Rudra Saṃhitā (3) – Rozdział 21 – Nārada poucza Pārwatī

Nārada powiedział:

1. O drogi Brahmā, uczniu Wiszṇu, o wielkiej inteligencji, o Stwórco trzech światów, to bardzo cudowna opowieść o wielkiej duszy Śiwa, którą opowiedziałeś.
2. Gdy Kāma został spalony na popiół przez ogień z trzeciego oka Śiwa i gdy ten ogień został złożony w oceanie, co wydarzyło się potem?
3. Co uczyniła bogini Pārwatī, córka pana gór? O skarbnico miłosierdzia, powiedz mi teraz, dokąd udała się wraz ze swymi służkami.

Brahmā powiedział:

4. O drogi, o wielkiej inteligencji, posłuchaj opowieści o Panu z księżycem na czole, moim Panu, który jest źródłem wielkiej radości i ochrony.
5. Wspaniały, donośny dźwięk rozległ się po całym nieboskłonie, gdy ogień wydobywający się z oka Śiwy spalił Kāma.
6. Usłyszawszy ten hałas i widząc spalonego Kāma, Pārwatī bardzo się przestraszyła i wróciła do swego domu wraz ze służącymi.
7. Himawat wraz ze swymi towarzyszami i krewnymi był zaskoczony, gdy usłyszał ten głośny huk. Zaniepokoił się, przypominając sobie, że poszła tam jego córka.
8. Widząc swoją córkę skrajnie wzburzoną, pan gór zasmucił się. Pan gór podszedł do niej łagodnie, gdy płakała z powodu rozłąki z Śiwa.
9–10. Podchodząc do niej i ocierając jej oczy dłonią, powiedział – „Droga córko, nie bój się, nie płacz.” Wziął ją na kolana i pocieszył. Pan gór natychmiast zabrał ją do swego pałacu.
11. Gdy Śiwa zniknął po spaleniu Kāma, Pārwatī była skrajnie wzburzona z powodu rozłąki z Nim. Nie mogła nigdzie zaznać szczęścia.
12. Powróciwszy do domu ojca i spotkawszy się z matką, Śiwā, córka gór, uznała się za narodzoną na nowo.
13. Przeklinała własne piękno. Mówiła do siebie: „Och, jestem zgubiona.” Córka pana gór nie odzyskała spokoju pomimo pocieszeń i starań służących.
14. Nie znajdowała radości ani spokoju w spaniu, piciu, kąpieli, ani siedzeniu wśród swych służących.
15. Wspominając różne gesty i ruchy Śiwy, powtarzała wciąż do siebie – „Precz z moim pięknem. Precz z moim urodzeniem i czynami.”
16. Tak oto Pārwatī była bardzo zasmucona w sercu z powodu rozłąki z Śiwą. W ogóle nie czuła radości. Zawsze szeptała „Śiwa, Śiwa.”
17. O drogi, mając świadomość skupioną na Panu z Pināką, przebywała nadal w pałacu swego ojca. Często omdlewała i jęczała z żalu.
18. Pan gór, Menakā oraz ich synowie, z których najważniejszy był Maināka o spokojnym umyśle, próbowali ją pocieszyć, lecz nadal nie mogła ona zapomnieć o Śiwa.
19. O niebiański mędrcze, o inteligentny, wysłany przez Indrę, pogromcę Bali, przybyłeś na górę Himālaja, podróżując swobodnie, jak ci się podobało.
20. Zostałeś wtedy przyjęty z czcią przez górę o szlachetnej duszy. Zapytałeś o jego zdrowie i szczęście i zostałeś usadzony na szlachetnym siedzeniu.
21. Wtedy pan gór opowiedział ci historię swojej córki – od jej służby dla Śiwa aż po spalenie przez Niego Kāma.
22. O mędrcze, usłyszawszy to, powiedziałeś do pana gór – „Czcij Śiwę.” Powstałeś, wspomniałeś Śiwa w myślach i pożegnałeś się z nim.
23. O mędrcze, opuściwszy go, pospieszyłeś, by potajemnie spotkać się z Pārwatī. Ty, ulubieniec Śiwa, doskonały w mądrości i zaangażowany w pomoc światu.
24. Zbliżywszy się do Pārwatī i zwracając się do niej, przemówiłeś z szacunkiem. Jesteś najważniejszy wśród mędrców i zależało ci na jej dobru. Twoje słowa były prawdziwe.

Nārada powiedział:

25. O Pārwatī, posłuchaj. Współczuję ci. Powiem prawdę. Moje słowa przyniosą ci pożytek pod każdym względem. Doprowadzą cię do spełnienia twego pragnienia. Są wolne od błędów.
26. Wielkiego Boga czciłaś bez pokuty. Miałaś pewną dumę, którą On, błogosławiący strapionych, usunął.
27. O Śiwā, po spaleniu Kāma, pan Śiwa, choć jest przychylny wobec swych wielbicieli, opuścił cię, ponieważ jako wielki Jogin jest wolny od przywiązań.
28. Dlatego powinnaś go przebłagać poprzez wielką pokutę. Śiwa weźmie cię za żonę, gdy zostaniesz oczyszczona przez ascezę.
29. Nigdy nie porzucisz pomyślnego Śiwa. O bogini, nie weźmiesz nikogo innego poza Śiwę za męża.

Brahmā powiedział:

30. Usłyszawszy twoje słowa, o mędrcze, Pārwatī, córka góry, westchnęła z ulgą i radośnie przemówiła do ciebie z dłońmi złożonymi w geście czci.

Pārwatī powiedziała:

31. O mędrcze, o wszechwiedzący, ty, który pomagasz wszystkim światom, proszę, wyjaw mi formułę do przebłagania pana Śiwy.
32. Żaden święty rytuał nigdy nie przyniesie owocu bez dobrego nauczyciela. Naprawdę, to wieczne stwierdzenie Wed słyszałam już wcześniej.

Brahmā powiedział:

33. Usłyszawszy te słowa Pārwatī, o znakomity mędrcze, nauczyłeś ją pięciosylabowej mantry Śiwa¹ zgodnie ze świętym prawem.
34. O mędrcze, wzbudziwszy w niej wiarę, wyjaśniłeś tak oto najwyższą skuteczność tej wielkiej formuły.

Nārada powiedział:

35. O bogini, posłuchaj o cudownej mocy tej formuły. Gdy zostaje wypowiedziana, Śiwa staje się niezwykle zadowolony.
36. Ta formuła to król wszystkich formuł. Spełnia wszystkie upragnione pragnienia, obdarza wszelkimi przyjemnościami świata i wyzwoleniem i bardzo podoba się Śiwie.
37. Powtarzając tę formułę zgodnie z przepisami, przebłagasz Śiwę. Z pewnością pojawi się przed tobą.
38. O Śiwā, medytuj nad Jego formą, zachowując wszelki umiar. Powtarzaj pięciosylabową mantrę. Śiwa szybko się ucieszy.
39. O cnotliwa kobieto, w ten sposób dokonuj pokuty. Pana Śiwa można osiągnąć poprzez pokutę. Każdy osiąga upragnione owoce poprzez ascezę, a nie inaczej.

Brahmā powiedział:

40. O Nārado, po tych słowach skierowanych do Pārwatī, ty, ulubieniec Śiwy, przygodnych podróżnik zaangażowany w dobro bogów udałeś się do nieba.
41. O Nārado, usłyszawszy twoje słowa i otrzymawszy wspaniałą pięciosylabową mantrę, Pārwatī była niezwykle szczęśliwa.