Nārada powiedział:
1. O Brahmā, wielki bhakto Śiwy i uczniu Wiszṇu, naprawdę pięknie opowiedziałeś tę wielką historię Śiwā i Śiwa.
2. Kim był ten demon Tāraka, o Brahmā, który dręczył bogów? Czyim był synem? Opowiedz jego historię w odniesieniu do Śiwy.
3. Jak Śiwa, w pełni panujący nad sobą, spalił Kāmę na popiół? Proszę, opowiedz to również z radością. Historia Pana jest rzeczywiście cudowna.
4. Jak Śiwā odprawiała surową ascezę dla szczęścia? Jak pierwotna energia, wyższa niż wszechświat, zdobyła Śiwę za męża?
5. O wielki uczony, opowiedz to wszystko w pełni i w szczegółach mnie, Twemu synowi, który poświęcił swą duszę Śiwie i w pełni Mu ufa.
Brahmā powiedział:
6. O niebiański mędrcze o wielkim intelekcie, o pierwszy spośród moich synów, którego postępowanie jest godne pochwały – opowiem całą historię po rozmyślaniu o Śiwie. Posłuchaj.
7. O Nārado, najpierw usłysz o narodzinach samego Tāraki, dla którego śmierci bogowie podjęli wielki trud, polegając na Śiwie.
8. Mój syn Marīći spłodził Kaśjapę, który poślubił trzynaście córek Dakszy.
9. Najstarsza z nich, Diti, urodziła dwóch synów: starszego Hiraṇjakaśipu i młodszego Hiraṇjāksza.
10. Gdy ci dwaj zaczęli dręczyć bogów, Wiszṇu przybrał postacie Człowieka-Lwa i Dzikiego Wieprza i ich zabił. Wtedy bogowie stali się nieustraszeni i szczęśliwi.
11. Strapiona Diti szukała schronienia u Kaśjapy i służąc mu z oddaniem, przestrzegając rytuałów, poczęła dziecko.
12. Gdy Indra się o tym dowiedział, wtargnął do jej łona i wielokrotnie rozcinał je swym piorunem.
13. Spała ona wtedy. Dzięki mocy jej świętych rytuałów i szczęściu dziecko w łonie nie umarło. Zostały rozcięte na siedem części, więc miała siedmiu synów.
14. Ci synowie stali się bogami zwanymi Marutami. Wszyscy udali się do nieba wraz z Indrą i zostali przez niego przyjęci jako jego własna świta.
15. Diti ponownie zwróciła się do męża, żałując swego czynu. Poprzez wielką służbę sprawiła, że mędrzec był zadowolony.
Kaśjapa powiedział:
16. Bądź czysta i odprawiaj ascezę przez dziesięć tysięcy lat Brahmā. Gdy ją zakończysz, urodzisz syna.
(Brahmā powiedział:)
17. O mędrcze, Diti odprawiła ascezę z wiarą i zakończyła ją. Potem poczęła z nim syna.
18. Ten syn Diti, nazwany Wadźrāṅga (o niezniszczalnych członkach), dorównywał bogom. Zgodnie z imieniem, jego ciało od urodzenia było silne i potężne.
19. Na polecenie matki natychmiast uprowadził Indrę – pana bogów – i innych bogów, karząc ich na różne sposoby.
20. Widząc cierpienie Indry i innych, Diti bardzo się ucieszyła. Indra i inni bogowie doznali nieszczęścia na skutek własnych czynów.
21. Zawsze zatroskany o dobro bogów, udałem się tam z Kaśjapą. Używając łagodnych i pokojowych słów, uwolniłem bogów.
22. Uwalniając bogów z szacunkiem, Wadźrāṅga – wielki bhakta Śiwa – ucieszył się w sercu, i on – o czystej duszy, wolny od zniekształceń – przemówił.
Wadźrāṅga powiedział:
23. Aby osiągnąć własny cel, Indra zabił płód mojej matki. Teraz zakosztował owocu tego czynu. Niech dobrze włada swym królestwem.
24. O Brahmā, uczyniłem to tylko na rozkaz matki. Nie mam pragnienia korzystania z uciech żadnego ze światów.
25. O Brahmā, pierwszy pośród znawców Wed, opowiedz mi o esencji prawdziwej filozofii, dzięki której będę zawsze szczęśliwy, pogodny w sercu i wolny od skaz.
26. Usłyszawszy to, o mędrcze, powiedziałem: „Sāttwiczne uczucia stanowią istotę prawdziwej filozofii. Z miłością stworzę zachwycającą niewiastę.”
27. Po ofiarowaniu tej, która została nazwana Warāṅgī, temu synowi Diti, z wielką radością udałem się do swej siedziby. Podobnie Kaśjapa, jego ojciec.
28. Następnie demon porzucił swoje demoniczne uczucia i zwrócił się ku wzniosłym myślom. Ponieważ był wolny od demonicznych skłonności, stał się szczęśliwy.
29. Lecz żadne wzniosłe uczucie nie pojawiło się w sercu Warāṅgī. Z czystością, wiarą i miłością służyła mężowi na różne sposoby.
30. Jej mąż Wadźrāṅga, o wielkiej władczej randze, wkrótce uradował się z jej służby. Wtedy przemówił tymi słowami:
Wadźrāṅga powiedział:
31. O ukochana, czego pragniesz? Co żywisz w sercu? Usłyszawszy to, skłoniła się przed mężem i wyjawiła swoje pragnienie.
Warāṅgī powiedziała:
32. „O mój dobry mężu, jeśli jesteś tak uradowany, daj mi potężnego syna, który zdobędzie trzy światy i zada cierpienie Wiszṇu.”
Brahmā powiedział:
33. Usłyszawszy słowa ukochanej, był nieprzyjemnie zaskoczony i zmartwiony. Był wolny od wrogich myśli. Z doskonałą mądrością i sāttwicznymi uczuciami w sercu powiedział:
34. Moja ukochana pragnie wrogości wobec bogów. Nie przemawia to do mnie. Cóż mam uczynić? Dokąd mam pójść? Jak ocalić moje ślubowanie przed zniszczeniem?
35. Jeśli spełnię życzenia żony, trzy światy zostaną bardzo udręczone, podobnie bogowie i mędrcy.
36. Jeśli nie spełnię pragnień ukochanej, z pewnością trafię do piekła. W obu przypadkach dharma zostanie utracona. Tak głoszą nauki.
37. O mędrcze, tak oto Wadźrāṅga długo miotał się w rozterce. Mądrze rozważył zalety i wady obu możliwości.
38. O mędrcze, z woli Śiwy, choć będąc inteligentnym, król demonów zgodził się na jej propozycję. Powiedział do żony: „Niech tak będzie.”
39. W tym celu odprawił inną, bardzo trudną ascezę z wielkim zapałem, czyniąc mnie obiektem kultu przez wiele lat.
40. Widząc tę wielką ascezę, udałem się do niego, aby udzielić mu daru. Z radosnym umysłem powiedziałem: „Powiedz jakiego pragniesz daru.”
41. Widząc mnie na niebie w przychylnym nastroju, oddał mi cześć i wychwalał mnie oraz poprosił o dar, jakiego pragnęła jego żona.
Wadźrāṅga powiedział:
42. O Panie, daj mi syna, który spełni to, co korzystne dla matki, który będzie silny, dzielny i sprawny, który będzie skarbnicą wyrzeczenia.
Brahmā powiedział:
43. Usłyszawszy jego słowa, o mędrcze, powiedziałem: „Niech tak będzie.” Po udzieleniu daru powróciłem do swojej siedziby, rozmyślając o Śiwie, choć nieco zaniepokojony.