Rudra Saṃhitā (2) – Rozdział 12 – Daksza otrzymuje błogosławieństwo

Nārada powiedział:

1. O Brahmā, bezgrzeszny i mądry, wspaniale opowiedziałeś historię o Śiwā i Śiwa. Moje życie zostało uświęcone. To przyczynia się do mojego dobra.
2. Teraz proszę, opowiedz mi, jakie błogosławieństwo otrzymał od Bogini Daksza, dzięki stałym świętym rytuałom i surowym pokutom, i jak stała się Ona córką Dakszy.

Brahmā powiedział:

3. O Nārado, posłuchaj. Jesteś błogosławiony. Jesteś czczony przez wszystkich mędrców z oddaniem. Posłuchaj, jak Daksza, wykonując dobre święte rytuały, odprawił pokutę i otrzymał błogosławieństwa.
4. Na moje polecenie, mądry Daksza, wielki przywódca, opanował swój umysł i udał się, aby czcić Boginię, matkę wszechświata, z tym wymarzonym pragnieniem.
5. Udał się na północne wybrzeże oceanu mleka¹ i zaczął odprawiać pokutę, trzymając matkę wszechświata w swoim sercu. Pragnął zobaczyć Boginię osobiście.
6. Przez trzy tysiące boskich lat odprawiał pokutę, wykonując dobre święte rytuały, kontrolując swój umysł i utrzymując się w czystości.
7. Przez kilka lat utrzymywał się tylko z powietrza, powstrzymując się od jedzenia, przez kilka lat pił tylko wodę, a przez kilka lat spożywał tylko liście. Tak spędzał czas, medytując nad Boginią w formie kosmicznej.
8. Był intensywnie oddany medytacji nad Boginią. Od długiego czasu odprawiał pokutę. Przy pomocy świętych rytuałów i różnych wstrzemięźliwości czcił Boginię.
9. O doskonały mędrcze, wtedy Śiwā osobiście pojawiła się przed Dakszą, który utrzymywał wszystkie praktyki wstrzemięźliwości, Jama² itd. oraz czcił matkę wszechświata.
10. Widząc matkę wszechświata w formie kosmicznej, Daksza, pan poddanych, uznał, że jest dobrze nagrodzony.
11-12. Różnymi modlitwami wysławiał i pokłonił się Bogini, matce wszechświata, Kālikā, siedzącej na lwie, o ciemnej karnacji, z czterema rękami i piękną twarzą, obdarzającej błogosławieństwami, miejscem bezpieczeństwa, trzymającej niebieski lotos i miecz w rękach, pięknej z czerwonymi oczami i z pięknie rozczochraną fryzurą.

Daksza powiedział:

13. Pokłon Tobie, o wielka Bogini, matko wszechświata, trzymająca wielką iluzję, władczyni wszechświata. To przez wielką łaskę pokazałaś mi swoje własne ciało.
14. Bądź łaskawa, o pierwotna Bogini, bądź łaskawa, o Bogini w formie Śiwa; bądź łaskawa, o dawczyni obdarzająca wielbicieli błogosławieństwami; pokłon ci składam, o trzymająca iluzję nad wszechświatem.

Brahmā powiedział:

15. O mędrcze, wysławiona przez Dakszę o oczyszczonej duszy, Bogini przemówiła do Dakszy, chociaż wiedziała, jakie było jego pragnienie.

Bogini powiedziała:

16. O Daksza, bardzo cieszę się z twojego wielkiego oddania. Wybierz błogosławieństwo zgodnie z twoim pragnieniem. Nie ma nic, czego dla ciebie nie spełnię.

Brahmā powiedział:

17. Po usłyszeniu słów matki wszechświata, Daksza Pradźāpati był bardzo szczęśliwy i powiedział do Śiwā po wielokrotnym oddaniu jej pokłonu.

Daksza powiedział:

18. O utrzymająca wielką iluzję, o matko wszechświata, jeśli chcesz mi udzielić błogosławieństwa, proszę, wysłuchaj moich słów z radością. Bądź łaskawa, spełnij moje pragnienie.
19. Mój pan i mistrz Śiwa objawił się jako syn Brahmā o imieniu Rudra. Jest on doskonałą i pełną inkarnacją najwyższej duszy.
20. Ty dotąd się nie inkarnowałaś. Kto będzie Jego żoną? Dlatego, o Śiwā, przyjmij inkarnację na Ziemi i oczaruj wielkiego pana.
21. Oprócz ciebie żadna inna kobieta nie będzie w stanie go oczarować. Dlatego urodź się jako moja córka i stań się małżonką Śiwa.
22. Prezentując swoje boskie igraszki w ten sposób, o Bogini, oczaruj Śiwa, to jedyne błogosławieństwo, którego pragnę od Ciebie. Mówię Ci prawdę.
23. To spełnia moje własne interesy. Rzeczywiście, spełnia to interesy wszystkich światów, a także Brahmā, Wiszṇu i Śiwa. Dlatego zostałem ku temu skłoniony przez Brahmā.

Brahmā powiedział:

24. Po wysłuchaniu tych słów Dakszy, matka wszechświata odpowiedziała z uśmiechem, myśląc o Śiwa.

Bogini powiedziała:

25. O drogi Daksza Pradźāpati, posłuchaj moich poważnych słów. Mówię ci prawdę. Bardzo cieszę się z twojego oddania. Obdarzę cię wszystkim.
26. Będąc poddaną twojemu oddaniu, o Daksza, ja, wielka Bogini, urodzę się z twojej żony jako twoja córka. Nie ma co do tego żadnej wątpliwości.
27. O bezgrzeszny, odprawię surową pokutę i stanę się żoną Śiwa, po tym jak uzyskam ku temu błogosławieństwo od Niego.
28. W przeciwnym razie nie ma szans na spełnienie tego celu. Pan jest wolny od wszelkich aberracji. Jest pełną inkarnacją Sadāśiwa, godnym aby Brahmā i Wiszṇu mu służyli.
29. Jestem Jego służącą na zawsze, Jego ukochaną w każdej inkarnacji. Śiwa, który objawia się w wielu formach, jest moim mistrzem.
30. To dzięki Jego łasce objawił się przez brwi Brahmā. Ja także wcielę się dzięki Jego łasce i na Jego polecenie.
31. O drogi, wróć do swojej rezydencji. Poznałam moje zadanie. Urodzona jako twoja córka, wkrótce stanę się żoną Śiwa.
32. Po wypowiedzeniu tych wspaniałych słów, szukała i uzyskała pozwolenie Śiwa przez mentalną komunikację. Myśląc o lotosowych stopach Śiwa, Bogini powiedziała:
33. Ale o Pradźāpati, musisz złożyć przysięgę. To jest warunek wstępny. Powiem ci. To prawda, nigdy nie fałsz, zrozum proszę.
34. Jeśli w przyszłości okażesz mi mniejszy szacunek, porzucę moje ciało. Wycofam się do mojej duszy lub przyjmę inną formę. To prawda.
35. O Daksza, udzielone zostało ci to błogosławieństwo. Przy każdym stworzeniu będę się rodzić jako twoja córka i stanę się ukochaną Śiwa.

Brahmā powiedział:

36. Po tych słowach skierowanych do Dakszy, głównego Pradźāpati, wielka Bogini natychmiast zniknęła, gdy Daksza na nią patrzył.
37. Kiedy zniknęła, Daksza wrócił do swojej pustelni. Cieszył się, ponieważ wiedział, że wielka Bogini stanie się jego córką.