Nārada powiedział:
1. O Brahmā, o szczęśliwy, co wydarzyło się potem? Pragnę usłyszeć wszystko. Proszę, opowiedz mi o chwale Pārwatī.
Brahmā powiedział:
2. O niebiański mędrcze, posłuchaj. Z radością podejmę opowieść, która niszczy wszelkie grzechy i zwiększa oddanie dla Śiwa.
3. O braminie, usłyszawszy słowa Śiwa, wielkiej Duszy, i ujrzawszy Jego przyjemną postać i cechy, Pārwatī bardzo się ucieszyła.
4. Wysoce cnotliwa bogini Pārwatī odpowiedziała Panu stojącemu obok niej z wielką radością i twarzą promieniejącą miłością.
Pārwatī powiedziała:
5. O Panie, o Panie bogów, jesteś moim małżonkiem. Czy zapomniałeś, dlaczego kiedyś z wielką stanowczością zniszczyłeś ofiarę Dakszy?
6. Posłuchaj, o Panie bogów, zrodziłam się z Menā w celu spełnienia zadania bogów, całkowicie przerażonych przez Tāraka.
7. O Panie bogów, jeśli jesteś uradowany, jeśli jesteś współczujący, o Panie, zostań moim małżonkiem. O Panie, uczyń tak, jak mówię.
8. Za twoim pozwoleniem udam się do siedziby mego ojca. Niech twoja czysta wielka chwała zostanie dobrze rozgłoszona.
9. O Panie, proszę, udaj się do Himawata. Biegły w boskich grach, bądź żebrakiem i poproś go o mnie jako jałmużnę.
10. Rozsławiając swoją chwałę na świecie, sprawisz, że wszystko, co dotyczy mego ojca, stanie się owocne. Tak rozpocznij życie gospodarza.”
11. Nie ma wątpliwości, że mój ojciec wraz ze swymi krewnymi zgodzi się na twoją prośbę, jako że już został nakłoniony przez mędrców z miłością.
12. Dawniej, jako córka Dakszy, zostałam ci ofiarowana przez mego ojca. Ale wtedy rytuały ślubne nie zostały należycie wykonane.
13. Planety nie zostały wtedy przez mego ojca uczczone. Z powodu złych planet nasz ślub był wadliwy.
14. Dlatego, o Panie, powinieneś celebrować ślub zgodnie z zasadami, dla spełnienia zadania bogów.
15. Zwyczajowe procedury zaślubin z pewnością zostaną zachowane. Niech Himawat się dowie, że pomyślna pokuta została dobrze wykonana przez jego córkę.
Brahmā powiedział:
16. Usłyszawszy te słowa, Sadāśiwa bardzo się uradował. Ze śmiechem i miłością przemówił do Pārwatī.
Śiwa powiedział:
17. O wielka Bogini, posłuchaj mojego ważnego oświadczenia. Dopilnuj, aby nasze rytuały ślubne zostały przeprowadzone właściwie, bez braków.
18. O słodkolica, wszystkie istoty żywe, Brahmā i inni, są nietrwałe. O piękna pani, wiedz, że wszystkie te widzialne rzeczy są przemijające.
19. Wiedz, że pojedyncze byty przyjęły rozmaite formy. Ten, który nie ma cech, przyjął cechy. To, co jest samoświetlne, zostało obdarzone innymi światłami.
20. O łagodna pani, ja, niezależny, zostałem przez ciebie uczyniony uległym. Tylko ty jesteś wielką iluzoryczną mocą, pierwotną naturą, która stwarza.
21. Cały ten wszechświat został stworzony z iluzji; utrzymywany jest przez wielką inteligencję najwyższej duszy. Jest zjednoczony i otoczony przez Gaṇy o naturze dusz przenikniętych dobrymi czynami, podobnymi naturze najwyższej duszy.
22. Czym są te planety? Czym są te zestawy pór roku? Czym są tamte inne planety? O łagodna pani, o jasnolica, co powiedziałaś?
23. My dwoje stworzyliśmy wszechświat różniący się cechami i działaniami dla dobra wielbicieli i z przychylnym usposobieniem wobec nich.
24. Ty naprawdę jesteś subtelną pierwotną naturą składającą się z Radźasu, Sattwy i Tamasu. Jesteś zdolna do nieustannej aktywności. Posiadasz i zarazem nie posiadasz cech.
25. O pani o smukłej talii, ja jestem duszą wszystkich istot żywych – bez skazy, bez pragnień. Przyjmuję ciała na życzenie i prośby moich wielbicieli.
26. O córko góry, nie pójdę do Himawata, twego ojca. Nie zostanę żebrakiem i nie będę go prosił o ciebie.
27. O córko władcy gór, nawet człowiek o wielkiej wadze i szlachetnych cechach, nawet szlachetna dusza, uchodzi za niską, gdy tylko wypowie słowa: „Proszę, daj mi”.
28. O życzliwa pani, wiedząc to, mówisz, że co jest naszym obowiązkiem? O łagodna pani, czyń, jak chcesz.
Brahmā powiedział:
29. Tak przemówiwszy, wielka bogini, cnotliwa dama o oczach jak lotos, rzekła do Śiwy z oddaniem, po wielokrotnym złożeniu Mu pokłonów.
Pārwatī powiedziała:
30. „Ty jesteś kosmiczną duszą, a ja jestem kosmiczną naturą. Nie ma tu nad czym rozważać. My dwoje jesteśmy niezależni i jednocześnie podporządkowani wielbicielom. My dwoje posiadamy i zarazem nie posiadamy cech.
31. O Panie Śiwa, z wysiłkiem spełnij moją prośbę. O Śiwa, proś Himawata o mnie, a obdarzysz go szczęściem.
32. O wielki Panie, bądź współczujący. Jestem twoją wielbicielką na zawsze. Jestem twoją żoną na zawsze w każdym narodzeniu.
33. Jesteś Brahmanem, wielką duszą, pozbawionym cech, większym niż pierwotna natura, bez skazy, wolnym od pragnień, niezależnym, wielkim Panem.
34. A jednak posiadasz również cechy i z zapałem podnosisz wielbicieli. Zabawiasz się we własnej duszy, pogrążony w niej i jesteś biegły w różnych boskich grach.
35. O wielki Panie, znam cię pod każdym względem. O wszechwiedzący, cóż warta jest długa mowa? Ulituj się nade mną.
36. Rozprzestrzeń swoją chwałę na świecie oddając się swoim cudownym boskim zabawom. Śpiewając o nich, o Panie, ludzie mogą przekroczyć ocean światowej egzystencji.
Brahmā powiedział:
37. Po wypowiedzeniu tych słów do wielkiego Pana, Pārwatī zamilkła i wielokrotnie oddała Mu pokłon, z pochylonymi ramionami i złożonymi dłońmi.
38. Po tej przemowie, Śiwa o szlachetnej duszy, tylko po to, by naśladować i wypełnić światowe konwencje, pomyślał, że tak powinno być. Pragnąc tego, ucieszył się.
39. Potem Śiwa zniknął. Z wielką radością udał się do Kailāsa, ale z powodu rozłąki z Pārwatī jego umysł był zmartwiony.
40. Po przybyciu tam, przekazał wieść Nandinowi i innym. Był bardzo uradowany.
41. Te Gaṇy, Bhairawa i inni, bardzo się ucieszyli. Uczcili tę okazję wielkimi uroczystościami. 42. O Nārado, wszystko przebiegało pomyślnie. Wszelki smutek dobiegł końca. Śiwa również był w radosnym nastroju.