Nārada powiedział:
1. O Brahmā, najlepszy z mówców o wielkiej mądrości, proszę, opowiedz mi. Jaka jest dalsza opowieść o pomyślnej, świętej górze?
2. Opowiedziałeś cudowną historię pomyślnych początków Menā. Usłyszeliśmy też szczegóły obrzędów małżeńskich. Proszę, kontynuuj dalszą opowieść.
3. Co uczyniła góra po poślubieniu Menā? Jak z niej narodziła się Pārwatī, matka wszechświata?
4. Jak zdobyła Śiwę jako męża po odbyciu surowej pokuty? Opowiedz wszystko szczegółowo ukazując chwałę Śiwa.
Brahmā powiedział:
5. O mędrcze, z miłością wysłuchaj pomyślnej chwały Śiwy, po której wysłuchaniu nawet zabójca brāhmina staje się czysty i spełnia wszystkie pragnienia.
6. O Nārado, gdy Himāćala powrócił do swej siedziby po poślubieniu Menā, w trzech światach odbyła się wielka uroczystość.
7. Uradowany Himāćala także urządził wielkie święto. Z dobrą intencją czcił braminów, krewnych i innych.
8. Zadowoleni bramini wrócili do swoich siedzib po udzieleniu błogosławieństw. Krewni i inni także odeszli.
9. Uradowany Himāćala bawił się z Menā w swej przytulnej siedzibie, w gaju Nandana1 i innych ogrodach oraz w wielu uroczych miejscach.
10. W tym czasie, o mędrcze, Wiszṇu, bogowie i szlachetni mędrcy zbliżyli się do góry.
11. Widząc bogów po ich przybyciu, szlachetny Himāćala radośnie oddał im pokłon i uhonorował ich z oddaniem. Wychwalał swoje szczęście.
12. Z głową pochyloną i dłońmi złożonymi w czci, wysławiał ich z wielkim oddaniem. Włosy Himācala stanęły dęba, a z oczu płynęły łzy miłości.
13. O mędrcze, po oddaniu im pokłonu, uradowany Himāćala przemówił do Wiszṇu i innych bogów.
Himāćala powiedział:
14. Dziś moje życie stało się owocne. Moja pokuta stała się owocna. Dziś moja wiedza stała się owocna. Dziś moje święte obrzędy stały się owocne.
15. Dziś stałem się błogosławiony. Całe moje królestwo, moja żona i rodzina zostali pobłogosławieni. Wszystko zostało pobłogosławione. Nie ma co do tego wątpliwości.
16. Z jakiego powodu wszyscy razem przybyliście? Z miłością rozkazujcie mi, traktując mnie jako swego sługę.
Brahmā powiedział:
17. Usłyszawszy te słowa Himāćala, Wiszṇu i inni bogowie uznali swą sprawę za spełnioną i uradowali się. Przemówili.
Bogowie powiedzieli:
18. „O Himāćala o wielkim intelekcie, posłuchaj naszych dobroczynnych słów. Z radością wyjawimy ci dlaczego przybyliśmy.
19. O Himāćala, matka wszechświata, Umā, która narodziła się jako córka Dakszy, została żoną Rudry i przez długi czas bawiła się na ziemi.
20. Gdy została zlekceważona przez ojca, Satī przypomniała sobie swoją przysięgę, porzuciła ciało i powróciła do swej sfery.
21-22. O Himāćala, ta historia jest dobrze znana na świecie. Ty również ją znasz. Jeśli do niej dojdzie, będzie to korzyść dla wszystkich bogów i dla ciebie. Bogowie również znajdą się pod twoją opieką.”
Brahmā powiedział:
23. Usłyszawszy te słowa Wiszṇu i innych, uradowany Himāćalapowiedział: „Niech tak będzie” i uczcił ich z szacunkiem.
24. Po pouczeniu go o metodzie, którą należy podjąć z wielkim oddaniem, udali się do Umā, małżonki Śiwa.
25. Zajęli dobre miejsce i wspomnieli matkę wszechświata, a składając jej wielokrotny pokłon, wysławiali ją z oddaniem.
Bogowie powiedzieli:
26. O bogini Umā, matko wszechświata, mieszkanko Śiwaloki, umiłowana Śiwa, o wielka bogini, o Durgā, kłaniamy się Tobie,
27. Z wielkim oddaniem kłaniamy się świetlistej Energii, świętej, spokojnej, świętemu pokarmowi oraz Tej, która ma formy Mahat i Awjakta.
28. Czcimy cię, Śiwā, przyczyno dobra, czysta, zgrubna, subtelna, będąca ostatecznym celem i tą, która cieszy się nauką wewnętrzną i dobrą.
29. Jesteś wiarą, wytrwałością i pomyślnością. Tylko ty masz władzę nad wszystkim; jesteś blaskiem i energią słońca oświetlającego Twój własny wszechświat.
30. Kłaniamy się Tej, która wspiera siłę we wszystkich istotach wszechświata – od Brahmā po źdźbło trawy w całym Kosmosie.
31. Jesteś Gājatrī, matką Wed, Sāwitrī, Saraswatī, podporą całego wszechświata; jesteś triadą Wed, mającą formę Dharmy.
32. Jesteś snem we wszystkich żywych istotach; jesteś głodem, sytością, pragnieniem, blaskiem, światłem i zadowoleniem. Na zawsze rozweselasz wszystkich.
33. Dla tych, którzy wykonują zasługi, jesteś boginią szczęścia. Dla grzeszników jesteś najstarszą siostrą – bóstwem hańby; jesteś pokojem wszechświata i matką podtrzymującą życie.
34. Jesteś istotą pięciu żywiołów. Jesteś sprawiedliwością u tych, którzy ją podtrzymują. Jesteś uosobionym wysiłkiem.
35. W Rygwedzie jesteś inwokacją; w Jadźurwedzie – węzłem łączącym mantry; w Sāmawedzie – pieśnią, a w Atharwawedzie – miarą czasu, jesteś ostatecznym celem.
36. Ta, która jest mocą Tāmāsika wszystkich bogów, ta, która jest widzialna w jakości Rādźasika Stwórcy, ta, która jest słyszana jako dobrodziejka i ma formę Śiwa – Ona jest tu wysławiana.
37. Kłaniamy się Tej, która pragnie przebywać w górach Windhja;2 Tej, która mądrze i radośnie chroni Aszṭāṅga Jogę, która jest wolna od końca i działa niczym tratwa umożliwiająca przeprawę przez ocean saṃsāry pełen strasznych cierpień.
38. Niech będzie nam łaskawa – Ta, która w formie snu, będącego wielką radością dla wszystkich zrodzonych, przynosi przyjemność w nosie, oczach, twarzy, ramionach, piersi i umyśle.
Brahmā powiedział:
39. Tak wysławiając wielką boginię Satī, matkę wszechświata, wszyscy stali wyczekując z miłością pragnąc ją ujrzeć.