Brahmā powiedział:
1. Aby uczynić coś korzystnego dla Kszuwa, pan Wiszṇu, przychylny swoim wielbicielom, przyjął postać brahmina i udał się do pustelni Dadhīća.
2. Nauczyciel Wszechświata, Wiszṇu, uciekając się do podstępu aby zrealizować cel Kszuwa, oddał cześć brahmińskiemu mędrcowi Dadhīća, przywódcy wielbicieli Śiwa i wypowiedział te słowa.
Wiszṇu powiedział:
3. O Dadhīća, o brahmiński mędrcze pogrążony w czci Śiwa, o niezmienny, proszę cię, abyś udzielił mi daru.
Brahmā powiedział:
4. Dadhīća, najlepszy z wielbicieli Śiwa poproszony tak przez pana Dewów w imieniu Kszuwa, natychmiast odpowiedział.
Dadhīća powiedział:
5. O brahminie, zrozumiałem twój cel. Przyszedłeś tutaj w imieniu Kszuwa. Jesteś panem Wiszṇu, a dzięki swojej iluzji przybrałeś postać brahmina.
6. O panie Dewów, o Wiszṇu, dzięki łasce Śiwa, przeszłość, przyszłość i teraźniejszość, wszystko w trzech okresach czasu jest mi znane.
7. Wiem, że jesteś Wiszṇu, o wykonawco dobrych rytuałów, porzuć tę przebraną postać bramińskości. Króla Kszuwa o złym intelekcie oddał ci cześć.
8. O panie Wiszṇu, znam twoje faworyzowanie swoich wielbicieli. Porzuć ten podstęp. Przyjmij swoją prawdziwą postać. Pamiętaj o Śiwa.
9. Jeśli ktoś boi się mnie z powodu mojego zatopienia w oddaniu dla Śiwa, proszę, powiedz mi to, mając na uwadze prawdziwy stan rzeczy.
10. Z moim umysłem zwróconym ku rozpamiętywaniu Śiwa, nigdy nie kłamię. Nie boję się Dewów ani demonów w całym wszechświecie.
Wiszṇu powiedział:
11. „O Dadhīća o dobrych rytuałach, wszystkie rodzaje strachu zniknęły dla ciebie. Ponieważ aktywnie zajmujesz się czcią Śiwa, jesteś wszechwiedzący.
12. Proszę, powiedz choć raz, że się boisz. Cześć tobie. Na moje polecenie proszę, miej cierpliwość wobec Kszuwa, przywódcy królów.”
Brahmā powiedział:
13. Po usłyszeniu tej prośby Wiszṇu, wielki mędrzec Dadhīća, najlepszy z wielbicieli Śiwa, zaśmiał się i powiedział bez strachu:
Dadhīća powiedział:
14. „Nie boję się wcale niczego, nigdzie i nigdy, dzięki mocy Śiwa trzymającego Pināka, pana Dewów.”
Brahmā powiedział:
15. Wtedy, słysząc słowa mędrca, Wiszṇu rozwścieczony uniósł swoją dysk i stanął jakby miał spalić doskonałego mędrca.
16. Kiedy rzucił dyskiem w brahmina, straszny dysk w obecności króla stał się tępy, dzięki mocy Śiwa.
17. Widząc, że dysk stał się tępy na brzegach, Dadhīća uśmiechając się powiedział do Wiszṇu, przyczyny rozróżnienia między istniejącym a nieistniejącym:
Dadhīća powiedział:
18. O panie Wiszṇu, niegdyś słynny straszny dysk Sudarśana zdobyłeś wielkim wysiłkiem.
19. To jest pomyślny dysk Śiwa. On mnie tutaj nie zabije. O panie Wiszṇu, wściekły na mnie, możesz próbować rzucić we mnie wszystkimi broniami, takimi jak Brahmāstra,1 jedną po drugiej.
Brahmā powiedział:
20. Wiszṇu, słysząc jego słowa, pomyślał, że jest tylko człowiekiem pozbawionym męskości i rzucił w niego wszystkimi broniami.
21. Wtedy Dewowie o skrzywionym intelekcie udzielili pomocy Wiszṇu, który walczył z jednym brahminem.
22. Indra i inni, zwolennicy Wiszṇu, rzucili z siłą i z każdej strony własne różne bronie na Dadhīća.
23. Biorąc garść trawy Kuśa i pamiętając o Śiwa, Dadhīća o niezniszczalnych kościach i samokontroli rzucił ją na wszystkich Bogów.
24. O mędrcze, dzięki mocy Śiwa, garść trawy Kuśa mędrca stała się boskim trójzębem równym w mocy ogniowi boga śmierci.
25. Ten trójząb o naturze Śiwa, płonący wokół z blaskiem przewyższającym ogień na końcu Jug, chciał spalić uzbrojonych Bogów.
26. Wszystkie bronie rzucane przez Dewów, z których Nārājaṇa i Indra byli najważniejsi, oddały cześć temu trójzębowi.
27. Pozbawieni męskości, Dewowie mieszkający w niebie uciekli. Wiszṇu, sam, najlepszy z tych, którzy posługują się Mājā, pozostał tam, ale się bał.
28. Wiszṇu, pan, stworzył ze swojego ciała miliony boskich istot, podobnych do siebie.
29. O niebiański mędrcze, ci Wiszṇugaṇowie o heroicznej mocy walczyli z jednym mędrcem Dadhīća, identycznym z Śiwą.
30. Następnie, opierając się całym hufcom Wiszṇugaṇów, Dadhīća, najlepszy z wielbicieli Śiwa, spalił ich wszystkich w bitwie.
31. Wtedy, aby zdezorientować mędrca Dadhīća, Wiszṇu, sprytny w używaniu iluzji, stał się wieloforemny.
32. W tym ciele Wiszṇu, doskonały brahmin Dadhīća zobaczył tysiące Dewów i istot żywych.
33. W ciele Wiszṇu o złożonej formie były wtedy miriady Bhūtów, miriady Gaṇów i miriady wszechświatów.
34. Widząc wszystko tam rozprzestrzenione, Dadhīća, syn Ćjawana, powiedział do Wiszṇu, wszechobecnego, nienarodzonego, pana wszechświata, wysławianego przez cały wszechświat:
Dadhīća powiedział:
35. O długoramienny, porzuć tę iluzję. Po rozważeniu, to tylko sztuczne pojawienie się. O Wiszṇu, tysiące niepojętych rzeczy są również mi znane.
36. Dam ci boską wizję. Zobaczysz we mnie cały wszechświat, w tym siebie, Brahmā i Rudra. Będziesz wtedy czujny.
Brahmā powiedział:
37. Po powiedzeniu tego, święty syn Ćjawana, o ciele w pełni napełnionym blaskiem Śiwa, pokazał cały wszechświat w swoim ciele.
38. Pamiętając o Śiwa w swoim umyśle i śmiejąc się bez strachu, inteligentny Dadhīća, najlepszy z wielbicieli Śiwa, powiedział do Wiszṇu, pana Dewów:
Dadhīća powiedział:
39. O Wiszṇu, jaki pożytek z tej twojej iluzji lub mocy Mantry. Porzuć tę iluzję i po prostu walcz.
Brahmā powiedział:
40. Po usłyszeniu słów mędrca, bezstronny Wiszṇu rozgniewany na mędrca, który został napełniony blaskiem Śiwa, stał się wściekły.
41. Bogowie również ruszyli na pomoc panu Wiszṇu, który pragnął walczyć z mędrcem Dadhīća o wielkiej odwadze.
42-43. W międzyczasie pojawił się Kszuwa o szlachetnym pochodzeniu. Powstrzymał nieruchomych Brahmā, Wiszṇu i bogów przed walką. Nawet po usłyszeniu moich słów, pokonany Wiszṇu nie podszedł do mędrca ani nie oddał mu pokłonu.
44. Kszuwa, który stał się wzburzony i zaniepokojony, podszedł do Dadhīća, wielkiego mędrca, ukłonił się mu i powiedział:
Kszuwa powiedział:
45. O przywódco mędrców, najprzedniejszy z wielbicieli Śiwa, bądź zadowolony. Bądź zadowolony z małżonka Lakszmī, którego nie mogą zobaczyć ludzie źli.
Brahmā powiedział:
46. Po usłyszeniu słów króla w imieniu Dewów, bramin Dadhīća, skarbnica pokuty, pobłogosławił go.
47. Następnie, widząc pana Lakszmī, Wiszṇu i innych, mędrzec się rozgniewał. Pamiętając o Śiwa, przeklął Wiszṇu i Dewów.
Dadhīća powiedział:
48. Niech bogowie z Indrą, mędrcy i pan Wiszṇu zostaną spaleni w ogniu gniewu Rudra.
Brahmā powiedział:
49. Po przekleństwie spojrzał na Kszuwa2 i powiedział – „O przywódco królów, brahmin zasługuje na szacunek od Dewów, królów i najlepszych z innych kast.
50. O przywódco królów, tylko brahmini są potężni i wpływowi”. Po powiedzeniu tych słów wyraźnie, brahmin wszedł do swojej pustelni.
51. Po uczczeniu Dadhīća, Kszuwa wrócił do swojej siedziby. Wiszṇu również wrócił do swojej krainy, a Dewowie do swoich odpowiednich siedzib.
52. To miejsce stało się uświęconym, świętym centrum nazwanym Sthāneśwara.3 Osoby pielgrzymujące do Sthāneśwara osiągną zbawienie Sājudźja z Śiwą.
53. Tak więc pokrótce opisałem spór między Kszuwa a Dadhīća, a także historię Brahmā i Wiszṇu, którzy zostali przeklęci za bycie bez wsparcia Śiwa.
54. Ktokolwiek recytuje tę część zawierającą opis konfliktu między Kszuwa a Dadhīća, pokona przedwczesną śmierć. Po śmierci osiągnie krainę Brahmā.
55. Jeśli ktoś recytuje tę część i wchodzi do bitwy, nie musi wcale bać się śmierci. Wyjdzie z niej zwycięsko.
Przypisy:
- Jest to mityczna broń powodująca niezawodną destrukcję. Nazywa się tak, ponieważ znajduje się pod opieką Brahmā. ↩︎
- Legenda podkreśla wyższość Brāhmana nad innymi kastami. ↩︎
- Sthāneśwara lub Sthāṇwīśwara zostaje wspomniane przez Bāṇabhaṭṭę w trzecim Ućczwāsa Harszaćarita napisanej w pierwszej połowie VII wieku n.e. Najwcześniejsze wzmianki o tym miejscu przez obcokrajowca znajdują się w zapiskach chińskiego pielgrzyma Hwen Thsanga, który był współczesny królowi Harszawardhanie. Miasto jest utożsamiane z współczesnym miastem Thanesar w dystrykcie Karnal, w stanie Harjana. Nazwa pochodzi od starożytnej świątyni poświęconej panu Śiwa. ↩︎