Rudra Saṃhitā (2) – Rozdział 23 – Opis Mocy Oddania

Brahmā powiedział:

1. Bawiąc się tak z Śiwą aż do nasycenia, Satī stała się mniej przywiązana.
2-3. Pewnego dnia, po tym jak uradowała pana swoim oddaniem i pokłonem, Satī, córka Dakszy, powiedziała do Śiwa:

Satī powiedziała:

4. O wielki panie, panie panów i oceanie miłosierdzia, o wielki Joginie, wybawco strapionych, zmiłuj się nade mną.
5. Jesteś wielkim Puruszą, panem, ponad Sattwą, Radźasem i Tamasem. Jesteś zarówno Saguṇa, jak i Nirguṇa.¹ Jesteś wielkim panem, kosmicznym świadkiem, wolnym od błędów.
6. Jestem błogosławiona, ponieważ stałam się twoją ukochaną żoną, bawiąc się z Tobą. O panie, stałeś się moim mężem z powodu twojej miłości do swoich oddanych.
7. O panie, po wielu latach zabawy z tobą stałam się całkowicie nasycona i teraz moje serce odwróciło się od tego.
8. O panie bogów, chcę poznać tę wielką przyjemną zasadę, dzięki której, o Śiwa, wszystkie istoty żyjące w okamgnieniu przezwyciężają światowe nieszczęścia.
9. O panie, proszę wyjaśnij tę aktywność, która umożliwia ludziom osiągnięcie najwyższej krainy i uwolnienie się od światowej niewoli.
10. O mędrcze, pierwotna Bogini zapytała Śiwa tylko w celu podniesienia światowych stworzeń.
11. Po usłyszeniu tego, pan Śiwa, którego umysł jest pochłonięty praktyką Jogi i który przyjmuje ciała fizyczne z własnej woli, powiedział do Satī:

Śiwa powiedział:

12. O Bogini Satī, słuchaj, wyjaśnię wielką zasadę, dzięki której skruszona istota staje się wyzwoloną duszą.
13. O wielka Bogini, wiedz, że doskonała wiedza to wielka zasada – świadomość, że „Jestem Brahmanem” w doskonałym intelekcie, gdzie nic innego nie jest pamiętane.
14. Ta świadomość jest bardzo rzadka w trzech światach. O ukochana, jestem Brahmanem, największym z wielkich, a bardzo niewielu jest tych, którzy znają moją prawdziwą naturę.
15. Oddanie mi jest uznawane za obdarzające światowymi przyjemnościami i zbawieniem. Jest osiągalne tylko dzięki mojej łasce. Jest dziewięciokrotne.
16. Nie ma różnicy między oddaniem a doskonałą wiedzą. Osoba pochłonięta oddaniem cieszy się wiecznym szczęściem. Doskonała wiedza nigdy nie przychodzi do złej osoby, która jest niechętna oddaniu.
17. Przyciągnięty przez oddanie i w wyniku jego wpływu, o Bogini, idę nawet do domów ludzi niskiego urodzenia i wykluczonych. Nie ma co do tego wątpliwości.
18-20. Oddanie jest różnorodnie klasyfikowane jako mające atrybuty i pozbawione atrybutów, konwencjonalne i naturalne, większe i mniejsze, wieczne i nietrwałe. Istnieje sześć dalszych podziałów wiecznego oddania. Uczeni klasyfikują je również na oddanie nakazane i nienakazane. Tak więc oddania są liczne, co zostało wyjaśnione gdzie indziej.
21. O ukochana, mędrcy wyjaśnili, że różne rodzaje oddania mają dziewięć pomocniczych cech. O córko Dakszy, opowiem ci o nich, wysłuchaj ich z miłością.
22-23. Zgodnie z uczonymi, o Bogini, dziewięć pomocniczych cech to: słuchanie, wychwalanie, pamiętanie, służenie, poddanie, czczenie, salutowanie, przyjaźń i poświęcenie. O Śiwā, ich dalsze podziały również zostały wyjaśnione.
24-25. O Bogini, słuchaj teraz o cechach tych dziewięciu cech oddania oddzielnie. Słuchanie oznacza przyswajanie moich historii, które dają światowe przyjemności i zbawienie, z wielkim oddaniem, w stałej postawie.
26. Po wyobrażeniu sobie w umyśle szczegółów moich przejawień i działań, głośno i radośnie ogłaszanie ich w celu wychwalania mnie, nazywane jest wychwalaniem.
27. O Bogini, po uznaniu mnie za wszechprzenikającego, uczucie braku strachu nazywane jest pamiętaniem.
28. Służba oddana bóstwu od wczesnego świtu, z umysłem, mową, rękami i nogami, nazywana jest służeniem.
29. Poddanie się w służbie bóstwu, które jest godne służby, oraz służenie wszystkimi zmysłami z radosnym poczuciem uniesienia, nazywane jest poddaniem.
30. Oferowanie mi, najwyższej duszy, szesnastu rodzajów służby, zgodnie z własnymi możliwościami, nazywane jest czczeniem. Szesnaście rodzajów służby to Pādja² itp.
31. Medytowanie w umyśle, powtarzanie mantr i dotykanie ziemi ośmioma miejscami na ciele³ nazywane jest pozdrawianiem.
32. Wiara – „Cokolwiek bóg mi daje, dobre czy złe, to dla mojego dobra” – jest cechą przyjaźni.
33. Poświęcenie wszystkiego, ciała i innych posiadanych rzeczy na rzecz zadowolenia bóstwa i nie zachowanie niczego dla siebie, nazywane jest poświęceniem.
34. Te dziewięć cech oddania mi powoduje doskonałą wiedzę, dając przyjemności światowe i zbawienie oraz są mi miłe.
35. Dalsze podziały w tych cechach są liczne. Pielęgnowanie drzewa Bilwa itp. może być włączone do tego. Powinny być rozważone przez samego oddanego.
36. O ukochana, tak oto oddanie mi z różnymi dodatkami i służbą przyczynia się do zbawienia, ponieważ prowadzi do doskonałej Wiedzy i Nieprzywiązania. To najdoskonalsza ścieżka.
37. Prawdziwe oddanie jest tak samo urocze dla mnie, jak i dla ciebie. Przynosi owoce wszystkich rytuałów na zawsze. Ten, kto ma je w sercu, jest moim wielkim ulubieńcem.
38. Nie ma w trzech światach innej ścieżki tak łatwej i miłej jak oddanie, o bogini Dewów, we wszystkich czterech Jugach ogólnie, a szczególnie w Kalijudze.
39. Wiedza (Dźńāna) i Nieprzywiązanie (Wairāgja) zestarzały się i utraciły swój blask w Kali Judze. Stały się zniszczone i wyczerpane, ponieważ osoby, które mogą je zrozumieć, są rzadkie.
40. W Kali Judze, jak we wszystkich czterech Jugach, oddanie daje natychmiastowe i widoczne korzyści. Jestem poddany oddanemu z powodu mocy oddania.
41. Zawsze wspieram osobę obdarzoną oddaniem i usuwam przed nią przeszkody. Osoba pozbawiona oddania zasługuje na karę. Nie ma co do tego wątpliwości.
42. Jestem obrońcą moich oddanych. Dla ochrony mojego oddanego spaliłem Boga śmierci, o bogini, w ogniu, który wyszedł z moich oczu.
43. Dla dobra mojego oddanego, kiedyś bardzo się zdenerwowałem na słońce. Pokonałem je moim trójzębem.
44. Nie byłem uczestnikiem złych czynów Rāwaṇy (choć był moim oddanym). Dla dobra innego oddanego odrzuciłem Rāwaṇę ze wszystkimi jego zwolennikami.
45. O bogini, dla dobra oddanego mnie gniewnie wyrzuciłem z Kāśī Wjāsę, gdy miał złe myśli, po ukaraniu go odpowiednio przez Nandina.
46. Dlaczego miałbym mówić więcej, o Bogini? Zawsze jestem poddany oddanemu, zawsze pod kontrolą osoby, która praktykuje oddanie. Nie ma co do tego wątpliwości.

Brahmā powiedział:

47. Po usłyszeniu o tej wielkości oddania, Satī, córka Dakszy, była bardzo zadowolona i z radością pokłoniła się Śiwa.
48. O mędrcze, ponownie zapytała z wielkim oddaniem o temat, który został wyjaśniony w Śāstrach, a który jest przyjemny i sprzyja podniesieniu wszystkich stworzeń.
49. Zapytała o tematy dotyczące cnoty i sprawiedliwego życia, podnoszące stworzenia oraz o świętą wiedzę o Jantrach i Mantrach⁴ wraz z ich wielkością.
50. Po usłyszeniu pytania Satī, Śiwa był zachwycony i z przyjemnością opowiedział jej całość dla podniesienia światowych stworzeń.
51. Świętą wiedzę dotycząca tego tematu, chwałę i wielkość znamienitego pana, Śiwa Sam wyjaśnił za pomocą Jantr, z ich pięcioma cechami.
52. Opowiedział jej legendy, o wielkość oddanych, o zasadach ludzi różnych kast i etapach życia oraz obowiązkach królów, o wielki mędrcze.
53. Obowiązki synów, żon itp. i ich wielkość, niezniszczalny system Warṇ i Āśramów,⁵ wiedza medyczna oraz wiedza o gwiazdach, wszystko, co jest pożyteczne dla stworzeń, zostało przez niego wyjaśnione.
54. Z litości dla niej, wielki pan wyjaśnił jej naukę o chiromancji i inne podobne nauki.
55-56. Tak więc Satī i Śiwa, którzy są z natury Najwyższym Brahmanem, którzy są dawcami szczęścia dla trzech światów, którzy są wszechwiedzący, którzy dążą do pomocy ludziom, którzy pojawiają się jako ucieleśnienie dobrych cech, bawili się w Kailāsa, w Himalajach i innych miejscach.