Rudra Saṃhitā (2) – Rozdział 5 – Historia Sandhjā

1. Po usłyszeniu tych słów wypowiedzianych przez Brahmā, doskonały mędrzec wspomniał Śiwa z sercem pełnym zachwytu i radośnie przemówił.

Nārada powiedział:

2. O Brahmā, szczęśliwy uczniu Wiszṇu, o inteligentny, opowiedziałeś cudowne boskie igraszki pana z księżycem na czole.
3-4. Po tym, jak Kāma poślubił i udał się do swojej rezydencji, a wszyscy wy, to znaczy wy, stwórcy, Daksza i mentalni synowie, poszliście do swoich odpowiednich siedzib, gdzie udała się Sandhjā, córka Brahmā i matka Pitrów?
5. Co zrobiła? Kto ją poślubił? Proszę, opowiedz mi o tym wszystkim, szczególnie o historii związanej z Sandhjā.

Sūta powiedział:

6. Po usłyszeniu tych słów swojego inteligentnego syna, Brahmā, który znał prawdziwą sytuację, wspomniał o Śiwa i powiedział:

Brahmā powiedział:

7. O mędrcze, posłuchaj pomyślnej opowieści o Sandhjā, po wysłuchaniu której kobiety zawsze stają się cnotliwe.
8. Ta Sandhjā była moją córką, stworzoną dawniej z mojego umysłu. Wykonała pokutę, porzuciła swoje ciało i narodziła się na nowo jako Arundhatī.
9-10. Urodziła się jako inteligentna córka doskonałego mędrca Medhātithi, wykonała święte rytuały na polecenie Brahmā, Wiszṇu i Śiwa, a za męża wybrała szlachetnego Wasiszṭhę o chwalebnych rytuałach. Ona, o pomyślnym obliczu, stała się pierwszą z cnotliwych kobiet i zasługiwała na szacunek i poważanie od wszystkich.
11. Jak wykonała pokutę? Dlaczego i gdzie? Jak porzuciła swoje ciało i stała się córką Medhātithi?
12. Co nakazali jej bogowie Brahmā, Wiszṇu i Śiwa? i jak wybrała szlachetnego Wasiszṭhę o chwalebnych rytuałach za męża?
13. Jestem chętny, by usłyszeć o tym wszystkim. O Dziadku, opowiedz mi szczegółowo historię Sandhjā.

Brahmā powiedział:

14. Dawniej, widząc Sandhjā, moją córkę, żywiłem do niej miłość, którą, bojąc się Śiwa, porzuciłem.
15. Umysł Sandhjā również był zmieszany, gdy został wzburzony przez strzały Kāmy. To samo stało się z umysłami szlachetnych mędrców, którzy dotychczas powstrzymywali swoje umysły.
16-17. Usłyszała ona słowa Śiwa do mnie wyrażone w szyderczy sposób. Zrozumiała, że jej mentalne naruszenie zasad wobec mędrców było poza granicami przyzwoitości. Często widziała postępowanie Kāma, które kończyło się iluzją mędrców. Dlatego Sandhjā była bardzo zmartwiona swoim małżeństwem.
18-19. O mędrcze, wtedy przekląłem Kāmę. Śiwa opuścił to miejsce, a ja również zniknąłem. Tak więc jej wsparcie zostało utracone. Tak więc, o doskonały mędrcze, Sandhjā stała się wściekła. Następnie moja córka rozważyła wszystkie te sprawy i medytowała.
20. Medytując nad niedawnymi wydarzeniami, ona, o wielkiej odwadze, rozważała, co jest odpowiednie w tej sytuacji.

Sandhjā powiedziała:

21. Widząc mnie jako kobietę w pełni mojej młodości już przy moim narodzeniu, mój ojciec, nakłoniony przez Kāmę, żywił do mnie pożądanie.
22. Umysły mędrców, mentalnych synów, znanych z czystości umysłu, na mój widok stały się pożądliwe, łamiąc konwencje.
23. Mój umysł również był nadmiernie poruszony przez nikczemnego Kāmę, w wyniku czego, widząc tych mędrców, także i on stał się nadmiernie poruszony.
24. Oczywiście Kāma zebrał owoce swoich grzesznych uczynków, ponieważ Brahmā się rozgniewał i przeklął go w obecności Śiwa.
25. Ja również będę musiała zebrać owoce mojego grzechu. Popełniłam wielki grzech. Pragnę mieć sposób na zadośćuczynienie.
26. Bezpośrednio dostrzegając, że i ja miałam pożądliwe uczucia, bracia i mój ojciec mieli podobne pragnienie. Dlatego jestem najgorszą grzesznicą.
27. I ja również miałam nietypowe pożądliwe uczucia widząc ich, wobec mojego ojca i braci, jak wobec męża.
28. Sama wykonam rytuały pokutne za mój grzech. Podążając za wedyjskimi nakazami, oddam się ogniowi.
29. Lecz ustanowię nowe granice na świecie. Nikt nie będzie miał takich pożądliwych uczuć w chwili narodzin.
30. W tym celu wykonam surową pokutę. Następnie ustanowię nowe granice, a potem porzucę to życie.
31. To ciało nie będzie służyć żadnemu celowi, dla którego pielęgnowana była miłość przez mojego ojca i braci.
32. To ciało nie może być środkiem do osiągnięcia zasług, ponieważ to przez to ciało powstały pożądliwe uczucia w moim ojcu i braciach.
33. Rozważając to w swoim umyśle, Sandhjā udała się na górę Ćandrabhāga, z której płynie rzeka Ćandrabhāgā.¹
34-35. Gdy dowiedziałem się, że udała się na górę, powiedziałem mojemu synowi Wasiszṭha, wszechwiedzącemu, oczyszczonemu umysłowo dzięki pokucie, który zdobył duchową wiedzę, który siedział blisko mnie i który opanował Wedy oraz Wedāṅgi.
36. „O synu Wasiszṭha, idź do Sandhjā, mojej córki o wielkiej odwadze. Pragnie wykonać pokutę. Prawidłowo wprowadź ją w procedurę tej pokuty.
37. O wielki mędrcze, dawniej widząc was wszystkich i mnie jako jej kochanków i zdając sobie sprawę ze swych własnych pożądliwych uczuć, zarumieniła się.
38. Choć nie wyrażone i choć nie uosobione, twoje działanie wtedy zostało przez nią uznane za jej pierwszą śmierć. Teraz pragnie zakończyć swoje życie.
39. Wśród tych, którzy przestrzegają granic i konwencji, chce ustanowić ograniczenie. Cnotliwa dama udała się na górę Ćandrabhāga, aby wykonać pokutę.
40. Nie zna procedury wykonania pokuty. O drogi, upewnij się, że zrealizuje swoje pragnienie z pomocą twoich wskazówek.
41. O mędrcze, porzuć tę swoją formę. Przebierz się i podejdź do niej, by pokazać jej sposób pokuty.
42. Przyjmiesz inną formę, aby nie poczuła się zażenowana jak poprzednio widząc twoją naturalną formę i cechy.”
43. O Nārado, kierowany współczuciem tak nakazałem Wasiszṭha. Mędrzec odpowiedział „niech tak będzie” i udał się do Sandhjā.
44. Wasiszṭha ujrzał niebiańskie jezioro pełne Gaṇów, przypominające jezioro Mānasa. Zobaczył również Sandhjā na jego brzegu.
45. Gdy siedziała na brzegu jeziora, pełnego wspaniałych lotosów, jezioro wyglądało jak niebo o zmierzchu z wschodzącym księżycem i migoczącymi gwiazdami.
46. Widząc ją tam, pełną szlachetnych uczuć, mędrzec z zainteresowaniem spojrzał na jezioro o nazwie Bryhallohita.²
47. Z grzbietów tej wielkiej góry, która wyglądała jak wielki mur forteczny wypłynęła rzeka Ćandrabhāgā i popłynęła w stronę Morza Południowego. Mędrzec widział to również.
48. Ta rzeka przecina zachodnią stronę góry Ćandrabhāga, tak jak Gaṅgā z góry Himālaja i płynie w stronę morza.
49. Widząc Sandhjā na brzegu jeziora Bryhallohita na tej górze Ćandrabhāga, Wasiszṭha zapytał ją z szacunkiem.

Wasiszṭha powiedział:

50. „O dobra pani, dlaczego przyszłaś na tę górę pozbawioną mężczyzn? Czyją jesteś córką? Co zamierzasz zrobić?
51. Chciałbym wiedzieć, jeśli to nie tajemnica. Jak to możliwe, że twoja twarz przypominająca pełnię księżyca jest bez wyrazu i nieaktywna?”
52-53. Po usłyszeniu słów szlachetnego Wasiszṭhy i zobaczeniu go płonącego jak ogień, świecącego jak uosobienie Brahmaćarji (czystości), Sandhjā ukłoniła się mędrcowi o splecionych włosach i powiedziała do niego z szacunkiem.

Sandhjā powiedziała:

54. „O nieustraszony (mędrcze), wiedz, że cel, dla którego przyszłam na tę górę, został już osiągnięty, a raczej zostanie osiągnięty przez samo twoje spojrzenie.
55. O mędrcze, przyszłam na tę górę pozbawioną mężczyzn, by wykonać pokutę. Jestem córką Brahmā i nazywam się Sandhjā.
56. Jeśli to odpowiednie i nie sprawia ci trudności, proszę, poucz mnie. To, czego oczekuję od ciebie, nie jest tajemnicą.
57. Bez znajomości procedury pokuty przyszłam do tego gaju pokutnego. Z powodu tego zmartwienia jestem zmieszana, a moje serce drży.”
58. Po usłyszeniu jej słów, Wasiszṭha, najlepszy spośród znawców Brahmana, dobrze zaznajomiony z każdym rytuałem, nie zapytał o nic więcej.
59. Po przypomnieniu sobie Śiwa, przychylnego wiernym, zwrócił się do damy, która opanowała siebie i przygotowywała się do pokuty.

Wasiszṭha powiedział:

60. „On, który jest najwyższym blaskiem, On, który jest największą ascezą, On, który jest godny czci – nad tym Śiwa należy medytować.
61. Czcij Jego, który jest najlepszy ze wszystkich Istot, jedyną pierwszą przyczyną wszystkich światów i główną przyczyną cnoty, bogactwa, miłości i zbawienia.
62. O pani, czcij pana Śiwa, władcę wszystkich Dewów, następującą mantrą. Dzięki temu na pewno osiągniesz wszystko.
63. „Oṃ Namaḥ Śaṃkarāja Oṃ” „Oṃ pokłon Śiwa Oṃ.” Z tą mantrą pokuta zostaje wypełniona. Cała pokuta zaczyna się w milczeniu. Wyjaśnię to. Słuchaj.
64. Ceremonialna kąpiel powinna odbywać się w milczeniu. Oddawanie czci Śiwa powinno być sprawowane w milczeniu. Pokarm spożywany w pierwszym i drugim Szaszṭakāla (okres ⅙ dnia = 4 godziny) powinien składać się tylko z wody.
65. W trzecim Szaszṭakāla należy zachować całkowity post [nawet bez picia wody]. To powinno trwać aż do zakończenia pokuty. Rytuały będą wykonywane na końcu każdego Szaszṭakāla.
66. Nazywane jest to pokutą milczenia. Przynosi to wszystkie korzyści życia w celibacie. O pani, spełnia wszystkie upragnione pragnienia. To prawda, to jest na pewno prawda.
67. Rozważając to w swoim umyśle, o pani, medytuj na Śiwa. Jeśli On będzie zadowolony, wkrótce spełni twoje wszystkie życzenia.”
68. Wasiszṭha następnie usiadł i wyjaśnił Sandhjā rytuały pokuty. Następnie mędrzec zniknął z tego miejsca.