Rudra Saṃhitā (2) – Rozdział 32 – Narodziny Wīrabhadra i porada Śiwa

Nārada powiedział:

1-2. Po usłyszeniu eterycznego głosu, co uczynił nierozumny Daksza? Co uczynili inni? Co się wydarzyło potem? Proszę opowiedz. O mądry, proszę opowiedz mi, co zrobili ci słudzy Śiwa, którzy zostali pokonani przez moc mantr Bhrygu i dokąd oni się udali.

Brahmā powiedział:

3. Po usłyszeniu głosu nieba, Dewowie i inni byli zdumieni i zaskoczeni. Nic nie powiedzieli. Stali zdezorientowani i oszołomieni.
4. Pozostali słudzy Śiwa, którzy zostali pokonani i rozgromieni przez moc mantr Bhrygu, uciekli i szukali schronienia u Śiwa.
5. Kłaniając się z wielkim szacunkiem Śiwa o nieskończonej świetności, opowiedzieli Mu wszystko, co się wydarzyło.

Gaṇowie powiedzieli:

6. O panie Dewów, ratuj nas, którzy szukamy u Ciebie schronienia. Prosimy, wysłuchaj z szacunkiem szczegółowego opisu wydarzeń związanych z Satī.
7. O panie, wielki brak szacunku został okazany Satī przez wyniosłego i złego Dakszę. Dewowie również nie okazali jej należytego szacunku.
8. Nie przydzielił on Tobie części ofiary, ale rozdał ją wszystkim Dewom. Skrajnie wyniosły Daksza okrutnie i głośno wypowiedział ostre słowa.
9. O panie, nie widząc twojej części w ofierze, Satī rozgniewała się. Po wielokrotnym skarceniu swojego ojca spaliła swoje ciało (w jogicznym ogniu).
10. Gaṇowie, liczący ponad dziesięć tysięcy, zakończyli swoje życie z powodu wstydu, odcinając sobie kończyny bronią. My, pozostali, staliśmy się wściekli.
11. Przyjmując przerażającą postawę, nagle przygotowaliśmy się do zniszczenia ofiary. Ale zostaliśmy powstrzymani przez Bhrygu za pomocą jego (duchowej) mocy. Sprzeciwił się nam.
12. O panie podtrzymujący świat, teraz szukamy schronienia u Ciebie. Jesteśmy teraz zasmuceni i przerażani. Prosimy, uwolnij nas od strachu.
13. O wielki panie, Daksza i inni źli ludzie okazali wielki brak szacunku, ponieważ są bardzo wyniośli.
14. O dawco honoru, opowiedzieliśmy ci wszystko, co się nam i Satī przydarzyło. Proszę, postąp z tymi omamionymi głupcami według własnego uznania.

Brahmā powiedział:

15. Po usłyszeniu słów swoich sług, pan przypomniał sobie o tobie, Nārada, aby poznać ich działania.
16. O niebiański mędrcze, obdarzony boskim wzrokiem, dotarłeś na miejsce i po pokłonieniu się Śiwa z oddaniem czekałeś tam, z dłońmi złożonymi w geście szacunku.
17. Pochwaliwszy ciebie, Pan zapytał cię o wiadomości o Satī na ofierze Dakszy i o wydarzeniach jakie tam miały miejsce.
18. O drogi, kiedy Śiwa tak cię zapytał, utożsamiając się z Śiwą, szczegółowo opowiedziałeś mu, co wydarzyło się podczas ofiary Dakszy.
19. O mędrcze, po usłyszeniu słów wypowiedzianych przez ciebie, Śiwa w jednej chwili wpadł w gniew, Śiwa o wielkiej furii i odwadze.
20. Następnie Rudra, niszczyciel świata, wyrwał kępę swoich splecionych włosów i uderzył nią w szczyt góry.
21. O mędrcze, gdy uderzyła w górę, kępa splecionych włosów pana rozdzieliła się na dwie części. Rozbrzmiał dźwięk głośnej eksplozji, który był przerażający jak dźwięk podczas rozkładu wszechświata.
22. O niebiański mędrcze, z pierwszej połowy tej kępy splecionych włosów, powstał potężny Wīrabhadra,¹ przerażający przywódca Gaṇów.
23. Stał dumnie, mając dwa tysiące rąk, płonących jak pożerający ogień. Otoczył świat dookoła i wznosił się nad nim o dziesięć cali więcej.
24. Z gniewnego oddechu Śiwa, wielkiego Rudry, wyszły setki gorączek i trzynaście nastrojów.
25. Z drugiej połowy kępy splecionych włosów urodziła się Mahākālī.² O drogi, była bardzo przerażająca i otoczona przez krocie goblinów.
26. Bezwzględne gorączki miały cielesne formy. Były zdolne do przerażania świata. Płonęły swoim ognistym blaskiem.
27. Następnie bohater Wīrabhadra, biegły w mowie, połączył swoje dłonie w geście szacunku i pokłonił się panu Śiwa. Wīrabhadra powiedział tak:

Wīrabhadra powiedział:

28. O Rudro o przerażającym wyglądzie, z księżycem, słońcem i ogniem jako swoimi oczami, co mam zrobić? O panie, rozkazuj mi szybko.
29. O Śiwa, czy oceany mają natychmiast zostać osuszone? O Śiwa, czy góry w oka mgnieniu mają zostać zmielone na proszek?
30. O Śiwa, czy mam zmienić cały wszechświat w popiół w jednej chwili? Czy mam zamienić bogów lub mędrców w popiół w jednej chwili?
31. O Śiwa, czy ma nastąpić zniszczenie wszechświata? Czy, o Śiwa, ma nastąpić prześladowanie wszystkich istot żywych?
32. O panie Śiwa, dzięki twojej łasce nie ma niczego, co byłoby dla mnie niemożliwe. Nie urodziła się osoba dorównująca mi odwagą, ani się nie urodzi.
33. O panie, gdziekolwiek mnie wysyłasz i z jakimkolwiek zadaniem, wykonuję je szybko i zdobywam Twoją łaskę.
34. Na Twoje polecenie, o Śiwa, nawet bezwartościowe osoby przepłyną przez ocean świata. O Śiwa, czy więc nie jestem zdolny przepłynąć oceanu wielkich trudności?
35. O Śiwa, nie ma wątpliwości, że nawet źdźbło trawy wysłane przez Ciebie bez trudności i w jednej chwili osiągnie wielkie zadania.
36. O Śiwa, rzeczywiście każde zadanie może być wykonane przez Twoją jedną zabawę. Ale to Twoje błogosławieństwo i łaska, że zostaję wysłany do wykonania zadania.
37. To Twoje błogosławieństwo sprawia, że jestem zdolny do tego zadania. O Śiwa, bez Twojego błogosławieństwa i łaski nikt nie będzie miał tej mocy i skuteczności.
38. To prawda. Nie ma wątpliwości, że bez Twojego rozkazu i pozwolenia nikt nie ruszy nawet źdźbła trawy.
39. O Śiwa, Dewowie i inni są pod twoją kontrolą. Ja również jestem pod kontrolą, którą sprawujesz. Ja jestem kontrolerem wszystkich istot żywych.
40. O Śiwa, ukląkłem przed Tobą. Jeszcze raz klękam przed Tobą. O Śiwa, wyślij mnie natychmiast do spełnienia Twojego pragnienia.
41. O Śiwa, moje prawe kończyny często pulsują. Jestem pewny, że dzisiaj odniosę zwycięstwo. O panie, proszę, wyślij mnie.
42. Czuję szczególną radość i zapał. O Śiwa, moje serce przywiązuje się do Twoich lotosowych stóp.
43. Przy każdym kroku pojawia się seria pomyślnych rzeczy i wydarzeń.
44. Na pewno tylko ten jest zwycięski na zawsze, jego dobrobyt trwa każdego dnia, kto, o Śiwa, jest mocno oddany Tobie, który jesteś schronieniem wszystkiego co pomyślne.

Brahmā powiedział:

45. Po usłyszeniu tych słów Wīrabhadry, małżonek Satī rozradował się. Pobłogosławił go mówiąc „O Wīrabhadro, zwyciężaj” i następnie powiedział te słowa:

Pan Śiwa powiedział:

46. O drogi Wīrabhadro, słuchaj uważnie moich słów. Musisz je wykonać szybko. Sprawi mi radość to wtedy.
47. Daksza, zły syn Brahmā, przygotował się do wykonania ofiary. Jest szczególnie wrogi wobec mnie. Jest teraz nierozumny i zarozumiały.
48. O najlepszy z Gaṇów, zniszcz ofiarę ze wszystkimi dodatkowymi akcesoriami, a potem szybko wróć do mojego miejsca.
49. Nawet jeśli będą Dewowie, Gandharwowie, Jakszowie lub inni, zamień ich także szybko w popiół.
50. Czy będzie to Wiszṇu, Brahmā, Indra czy Jama. Powal ich od razu na ziemię z całą mocą.
51-52.³ Łamiąc przekleństwa Dadhīći, kto pozostanie na ofierze, zostanie przez ciebie spalony.
53. Jeśli Wiszṇu i inni, z powodu błędnych przekonań, będą stawiać opór, inne gaṇy przyjdą ci z pomocą. Zostaną oni przez ciebie spaleni po wyciągnięciu ich za pomocą mantr.
54. Łamiąc moje nakazy, wielu wyniosłych ludzi tam zwleka. Są również moimi wrogami. Dlatego spal ich serią płomienistych ogni.
55. Po zamienieniu ich w popiół, razem z ich żonami i wszystkimi akcesoriami ofiarnymi, szybko wróć.
56. Może się zdarzyć, że kiedy tam pójdziesz, Dewowie i inni będą cię chwalić. Mimo to spal ich w płomieniach.
57. Po medytacji nade mną, twoim obrońcy, spal także w płonącym ogniu Dewów, którzy popełnili wykroczenie.
58. Po spaleniu Dakszy i wszystkich innych wraz z ich żonami i krewnymi, bez wysiłku, w zabawny sposób będziesz pić wodę.

Brahmā powiedział:

59. Po tych słowach do wielkiego bohatera Wīrabhadry, Śiwa, pan wszystkiego, zabójca Kāla, obrońca konwencji wedyjskich, zatrzymał się, z oczami nadal przypominającymi miedź (z powodu gniewu).