Rudra Saṃhitā (2) – Rozdział 38 – Dialog między Kszuwa i Dadhīća

Sūta powiedział:

1. Po usłyszeniu tych słów Brahmā o niezmierzonym intelekcie, brahmin Nārada był zdziwiony i z miłością zapytał go w ten sposób.

Nārada powiedział:

2. Proszę powiedz mi, z jakiego powodu Wiszṇu udał się na ofiarę Dakszy wraz z Dewami ale pozostawiając Śiwa, skoro czekało tam na niego tyle hańby?
3. Czy Wiszṇu nie zna Śiwa, który ma moc zniszczenia? Dlaczego walczył z jego Gaṇami jak głupi, bezmyślny człowiek?
4. O Miłosierny, to jest moja wielka wątpliwość. Proszę wyjaśnij to, o panie, opowiedz nam historię Śiwa, która podnosi entuzjazm w naszych sercach.

Brahmā powiedział:

5. O doskonały brahminie, posłuchaj z przyjemnością historii pana z księżycem na czole, która rozwiewa nasze wątpliwości.
6. O mędrcze, Wiszṇu stracił niegdyś swoją wiedzę przez przekleństwo Dadhīća. Dlatego udał się na ofiarę Dakszy wraz z Dewami, aby pomóc Kszuwie.

Nārada powiedział:

7. Dlaczego doskonały mędrzec Dadhīća przeklął Wiszṇu? Jaką krzywdę Wiszṇu wyrządził Dadhīći pomagając Kszuwie?

Brahmā powiedział:

8. Był kiedyś bardzo znany król o imieniu Kszuwa. Był przyjacielem Dadhīća, mędrca o ogromnych zdolnościach.
9. Niegdyś doszło do wielkiego sporu, znanego w trzech światach, między Kszuwą a Dadhīćą w kontekście ich pokuty. Spowodowało to wielką katastrofę.
10. Dadhīća, wielki wielbiciel Śiwa i uczony w Wedach, powiedział: „Tylko brahmin jest szlachetną osobą w trzech wyższych Warṇach. Nie ma co do tego wątpliwości.”
11. O wielki mędrcze, słysząc słowa Dadhīća, król Kszuwa, zwiedziony przez swoją dumę z powodu bogactwa i chwały, powiedział tak:

Kszuwa powiedział:

12. Król posiada w swoich częściach ciała cząstki ośmiu strażników światów. Dlatego król jest najwyższym panem wszystkich Warṇ i Āśramów. Jest najwyższym władcą.¹
13. Wedy wyraźnie mówią, że król składa się ze wszystkich Dewów. Dlatego, o mędrcze, jestem tym wielkim bóstwem.
14. Zatem król jest szlachetniejszy niż brahmin. Weź przykład z Ćjawana. Dlatego nie możesz mnie znieważać. Należy mi zawsze oddawać cześć.

Brahmā powiedział:

15. Po usłyszeniu tej opinii Kszuwa, o doskonały mędrcze, która była sprzeczna z Wedami i Smryti, Śukra się zdenerwował.
16. Dadhīća, o wielkim blasku, zdenerwował się, ponieważ wpłynęło to na jego prestiż, o mędrcze. Lewą pięścią uderzył Kszuwę w głowę.
17. Kszuwa, po uderzeniu, uderzył Dadhīća błyskawicą. Król o złym umyśle rozwścieczony ryknął głośno.
18. Dadhīća, po uderzeniu błyskawicą, przypomniał sobie Śukrę, który był jednym z jego przodków.
19. Śukra o Jogicznej mocy wstąpił do ciała Dadhīća, który został uderzony przez Kszuwę i połączył złamane kończyny.
20. Po ponownym połączeniu organów Dadhīća, Śukra, wiodący wielbiciel Śiwa, inicjator Mrytjuńdźajawidjā, powiedział:

Śukra powiedział:

21. Drogi Dadhīća, po oddaniu czci Śiwa, panu wszystkich, zamierzam opowiedzieć ci wielką wedyjską mantrę Mahāmrytjuńdźaja.
22. Czcimy pana Śiwa, pana trzech światów, ojca trzech sfer, pana trzech guṇa.
23-25. Pan Śiwa jest esencją, zapachem trzech Tattw, trzech ogni, wszystkiego, co jest trójdzielne, trzech światów, trzech ramion i Trójcy. Jest żywicielem. We wszystkich żyjących istotach, wszędzie, w trzech Guṇach, w stworzeniu, w zmysłach, w Dewach i Gaṇach, jest esencją jak zapach w kwiatku. Jest panem Dewów.
26-27. O doskonały brahminie przestrzegający dobrych rytuałów, On nazywany jest karmicielem, ponieważ to od Niego, najwyższego Puruszy Śiwa, pochodzą Prakryti, różne Tattwy od Mahat poprzez różne Indrija, Wiszṇu, Brahmā, mędrcy, Indra i Dewowie, którzy czerpią z Niego swoje pożywienie.
28-29. Czcij tego nieśmiertelnego boga Śiwa poprzez święte rytuały, pokutę, samodzielne studiowanie Wed, praktyki jogiczne, medytację, trzymanie się prawdy i inne środki. Zostaniesz uwolniony od pętli Jamy. Pan jest przyczyną zarówno więzów, jak i zbawienia.
30-31. Moim zdaniem ta mantra Mrytasańdźīwanī jest najlepsza ze wszystkich. Powtarzaj te mantry regularnie, pamiętając z oddaniem o Śiwa. Po wykonaniu Dźapa, Homa i recytacji mantr przestrzegaj postu, ale możesz pić wodę dniem i nocą. Jeśli medytacja jest przeprowadzana w obecności Śiwa, nie ma strachu przed śmiercią z żadnej strony.
32-33. Należy przestrzegać Njāsy i innych rytualnych ceremonii. Śiwa powinien być należycie czczony. Śiwa, który jest przychylny swoim wielbicielom, powinien być uszanowany. Wspomnę również o przestrzeganiu medytacji. To po tej medytacji mantra powinna być powtarzana, aż cel zostanie osiągnięty dzięki mocy Śiwa.
34. Wielbię trójokiego pana Śiwa, zwycięzcę śmierci, który towarzyszy (Pārwatī); który polewa wodą swoją głowę z dwóch naczyń trzymanych w swoich rękach przypominających lotosy; który położył dwie ręce z naczyniami na kolanach; który zwykle trzyma w rękach girlandę z Rudrāksza i antylopę, a którego ciało jest chłodne i mokre od nektaru wyciekającego z księżyca noszonego na głowie.

Brahmā powiedział:

35. O drogi, pouczywszy w ten sposób doskonałego mędrca Dadhīća i przypomniawszy sobie pana Śiwa, Śukra wrócił do swojej siedziby.
36. Po usłyszeniu jego słów, wielki mędrzec Dadhīća udał się do lasu by odbyć pokutę, myśląc o Śiwa z wielką radością.
37. Udając się tam, wykonywał pokutę, powtarzając mantrę o nazwie Mahāmrytjuńdźaja² zgodnie z zasadami i pamiętając o Śiwa z wielką radością.
38. Po długim powtarzaniu mantry i czczeniu Śiwa praktykami, zadowolił on Śiwa pod imieniem Mahāmrytjuńdźaja  –  zwycięzcę wielkiej śmierci.
39. O wielki mędrcze, Śiwa, który jest przychylny swoim wielbicielom, zadowolił się tą Dźapą i pojawił się przed nim z miłością.
40. Widząc swojego pana Śiwa, wielki mędrzec był bardzo zadowolony. Po oddaniu mu czci zgodnie z zasadami, wysławiał go z rękoma złożonymi w szacunku.
41. O drogi, o mędrcze, Śiwa powiedział synowi Ćjawana (Dadhīća): „Proszę powiedz mi, jakiego pragniesz daru?”
42. Po usłyszeniu słów Śiwa, Dadhīća, doskonały wielbiciel, powiedział do Śiwa, który jest przychylny swoim wielbicielom, z rękoma złożonymi w szacunku i z formalnym pozdrowieniem.

Dadhīća powiedział:

43. O wielki panie, panie Dewów, proszę daj mi trzy łaski: niezniszczalne kości, niemożność bycia zabitym i brak cierpienia.

Brahmā powiedział:

44. Po usłyszeniu tych słów, wspaniały wielki pan dał Dadhīći trzy łaski, mówiąc „niech tak będzie”.
45. Po otrzymaniu trzech łask od Śiwa, wielki mędrzec, który ściśle przestrzegał wedyjskiej drogi, był zachwycony i natychmiast udał się do siedziby Kszuwa.
46. Po zdobyciu daru niemożności bycia zabitym, stalowych kości i braku cierpienia od Śiwa, kopnął króla w głowę spodem swojej stopy.
47. Kszuwa, król, który był zarozumiały dzięki łasce Wiszṇu, rozwścieczony uderzył Dadhīćę w pierś swoją błyskawicą.
48. Błyskawica nie była w stanie zniszczyć Dadhīći, o szlachetnej duszy, dzięki mocy pana Śiwa. Syn stwórcy (Kszuwa) był bardzo zdziwiony.
49. Widząc nieśmiertelność, brak cierpienia i niezniszczalne kości Dadhīća, wielki mędrzec, Kszuwa, syn stwórcy, zdziwił się w sercu.
50. Pokonany w ten sposób przez Dadhīća, który był sługą Mrytjuńdźaja i który zwrócił się do Śiwa, Kszuwa udał się natychmiast do lasu i oddał cześć Wiszṇu, młodszemu bratu Indry.
51. Pan Wiszṇu, zadowolony z jego czci, objawił się przed nim w boskiej postaci boga z chorągwią Garuḍy.
52. Widząc pana w swojej boskiej wizji, ukłonił się i wychwalał go przyjemnymi słowami.
53. Po oddaniu czci i wychwaleniu niezwyciężonego pana, wysławianego przez Indrę i innych, pokornie skłonił głowę i powiedział do niego:

Król powiedział:

54. O Święty panie, niegdyś miałem skromnego przyjaciela, pewnego brahmina znanego jako Dadhīća, który znał wszystkie cnotliwe czynności.
55. Dzięki mocy Śiwa nikt i nigdy nie może go zabić. Otrzymał on tę łaskę po oddaniu czci Śiwa, zwycięzcy śmierci, który jest wolny od chorób.
56. W otwartym zgromadzeniu, ten Dadhīća o wielkiej pokucie, pogardliwie kopnął mnie lewą nogą w moją głowę.
57. O Wiszṇu, powiedział on mi wyniośle – „Nie boję się nikogo”. Otrzymawszy łaski od Mrytjuńdźaja, jest niezrównanie dumny.

Brahmā powiedział:

58. Po dowiedzeniu się o niezniszczalności Dadhīća o szlachetnej duszy, Wiszṇu pomyślał o niezrównanej mocy pana Śiwa.
59. Po przypomnieniu sobie Śiwa, Wiszṇu natychmiast powiedział do Kszuwa, syna Brahmā: „O szlachetny królu, brahmini nie muszą bać się niczego, ani odrobinę.”
60. O królu, szczególnie wielbiciele Śiwa nie mają żadnego strachu. On przeklnie mnie wraz z Dewami i będzie mnie nekał.
61. O szlachetny królu, moja zagłada także nastąpi od przywódcy Gaṇów na ofierze Dakszy z powodu jego przekleństwa. Oczywiście powstanę ponownie.
62. O przywódco królów, zakończenie ofiary nie nastąpi. Oczywiście, o królu, będę dążył do twojego zwycięstwa nad Dadhīćą.
63. Po usłyszeniu słów Wiszṇu, król Kszuwa powiedział – „Niech tak będzie”. Pozostał tam sam, pragnąc osiągnąć to, czego pragnął.