Bogowie powiedzieli:
1. Pokłon Panu Śiwa, pokłon niszczycielowi Kāmy; pokłon, pokłon godnemu wychwalania; promieniującemu wielką świetlistością, trójokiemu Panu.
2. Pokłon Śiwie odzianemu w skórę; pokłon przerażającemu, o straszliwym spojrzeniu, wielkiemu Panu i Władcy trzech światów.
3. Tyś jest Panem światów; Tyś jest ojcem, matką i Panem; Tyś jest Śiwą, dobroczyńcą. Jesteś szczególnie współczujący.
4. Tyś jest stwórcą wszystkich światów; o Panie, zbaw nas. O wielki Boże, któż poza Tobą zdolny jest zniszczyć cierpienie?
Brahmā powiedział:
5. Usłyszawszy te słowa bogów, Nandikeśwara, obdarzony wielkim współczuciem, zaczął informować Śiwę.
Nandikeśwara powiedział:
6. O najznakomitszy spośród bogów, Wiszṇu, inni bogowie, ryszi i siddhowie wychwalają Cię, pragnąc ujrzeć Ciebie. Są nękani przez Asurów. Dlatego szukają ratunku i uciekają się do Twych stóp – siedziby wielkiej nieustraszoności.
7. Zatem, o Panie wszystkich, ryszi i bogowie powinni być przez Ciebie ochronieni. Zostałeś szczególnie wspomniany jako krewny uciśnionych i przychylny wobec swych wielbicieli.
Brahmā powiedział:
8. Śiwa, tak poinformowany przez Nandina i przepełniony współczuciem, powoli przerwał medytację i otworzył oczy.
9. Wtedy Pan Śiwa, wielce biegły wielki Ātman, wyszedł z transu i przemówił do bogów.
Śiwa powiedział:
10. „O wielcy bogowie, Wiszṇu, Brahmā i inni – dlaczego przyszliście do mnie? Wyjawcie przyczynę.”
Brahmā powiedział:
11. Usłyszawszy te słowa Śiwa, wszyscy bogowie się uradowali. Spojrzeli na Wiszṇu, jakby zachęcając go, by przemówił.
12. Wówczas Wiszṇu, wielki wielbiciel i dobroczyńca bogów, przedstawił sprawę wielkiej wagi, o której mówiłem wcześniej.
Wiszṇu powiedział:
13. „O Śiwa, wszyscy bogowie przyszli tutaj, by przedstawić Ci swe cierpienie, spowodowane w tajemniczy sposób przez Tārakę.
14-15. O Śiwa, demon Tāraka zostanie zabity jedynie przez Twojego syna i nie inaczej. Rozważ, co powiedziałem, i zlituj się nade mną. Pokłon Tobie, o wielki Panie. O Panie, uwolnij bogów od cierpienia, jakie przyniósł Tāraka.
16. Zatem, o Panie Śiwa, Pārwatī powinna zostać przyjęta przez Ciebie i ujęta Twoją prawą dłonią. Przyjmij jej dłoń, ofiarowaną w małżeństwie przez Pana Gór. Jest pełna szlachetnych cech.”
17. Usłyszawszy te słowa Wiszṇu, Śiwa chętny do jogicznych wyczynów ucieszył się i przemówił wskazując im cel dobra.
Śiwa powiedział:
18-19. „Jeśli bogini Pārwatī, najpiękniejsza z kobiet, zostanie przeze mnie przyjęta na żonę, przez to małżeństwo zdoła ona przywrócić Kāmę do życia. Wtedy wszyscy bogowie, ryszi i asceci staną się pożądliwi i niezdolni do podążania wielką ścieżką Jogi.
20. Kāma został spalony przeze mnie w celu osiągnięcia dobra ogólnego. Stało się to z sugestii Brahmā, o Wiszṇu. Nie ma potrzeby się tym martwić.
21. O Panie bogów, o rozumny, rozważywszy co należy uczynić, a czego nie twym obowiązkiem jest nie być upartym.
22. O Wiszṇu, uczyniłem bogom wielką przysługę, gdy Kāma został spalony. Wszyscy, razem ze mną, będziecie wolni od pożądania.
23. Tak jak ja, również i wy, o bogowie, możecie bez wysiłku dokonywać trudnych czynów, będąc obdarzonymi energią wielkiej pokuty.
24. Gdy Kāma nie będzie z wami, możecie osiągnąć najwyższą błogość i wolność od skaz dzięki duchowemu skupieniu, o bogowie.
25. O Brahmā, o Wiszṇu, o Indra, o ryszi i o bogowie – to, co uczynił Kāma wcześniej, a o czym zapomnieliście, niech zostanie sobie przypomniane i rozważone.
26. O bogowie, medytacja każdego została niegdyś zakłócona przez upartego Kāma, wielkiego łucznika.
27. Kāma prowadzi do piekła; pożądanie prowadzi do gniewu, gniew do złudzenia, a złudzenie niszczy pokutę.
28. Gniew i pożądanie powinny zostać przez was porzucone, o najlepsi z bogów. Moje słowa winny być przez was przestrzegane – i nie inaczej.
Brahmā powiedział:
29. Po wypowiedzeniu tych słów, Śiwa, Pan z chorągwią z bykiem, wyraził życzenie, by Brahmā, Wiszṇu, bogowie i mędrcy zabrali głos.
30. Śiwa ponownie zamilkł i powrócił ponownie do medytacji. Jak wcześniej, był przez swoje Gaṇy.
31-33. Śiwa rozmyślał w sobie o swojej własnej Jaźni – postaci nieskalanej, wolnej od skaz, zakłóceń i chorób, postaci przewyższającej wszystko, wiecznej, wolnej od przywiązania, wolnej od obsesji, poza zasięgiem dźwięków i słów, pozbawionej atrybutów i poznawalnej poprzez doskonałą mądrość. Rozmyślając w medytacji o swoich własnych cechach, Pan – źródło wielkiej radości i ochrony – pogrążył się w najwyższej błogości.
34. Widząc, że Śiwa ponownie pogrążył się w medytacji, wszyscy mieszkańcy niebios, Wiszṇu, Indra i inni, pokornie przemówili do Nandina.
Bogowie powiedzieli:
35. Co mamy teraz uczynić? Śiwa odwrócił się od świata i pogrążył w medytacji. Ty jesteś towarzyszem Śiwy i jego czystym pomocnikiem. Jesteś wszechwiedzący.
36. O przywódco Gaṇów, uciekamy się do Ciebie. Prosimy, poprowadź nas. Co uczynić, by przebłagać Śiwę?
Brahmā powiedział:
37. O mędrcze, tak błagany przez bogów, Wiszṇu i innych, Nandin – ulubiony spośród Gaṇów Śiwy – odpowiedział bogom.
Nandīśwara powiedział:
38. O Wiszṇu, o Brahmā, o Indro, o bogowie i o ryszi, usłyszcie moje słowa, które przyniosą zadowolenie Śiwie.
39. Jeśli nadal pragniecie, by Śiwa się ożenił, wychwalajcie Go z szacunkiem i błaganiem pełnym współczucia.
40. O bogowie, wielkiego Pana nie da się ugiąć zwyczajnym oddaniem. Najwyższy Pan czyni nawet to, czego nie powinien, gdy poruszony jest nadzwyczajnym oddaniem.
41. O Brahmā, Wiszṇu i inni bogowie – postępujcie zgodnie z tym, w przeciwnym razie wróćcie, skąd przyszliście. Nie zwlekajcie.
Brahmā powiedział:
42. O mędrcze, usłyszawszy jego słowa, Wiszṇu i inni bogowie, uznając, że tak należy uczynić, zaczęli wychwalać Śiwę z radością.
43. O wielki Panie, Panie bogów, oceanie miłosierdzia – wydobądź nas z wielkiej udręki. Zbaw nas, którzy uciekamy się do Ciebie.
Brahmā powiedział:
44. Tak więc bogowie wieloma błagalnymi prośbami wychwalali Śiwę. Wołali głośno, poruszeni swym oddaniem.
45. Wiszṇu w moim towarzystwie wypowiadał wiele błagalnych słów, wspominając Śiwa z wielką pobożnością.
46. Śiwa był tak wychwalany przez bogów, Wiszṇu i przeze mnie. Ten wielki Pan porzucił swoją medytację z miłości do swych wielbicieli.
47. Uradowany Śiwa przemówił, powiększając radość Wiszṇu i innych bogów, spoglądając na nich spojrzeniem pełnym współczucia. Śiwa jest przychylny wobec swych wielbicieli.
Śiwa powiedział:
48. O Wiszṇu, o Brahmā, o Indro i inni bogowie – dlaczego wszyscy razem przyszliście tu do mnie? Powiedzcie mi prawdę.
Wiszṇu powiedział:
49. O wielki Panie, Ty jesteś wszechwiedzący. Tyś jest obecny w każdej istocie, Tyś Panem wszystkiego. Czyż nie wiesz, co kryje się w naszych sercach? Mimo to przemówię na Twoje polecenie.
50. O Śiwa, wiele rodzajów cierpienia spadło na nas z powodu demona Tāraki. Dlatego bogowie próbowali Cię przebłagać.
51. Aby Cię osiągnąć, Śiwā narodziła się z góry Himāćala. Śmierć demona może nastąpić jedynie z ręki zrodzonego z niej Twojego syna.
52. Taki bowiem dar otrzymał on od Brahmā. Nie mogąc być zabitym przez innych, demon dręczy cały wszechświat.
53. Z inspiracji Nārady, ona wykonuje wielką pokutę. Wszystkie trzy światy, zarówno ruchome jak i nieruchome, zostały ogarnięte jej blaskiem.
54. O Panie Śiwa, prosimy – udaj się do Śiwā i spełnij jej życzenie. O Panie, zniszcz nasze cierpienie i obdarz nas szczęściem.
55. O Śiwa, wielka radość panuje w moim sercu i w sercach bogów na myśl o Twym ślubie. Prosimy – niech się on odbędzie we właściwy sposób.
56. Nadszedł odpowiedni moment na wypełnienie obietnicy, którą dałeś Ratī. Spełnij swe przyrzeczenie.
Brahmā powiedział:
57. Po wypowiedzeniu tych słów i złożeniu pokłonów oraz wychwaleniu Go różnymi hymnami, Wiszṇu, bogowie i ryszi – wszyscy przed Nim czekaliśmy.
58. Usłyszawszy słowa bogów, Śiwa – uległy wobec swych wielbicieli – zaśmiał się i odpowiedział. Śiwa jest wiernym strażnikiem wedyjskich konwencji.
Śiwa powiedział:
59. O Wiszṇu, o Brahmā, o bogowie – wszyscy wysłuchajcie mnie z uwagą. Zamierzam powiedzieć coś szczególnego w odpowiedni sposób.
60. Zawarcie małżeństwa nie jest rzeczą odpowiednią dla mężczyzn. Małżeństwo to wielkie więzy, które mocno krępują.
61. Na świecie istnieje wiele podłych więzów. Spośród nich najtrudniejszym jest związanie się z kobietą. Człowiek może uwolnić się ze wszystkich więzów, lecz nie z więzów kobiety.
62. Kto został związany kajdanami z żelaza i drewna, może uzyskać wyzwolenie, ale ten, kto został związany sidłami kobiety, nigdy się nie uwalnia.
63. Przyjemności światowe wzmacniają więzy. Wyzwolenie jest nieosiągalne dla człowieka przywiązanego do uciech światowych, nawet we śnie.
64. Jeśli pragnie szczęścia, rozumny człowiek powinien z należytym zrozumieniem porzucić wszystkie ziemskie przyjemności. Uciechy światowe, które gubią człowieka, są równe truciźnie.
65. O Indro, człowiek upada nawet poprzez rozmowę z osobą zmysłową. Wielcy nauczyciele mówią, że przyjemności świata to gorzkie piwo zmieszane z cukrem.
66. Chociaż wiem i rozumiem to wszystko, chociaż posiadam szczególną mądrość, mimo to spełnię waszą prośbę i uczynię ją owocną.
67. Zdecydowanie jestem uległy wobec swych wielbicieli. Dlatego mogę uczynić wszystko. Jestem znany w trzech światach jako ten, który czyni rzeczy niewłaściwe.
68. Spełniłem ślubowanie króla z Āsamu (Kāmarūpy).1 Ocaliłem króla Sudaksziṇę, który stał się najemnikiem i więźniem.
69. Jestem trójokim Bogiem, który obdarza szczęściem, lecz sprowadziłem niedolę na Gautamę. W szczególności przeklinam tych niegodziwców, którzy dręczą moich wielbicieli.
70. Żywię uczucia przywiązania wobec wielbicieli. Wypiłem truciznę dla dobra bogów. O bogowie, wasze cierpienia zawsze były przeze mnie usuwane.
71. Dla moich wielbicieli znosiłem wiele cierpień. Usunąłem niedolę ryszi Wiśwānara przybierając postać gospodarza.
72. Po cóż mówić więcej? O Wiszṇu, o Brahmā – mówię prawdę. Wszyscy znacie to naprawdę: złożyłem takie oto ślubowanie.
73. Zawsze, gdy mój wielbiciel zostaje dotknięty przez jakąkolwiek biedę – natychmiast i całkowicie ją usuwam.
74. Znam cierpienia, jakie znosicie z powodu demona Tāraki. Usunę je. Mówię prawdę – mówię wam prawdę.
75. Chociaż zupełnie nie jestem zainteresowany igraszkami, poślubię Pārwatī, aby spłodzić syna.
76. O bogowie, wszyscy możecie powrócić bez lęku do swych siedzib. Wypełnię wasze zadanie. W tej sprawie nie musicie się martwić.
Brahmā powiedział:
77. O mędrcze, po tych słowach Śiwa zamilkł i pogrążył się w duchowej kontemplacji. Wiszṇu i inni bogowie powrócili do swych siedzib.
Przypisy:
- Kāmarūpa była również znana jako Prāgdźjotisza. Nazwa ta odnosi się do krainy obecnie zwanej Asam. W starożytności obejmowała północno-wschodnią część Bengalu i zachodnią część Asamu. ↩︎
