Rudra Saṃhitā (3) – Rozdział 28 – Pārwatī widzi prawdziwą postać Śiwa

Pārwatī powiedziała:

1. Przez cały czas myślałam, że przyszedł ktoś inny. Teraz wszystko stało się jasne. Jesteś istotą, której nie można zabić.
2. O panie, to co powiedziałeś, jest znane. Nie jest inaczej. Jeśli to, co powiedziałeś, jest prawdą, nie można tego nazwać fałszem.
3. Czasami Pan Śiwa objawia się w takiej postaci. Ale On jest najwyższym Brahmanem, który z własnej woli przybiera ciała w swojej boskiej grze.
4. Teraz przyszedłeś w formie ucznia-ascety, by mnie zwieść. Używając fałszywych argumentów, wypowiadałeś oszukańcze słowa.
5. Znam prawdziwą postać Śiwy bardzo dokładnie. Dlatego wyjaśnię rzeczywistość Śiwy we właściwej perspektywie, po starannym rozważeniu.
6. On w istocie jest pozbawiony atrybutów – ale z pewnych powodów przybiera atrybuty. Jak może mieć narodziny ten, kto naprawdę jest bez cech, lecz przyjmuje cechy?
7. Sadāśiwa jest oparciem i naczyniem dla wszelkiej wiedzy. Cóż warte jest nauczanie dla Tego, który jest doskonały i jest najwyższą duszą?
8. Na początku kalpy wszystkie Wedy zostały przekazane Wiszṇu przez Śiwę w formie oddechu. Któż może być dobrym panem równym Jemu?
9. Jak można zmierzyć wiek Tego, który jest pierwotny wobec wszystkiego i wszystkich? Nawet pierwotna natura (Prakryti) z Niego się narodziła. Po cóż więc Jemu Energia?
10. Dzięki trzem energiom¹ Śiwa błogosławi tych, którzy nieustannie czczą Go jako Pana Energii.
11. Każda indywidualna dusza staje się nieustraszona i pokonuje śmierć poprzez uwielbianie Jego. Dlatego Jego miano „pogromcy śmierci” słynie we wszystkich trzech światach.
12. Wiszṇu osiąga i zachowuje swój stan dzięki Jego łasce. Podobnie Brahmā swój stan, a bogowie swoją boskość.
13-14. Ilekroć władca bogów pragnie ujrzeć Śiwę, musi przebłagać Jego strażników, czyli duchy itd., inaczej jego korona zostaje rozbita przez ich pałki. Rzeczywiście Śiwa jest wielkim Panem. Nie potrzebuje wielu sług.
15. Czegóż nie może osiągnąć ten, kto służy Śiwie o pomyślnym obliczu? Czego brakuje temu Panu? Czy Sadāśiwa mnie kocha?
16. Nawet jeśli ktoś przez siedem wcieleń jest wiecznie ubogi, po służbie Śiwie jego pomyślność staje się niezakłócona.
17. Jak może być dla niego niedostępna jakakolwiek korzyść – dla tego, przed którym osiem Siddhi² (osiągnięć) tańczy nieustannie aby go przebłagać w milczeniu lub z pochyloną twarzą?
18. Chociaż Śiwa obcuje z rzeczami niepomyślnymi, to przez samo myślenie o Nim wszystko staje się pomyślne.
19. Wielbienie Jego spełnia wszystkie pragnienia. Jak może być w Nim jakaś ułomność, skoro zawsze trwa w niezmiennym stanie?
20. Ludzie zostają oczyszczeni już przez samo ujrzenie osoby, na której ustach zawsze obecne jest pomyślne imię „Śiwa”.
21. Jeśli, jak mówisz, popiół ze stosu pogrzebowego jest nieczysty, to jak to możliwe, że ten sam popiół przeniesiony na ciało Śiwy jest stamtąd zabierany i noszony na głowach przez bogów?
22. Jak może być łatwo poznany Ten, który jest bóstwem stwarzającym, podtrzymującym i niszczącym światy, a jednocześnie jest pozbawiony cech i nazywany jest Śiwa?
23. Forma Śiwa, najwyższej duszy, to Brahman pozbawiony cech. Jak ludzie tacy jak ty, o skierowanych na zewnątrz twarzach, mogą ją poznać?
24. Osoby o złym postępowaniu, grzesznicy i ci, którzy zeszli z boskiej ścieżki, w ogóle nie znają rzeczywistości Śiwy pozbawionej cech.
25. Jeśli ktoś z niewiedzy o Jego rzeczywistej naturze oczernia Śiwę, jego zasługi gromadzone od urodzenia obracają się w popiół.
26. Oczerniłeś Śiwę o niezmierzonej świetlistości, a ja cię czciłam – dlatego stałam się grzeszna.
27. Widząc osobę, która nienawidzi Śiwa, należy wziąć kąpiel w ubraniu. Widząc osobę, która nienawidzi Śiwa, należy odprawić rytuał pokutny.
28. O nikczemny, głosisz, że znasz Śiwa. Ale powinieneś wiedzieć, że wieczny Śiwa nie jest w ogóle poznawalny.
29. Bez względu na to, jaka jest forma lub cechy Śiwa, On ma wiele postaci. Mimo to jest moim ulubionym. Jest bez skazy i ukochany przez dobrych ludzi.
30. Ani Wiszṇu, ani Brahmā nie dorównują tej szlachetnej duszy. Jak więc mogą bogowie i inni? Oni są zawsze zależni od Czasu i nie są wieczni.
31. Po faktycznym zrozumieniu tego dzięki mojemu ostremu intelektowi, przyszłam do tego lasu i wykonuję rozbudowaną pokutę, aby osiągnąć Śiwa.
32. Moim pragnieniem jest osiągnąć najwyższego Pana, który jest łaskawy wobec swych wielbicieli i błogosławi cierpiących.

Brahmā powiedział:

33. Gdy to powiedziała, o mędrcze, Pārwatī, córka góry, zamilkła i medytowała nad Śiwą ze spokojnym umysłem.
34-35. Gdy bramin-asceta zaczął coś mówić, po wysłuchaniu słów bogini, Pārwatī, której umysł był skupiony na Śiwie i która nie chciała słyszeć żadnych zniewag wobec Niego, natychmiast przemówiła do swojej służącej Widźajā.

Pārwatī powiedziała:

36. Tego podłego bramin należy zdecydowanie powstrzymać. Znów chce coś powiedzieć. Z pewnością znieważy Śiwę.
37. Nie tylko ten, kto znieważa Śiwę, popełnia grzech, ale także ten, kto tego słucha.³
38. Osoba, która znieważa Śiwę, zdecydowanie zasługuje na śmierć z rąk Jego sług. Jeśli jest to bramin, należy go odprawić lub słuchający powinien natychmiast odejść.
39. Ten nikczemny człowiek znów znieważy Śiwę. Ponieważ jest braminem, nie należy go zabijać. Trzeba go porzucić. Nie wolno go więcej widzieć.
40. Opuśćmy to miejsce natychmiast i udajmy się gdzie indziej. Nie zwlekaj. Nie powinnyśmy więcej rozmawiać z tym ignorantem.

Brahmā powiedział:

41. Gdy to powiedziała, o mędrcze, i miała już zrobić krok naprzód, bramin objawił się jako Śiwa i objął swoją ukochaną.
42. Przybierając piękną postać, taką, jaką Pārwatī wyobrażała sobie w medytacji, i ukazując jej ją, Śiwa przemówił do niej, gdy stała ze spuszczoną głową.

Śiwa powiedział:

43. „Dokąd odejdziesz, zostawiając mnie? Nie zostaniesz już więcej przeze mnie odrzucona. Jestem zachwycony. Powiedz, jaki mam ci dać dar. Nie ma niczego, czego nie mogę ci ofiarować.
44. Od dziś jestem twoim sługą, kupionym przez ciebie poprzez pokutę.⁴ Zostałem kupiony przez twoje piękno. Nawet chwila wydaje się jak Juga.
45. O Pārwatī, o wielka Bogini, jesteś moją wieczną małżonką. Odrzuć tę nieśmiałość. Proszę, zastanów się swym bystrym umysłem.
46. O ty o stałym umyśle, wystawiłem cię na próbę na wiele sposobów. Niech moja wina zostanie wybaczona, jako część tej ziemskiej gry.
47. Nawet w trzech światach nie widzę ukochanej podobnej do ciebie. O Pārwatī, pod każdym względem jestem ci podporządkowany. Możesz spełnić wszystkie swoje pragnienia.
48. O ukochana, podejdź do mnie. Jesteś moją żoną. Ja jestem twoim małżonkiem. Natychmiast udam się z tobą do mojej siedziby – doskonałej góry.

Brahmā powiedział:

49. Gdy Pan bogów przemówił w ten sposób, Pārwatī się uradowała. Wszelki trud, którego doznała podczas pokuty, porzuciła jak coś starego.
50. O znakomity mędrcze, jej zmęczenie ustało. Gdy bowiem owoc zostaje osiągnięty, trud doświadczany podczas wysiłku znika.