Rudra Saṃhitā (2) – Rozdział 2 – Pojawienie się Kupidyna (Kāma)

Sūta powiedział:

1. O mieszkańcy lasu Naimisza,¹ po wysłuchaniu tych słów, doskonały mędrzec ponownie poprosił go o więcej takich historii, które gładzą grzechy.

Nārada powiedział:

2. O Brahmā, o wielki panie, choć nieustannie słucham błogosławionej opowieści o Śiwa z twoich lotosowych ust, nigdy nie mam dosyć.
3. Proszę, opowiedz dalej błogosławioną historię o Śiwa w całości. O Brahmanie, chciałbym usłyszeć tę historię, w której wychwalana jest Satī.
4. Jak błogosławiona Satī urodziła się z żony Dakszy? Co skłoniło Śiwa aby ją poślubić?
5. Jak wcześniej porzuciła swoje ciało, z powodu złości na Dakszę? Jak urodziła się jako córka Himālaja i jak ponownie dotarła do nieba?
6. Jak wykonała swoją surową pokutę? Jak odbyło się jej małżeństwo? Jak stała się współwłaścicielką połowy ciała Śiwa?
7. Proszę, wyjaśnij te wszystkie punkty szczegółowo, o mędrcze. Nie ma nikogo innego, kto usunąłby moje wątpliwości, a nikt nigdy nie będzie taki jak ty.

Brahmā powiedział:

8. O mędrcze, słuchaj całej opowieści o błogosławionej chwale Satī i Śiwa. Jest ona niezwykle oczyszczająca, boska i największą tajemnicą spośród wszystkich tajemnic.
9. O mędrcze, Śiwa sam opowiedział ją niegdyś Wiszṇu, największemu z oddanych, który pomagał innym, kiedy poprosił go o to.
10. Poprosiłem Wiszṇu, aby mi ją opowiedział, mądrego i największego spośród wielbicieli Śiwa i o wielki mędrcze, opowiedział mi wszystko z miłością.
11. Dlatego opowiem tę starożytną historię, która spełnia wszystkie pragnienia, ponieważ chwali Satī i Śiwa.
12. Początkowo, kiedy Śiwa był oddzielony od Śakti i był tylko czystą świadomością, był pozbawiony przymiotów, wolny od alternatyw, pozbawiony form i ponad istnieniem oraz nieistnieniem.
13. On, największy z wielkich, o niezmiennym kształcie, po zjednoczeniu z Śakti, wypełnił się przymiotami i miał określone formy oraz boskie cechy. O brahminie, towarzyszyła mu Umā.
14. Wiszṇu narodził się z Jego lewej strony, a ja, Brahmā, z prawej strony. O wielki mędrcze, Rudra narodził się z Jego serca.
15. Ja stałem się stwórcą (Brahmā); Wiszṇu stał się przyczyną utrzymania; Rudra autorem zniszczenia. Tak Śadāśiwa objawił się w trzech formach.
16. To po oddaniu czci Jemu, ja, Brahmā, dziadek wszystkich światów, rozpocząłem stworzenie wszystkich istot, w tym Dewów, Asurów, ludzi itd.
17. Po stworzeniu strażników tych istot, Pradźāpatich, Dakszy i innych Dewów, uznałem siebie za wyższego od innych i byłem zachwycony.
18-19. O mędrcze, kiedy stworzyłem Marīći, Atri, Pulaha, Pulastja, Aṅgirasa, Kratu, Wasiszṭha, Nārada, Daksza i Bhrygu, moich synów mentalnych o książęcym rodowodzie, z mojego umysłu narodziła się piękna kobieta o wspaniałych cechach.
20. Nazywano ją różnymi imionami: Sandhjā, Diwakszāntā, Sājaṃ Sandhjā i Dźajantikā. Była bardzo piękna, o subtelnie ukształtowanych brwiach, które potrafiły oczarować umysły nawet mędrców.
21. Ani w świecie ludzi, ani w świecie Dewów, ani w niższych światach, w trzech czasach (przeszłym, teraźniejszym i przyszłym), nie było kobiety tak doskonałej w pełni we wszystkich cechach.
22. Widząc ją, mimowolnie wstałem. W moim sercu pojawiło się wiele myśli. Daksza i inni Pradźāpati, Marīći i inni – wszyscy moi synowie, czuli to samo.
23. O najlepszy z mędrców, kiedy ja, Brahmā, myślałem w ten sposób, pojawił się wspaniały byt jako moje mentalne stworzenie.
24-29. Miał złotą cerę. Jego klatka piersiowa była mocna i twarda. Nos miał subtelny. Jego uda, biodra i łydki były okrągłe i pulchne. Miał niebieskie pofalowane włosy. Jego brwi były gęste i drżące. Jego twarz świeciła jak pełnia księżyca. Jego owłosiona klatka piersiowa była szeroka jak drzwi. Był tak ogromny jak niebiański słoń Airāwata. Nosił niebieską odzież. Jego ręce, oczy, twarz, nogi i palce były czerwone. Miał smukłą talię. Zęby miał subtelne. Pachniał jak słoń w rui. Jego oczy były jak płatki pełni kwitnącego lotosu. Pachniał subtelnie. Jego szyja była jak muszla. Miał symbol ryby. Był wysoki. Jego pojazdem był Makara-ryba. Uzbrojony był w łuk i pięć kwiatów jako strzały. Jego pełen miłości wzrok był bardzo przyciągający, gdy rozglądał się to tu, to tam. O drogi, jego oddech był pachnącym wiatrem. Towarzyszyło mu uczucie miłości.
30. Widząc tę istotę, moi synowie, Daksza i inni, byli zaskoczeni i stali się zaciekawieni.
31. Ich umysł natychmiast zniekształcił się i zamącił. Uderzeni miłością, stracili swoją mentalną odwagę.
32. Widząc mnie, stwórcę i pana światów, ta osoba skłoniła się, zgarbiwszy ramiona z pokory, i powiedziała.
33-34. „O Brahmā, jakie zadanie mam do wykonania? O Brahmā, proszę, daj mi zaszczytne zadanie, odpowiednie i godne mnie, o panie trzech światów, ty jesteś stwórcą, a więc panem wszystkich światów. Proszę, powiedz mi. Jakie jest moje zaszczytne i odpowiednie miejsce? Kto będzie moją żoną?”

Sūta powiedział:

35-36. Po wysłuchaniu słów szlachetnej osoby Kāmy, stwórca przez chwilę nie powiedział nic, zaskoczony. Potem, uspokajając swój umysł i porzucając zdumiony wygląd, Brahmā, będąc już ofiarą Kāmy, powiedział do niego w ten sposób:

Brahmā powiedział:

37. W tej formie i z twoimi strzałami z pięciu kwiatów² będziesz mógł oczarować i zniewolić mężczyzn i kobiety oraz prowadzić wieczne zadanie stworzenia.
38. W tym wszechświecie składającym się z trzech światów, istot ruchomych i nieruchomych, żadna istota żywa, w tym Dewowie, nie będzie w stanie ci się oprzeć.
39. O najlepszy spośród istot, nie mówiąc już o zwykłych istotach żywych, nawet ja, Brahmā, Wāsudewa i Śiwa będziemy pod twoją kontrolą.
40. Niewidzialnie wkraczasz w serca istot żywych, wzbudzasz ekscytujące uczucia przyjemności i realizujesz działania tworzenia, które trwać będą wiecznie.
41. Umysły wszystkich istot żywych staną się łatwym celem twoich pięciokwiatowych strzał. Będziesz przyczyną ich radości.
42. Tak przypisałem ci zadanie ułatwiające stworzenie. Ci moi synowie nadadzą ci imiona i tytuły.

Brahmā powiedział:

43. O najlepszy z niebian, po wypowiedzeniu tych słów i rzuceniu znaczącego spojrzenia na moich synów, natychmiast powróciłem na moje lotosowe siedzenie.