście.
33. Ale trzeci rodzaj zachowania — jak nektar dla uszu, pomyślny w każdych okolicznościach, istotny i prawdziwy — uważany jest za najdoskonalszy.
34. O góro, to są trzy typy zachowania wspomniane w traktatach o polityce. Powiedz mi, który typ mam przyjąć, by cię zadowolić.
35. Śiwa, pan bogów, jest pozbawiony bogactw stworzonych przez Brahmā. Jego umysł zatopiony jest w oceanie prawdziwej wiedzy.
36. Jak pan Śiwa, który jest samą wiedzą i błogością, mógłby pragnąć rzeczy stworzonych przez Brahmā? Zwykły gospodarz oddaje córkę komuś, kto ma królestwo i bogactwa?
37. Oddając córkę nieszczęśnikowi, ojciec może być winny jej zgładzenia. Kto może uznać Śiwa za nędzarza, skoro jego sługą jest Kubera?
38. Jest on pozbawiony cech, najwyższą duszą, wielkim panem i większym niż Prakryti. Może stwarzać i niszczyć rzeczy jednym tylko ruchem brwi.
39. Jego przejawy są trojakie. Jest przyczyną stworzenia, podtrzymywania i unicestwienia w imionach Brahmā, Wiszṇu i Śiwa.
40. Brahmā przebywa w Brahmaloka, Wiszṇu w oceanie mleka, Śiwa na Kailāsa — wszystkie te atrybuty należą do Śiwa.
41. Natura pierwotna, zrodzona z Śiwa, zachowuje potrójną formę w twórczej działalności, częściowo jako gra z różnorodnymi aspektami.
42. Wāṇī, bóstwo przewodniczące mowie, zrodzona jest z Jego ust; Lakszmī, w postaci bogactwa, zrodzona jest z Jego piersi.
43. Pārwatī objawiła się w blasku bogów. Po pokonaniu wszystkich demonów obdarzyła bogów bogactwem i chwałą.
44. W innej Kalpie narodziła się z łona żony Dakszy. Jej imię brzmiało Satī. Osiągnęła Śiwa. Daksza oddał ją Jemu.
45. Dzięki swej mocy jogicznej porzuciła ciało, gdy usłyszała o zniewadze męża. Teraz narodziła się z ciebie, w łonie Menā.
46. Ta Pārwatī jest żoną Śiwa w każdym wcieleniu. W każdej Kalpie jest wielkim kosmicznym intelektem, matką mędrców.
47. Jest zawsze zwycięska jako Siddhā, dająca Siddhi (osiągnięcie) i uosabia Siddhi. Śiwa starannie przechowuje kości i popioły z pogrzebowego stosu Satī.
48. Dlatego przekaż swoją córkę, tę łagodną panią, Śiwie z własnej woli. W przeciwnym razie sama pójdzie i odda się Jemu jako umiłowana małżonka.
49. Podejmując stanowczą decyzję po zobaczeniu jej niezliczonych cierpień, On przybył do miejsca pokuty twojej córki w przebraniu bramina.
50. Pocieszywszy ją i obdarzywszy błogosławieństwem, powrócił do swego królestwa. To dla spełnienia jej prośby Śiwa poprosił cię o rękę Śiwā, o góro.
51. Oboje przyjęliście tę propozycję, uniesieni oddaniem dla Śiwy. O władco gór, jak to się stało, że twój umysł tak się zmienił? Powiedz mi, proszę.
52. Na prośbę bogów, pan posłał nas — mędrców i Arundhatī — do ciebie.
53. O góro, mówimy ci otwarcie: oddając Pārwatī Śiwa, zaznasz wielkiej błogości.
54. O władco gór, nawet jeśli nie oddasz Pārwatī Śiwa z własnej woli, ich małżeństwo i tak nastąpi wskutek nieodwołalnego działania przeznaczenia.
55. O drogi, Śiwa już obdarzył Pārwatī błogosławieństwem w czasie jej pokuty. Obietnicy Śiwa nie można odwrócić.
56. O, nawet obietnicy zwykłych dobrych ludzi, działających pod kierunkiem Śiwa, nie można naruszyć w żadnym ze światów. Cóż dopiero mówić o samej obietnicy Śiwa.
57. Działając sam, pan Indra odciął skrzydła górom jakby dla zabawy. Pārwatī również z łatwością złamała szczyt góry Meru.
58. Wszystkie bogactwa można poświęcić, o władco gór, dla dobra jednej istoty, lecz wieczne Śruti głosi, że jedną istotę należy poświęcić dla dobra ogółu.
59. Gdy zagrożenie nadeszło ze strony bramina, władca królów, Anaraṇja,³ uratował cały swój majątek, oddając mu swoją córkę.
60. Gdy groziło mu przekleństwo bramina, jego nauczyciele, mądrzy krewni i ludzie obeznani w nauce polityki doradzili mu niezwłocznie.
61. O królu gór, ty również ocal swoich krewnych, oddając swoją córkę Śiwie. Zyskasz tym samym także przychylność bogów.

Brahmā powiedział:

62. Usłyszawszy słowa Wasiszṭha, Himawat, ze smutnym sercem, ale uśmiechając się na zewnątrz, zapytał go o szczegóły historii króla.

Himawat powiedział:

63. O braminie, z jakiego rodu pochodził król Anaraṇja? Jak ocalił swój majątek, oddając córkę?

Brahmā powiedział:

64. Usłyszawszy te słowa góry, Wasiszṭha ucieszył się i opowiedział mu szczegóły interesującej historii tego króla.