Rudra Saṃhitā (3) – Rozdział 11 – Śiwa i Himawat spotykają się

Brahmā powiedział:

1-2. O Nārado, córka góry, czczona w trzech światach, była wychowywana w pałacu Himāćala. Gdy miała osiem lat, Śiwa, cierpiący z powodu rozłąki z Satī, dowiedział się o jej narodzinach. Zachowując jej cudowne wspomnienie w sercu, ogromnie się ucieszył.
3. W międzyczasie, zgodnie z konwencjami świata, Śiwa postanowił odbyć ascezę, by właściwie skoncentrować umysł.
4-5. Zabrawszy ze sobą niektórych ważnych, spokojnych Gaṇów – Nandina i innych – udał się na wspaniały grzbiet Himālajów – Gaṅgāwatāra, o mędrcze, gdzie niegdyś wypływała wielka święta rzeka Gaṅgā z Brahmapury,¹ aby usuwać grzechy.
6-7. Przebywając tam, Śiwa, w pełni panujący nad sobą, rozpoczął praktykę ascezy. Z całkowitą koncentracją i czujnością rozmyślał nad Sobą – źródłem poznania umysłowego, wiecznym, świetlistym, wolnym od cierpienia, tożsamym z wszechświatem, Świadomością i Błogością, bez drugiego i bez oparcia.
8-9. Gdy Śiwa rozpoczął medytację, Pramathowie również zaczęli medytować, podobnie jak niektórzy Gaṇowie – Nandin, Bhryṅgi itd. Część Gaṇów służyła Śiwie, Najwyższej Jaźni. Niektórzy zostali jego strażnikami. Zachowywali milczenie i nie krzyczeli.
10. Tymczasem, gdy usłyszał, że Śiwa przybył do Auszadhiprastha,² Himawat władca gór, również się tam udał.
11. Wraz ze swoimi towarzyszami pan gór pokłonił się Panu Śiwie, z radością Go uczcił i wysławiał ze złożonymi dłońmi.

Pan Himawat powiedział:

12. O wielki Boże, Panie bogów, o Panie Śiwa, trzy światy trwają tylko dzięki Tobie, który jesteś Władcą światów.
13. Pokłon Tobie, Panie bogów, pokłon Tobie, który przybrałeś postać Jogina, pokłon Tobie, który posiadasz wszystkie, a zarazem jesteś wolny od atrybutów, pokłon Tobie, który jesteś pełen boskiej zabawy.
14. O Śiwa, pokłon mieszkańcowi Kailāsa, pokłon Tobie, który wędrujesz po wszystkich światach, pokłon Tobie, wielki Panie, pełen boskiej zabawy, pokłon Tobie, dzierżycielu trójzębu.
15. O Panie, pełen doskonałych cech, pokłon Tobie, wolnemu od skaz. Pokłon Tobie wolnemu od pragnień. Pokłon Tobie wolnemu od żądz. Pokłon Tobie, odważnej, wielkiej Jaźni.
16. O Władco trzech gun, o Panie iluzji, łaskawie usposobiony wobec ludzi, pokłon Tobie, który dajesz wewnętrzne szczęście duszy. Pokłon Brahmanowi, wielkiej Jaźni.
17. Pokłon Tobie, godnemu bycia usługiwanym przez Wiszṇu, Brahmā i innych; pokłon Tobie w formie Wiszṇu i Brahmā; pokłon Tobie, stwórco Wiszṇu i Brahmā; pokłon Tobie, przychylnemu wielbicielom.
18. O oddany ascezie, o miejscu ascezy; pokłon Tobie, dawco owoców ascezy; pokłon Tobie, który kochasz ascezę; pokłon Tobie w formie Brahmana i ciszy.
19. Pokłon Tobie, który ustanawiasz zasady postępowania i konwencje świata; pokłon wielkiemu Śiwa, pełnemu atrybutów; pokłon Tobie, wielka Jaźni.
20. O wielki Panie, Twoje boskie zabawy są niepojęte. Dają szczęście świętym ludziom. Twoja natura jest uległa wobec wielbicieli i jesteś pod ich kontrolą. Jesteś sprawcą wszelkich działań.
21. O Panie, przybyłeś tu, ponieważ moje szczęście jest w zenicie. Opisuje się Ciebie jako Tego, który daje łaskę strapionym. Otoczyłeś mnie opieką i ochroną.
22. Dziś moje życie przyniosło owoce, wszystko, co mnie dotyczy, stało się owocne, ponieważ przybyłeś tutaj.
23. Znając mnie jako Twego sługę o wielkiej powadze, o wielki Panie, możesz swobodnie rozkazywać. Z umysłem wolnym od innych pragnień, będę Ci służył z radością.

Brahmā powiedział:

24. Usłyszawszy te słowa pana gór, Pan Śiwa lekko uchylił oczy i spojrzał na pana gór, który był otoczony swymi towarzyszami.
25. Widząc pana gór z jego zwolennikami, bóg ze sztandarem z bykiem, Śiwa, Pan wszechświata, zawsze pogrążony w medytacji i praktyce jogi, uśmiechnął się i rzekł:

Pan Śiwa powiedział:

26. Przyszedłem tu w tajemnicy odbyć ascezę na twym szczycie. Uczyń starania, by nikt nie mógł się do mnie zbliżyć.
27. Jesteś szlachetną duszą, siedzibą ascezy i stałym mieszkaniem mędrców, bogów, asurów i innych wielkich ludzi.
28. Jesteś stałym miejscem pobytu braminów i innych; jesteś zawsze uświęcony przez Gaṅgę; pomagasz innym i jesteś panem i królem wszystkich gór.
29. O królu gór, z radością przybyłem do ciebie i opanowując zmysły i umysł, zamierzam odbyć ascezę tutaj, w Gaṅgāwataraṇa.³
30. O panie gór, o najlepszy z gór, teraz dołóż wszelkich starań, by moja asceza mogła być przeprowadzona bez przeszkód.
31. O znakomita Góro, to właśnie jest największa służba, jaką możesz mi oddać. Proszę, zorganizuj to z należnym wysiłkiem. Wróć do swej siedziby z umysłem pełnym radości.

Brahmā powiedział:

32. Po tych słowach Pan światów, źródło ochrony i radości, zamilkł. Wtedy pan gór przemówił z uczuciem do Śiwa.

Himāćala powiedział:

33. O wielki Panie wszechświata, sam przyszedłem i oddałem Ci cześć. O cóż mam prosić Ciebie, który mieszkasz w moim królestwie?
34. O wielki Panie, nawet bogowie nie mogą Cię osiągnąć przez wielką ascezę mimo ogromnych wysiłków. A Ty sam przybyłeś tutaj.
35. Nikt nie jest szczęśliwszy ode mnie; nikt nie jest bardziej zasłużony ode mnie, skoro przybyłeś odbywać ascezę na moim szczycie.
36. O wielki Panie, uważam się za większego niż bóg bogów. Przybyłeś tu ze swoimi Gaṇami i uczyniłeś mnie błogosławionym.
37. O Panie bogów, swobodnie i bez przeszkód odprawiaj swą wielką ascezę. O Panie, zawsze jestem Twym sługą. Oddam Ci wszelką służbę.

Brahmā powiedział:

38. Po tych słowach pan gór natychmiast powrócił do swej siedziby i z entuzjazmem opowiedział wszystko swej ukochanej żonie.
39. O Nārado, zwoławszy wszystkich swoich towarzyszy wraz z ich rodzinami, pan gór przemówił stanowczo.

Himāćala powiedział:

40. Od tej pory żaden z was nie ma prawa udawać się na mój grzbiet zwany Gaṅgāwataraṇa. Taki jest mój rozkaz. Mówię wam prawdę.
41. Jeśli którykolwiek z was tam pójdzie, szczególnie ukarzę tego łotra. To prawda, którą wypowiadam.
42. O mędrcze, po upomnieniu wszystkich swych towarzyszy, pan gór poczynił też inne przygotowania. Teraz opowiem ci o tym wszystkim.