Rudra Saṃhitā (2) – Rozdział 10 – Dialog Brahmā i Wiszṇu

Nārada powiedział:

1. O Brahmā, szczęśliwy, rozdawco owoców naszych działań, jesteś błogosławionym wielbicielem Śiwa, ponieważ twój umysł jest w nim skupiony. Opowiedziałeś mi pomyślną historię o Śiwa, wielkiej duszy.
2. Kiedy Kāma powrócił do swojej pustelni z Rati i swoimi towarzyszami, co się wydarzyło i jakie kroki podjąłeś? Proszę, opowiedz mi teraz.

Brahmā powiedział:

3. O Nārado, posłuchaj z miłością historii pana z księżycową koroną, której wysłuchanie sprawia, że człowiek zostaje uwolniony od zepsucia i upadku.
4. Kiedy Kāma powrócił do swojej siedziby z Rati i swoimi towarzyszami, co się wydarzyło dalej, usłyszysz ode mnie z pełnymi szczegółami.
5. O mędrcze Nārado, moja arogancja została zmiażdżona gdy moje pragnienie pozostało niezrealizowane. A zaskoczenie napełniło moje niezadowolone i zrozpaczone serce.
6. Jak Śiwa, który jest wolny od zepsucia, który pokonał siebie i który jest oddany praktykom jogi, weźmie żonę dla siebie? Rozmyślając nad tym, bardzo żałowałem.
7. Z niepokojem rozważając to wszystko, o mędrcze, uwolniłem się od wyniosłości. Pamiętałem Wiszṇu, który jest tożsamy z Śiwą i który jest przyczyną mojego powstania.
8. Wysławiłem Go pomyślnymi hymnami, dopełnionymi stwierdzeniami mojej nieszczęsnej sytuacji, po wysłuchaniu których pan natychmiast ukazał się przede mną.
9. Pan Wiszṇu o czterech rękach, oczach jak lotosy, trzymający muszlę, lotos i maczugę w rękach, ubrany w lśniące żółte szaty, o ciemnej karnacji i ukochany przez wielbicieli.
10. Widząc Go w tej formie, ponownie wysławiałem Go z oddaniem i słowami pełnymi łez. Uważałem Go za moje jedyne schronienie.
11. Po wysłuchaniu tego psalmu modlitewnego, Wiszṇu, niszczyciel cierpień swoich wielbicieli, rozradowany, przemówił do mnie, który szukałem w nim schronienia.

Wiszṇu powiedział:

12. „O Brahmā o wielkiej inteligencji, jesteś błogosławionym stwórcą świata. Dlaczego przypomniałeś sobie o mnie? Dlaczego mnie wysławiasz?
13. Jakie wielkie cierpienie cię spotkało? Powiedz mi teraz. Całkowicie je usunę. Nie musisz mieć żadnych wątpliwości w tej sprawie.”

Brahmā powiedział:

14. Po usłyszeniu słów Wiszṇu westchnąłem z ulgą i podniosłem twarz. Powiedziałem do Wiszṇu z należnym szacunkiem i złączonymi dłońmi w oddaniu.
15. O panie Lakszmī, panie Bogów, proszę wysłuchaj mojego wyznania, o dawco Honoru. Po wysłuchaniu go, proszę, zlituj się, usuń moje cierpienie i obdarz mnie szczęściem.
16. O Wiszṇu, wysłałem Kāma z jego towarzyszami, Mārami, Wiosną i innymi, aby oczarowali Rudrę.
17. Użyli różnych środków, ale na próżno. On, asceta pełen równowagi, wcale nie dał się poruszyć.
18. Po usłyszeniu tych słów ode mnie, Wiszṇu, wszechwiedzący, znający zasady kultu Śiwa, był zdziwiony i powiedział do mnie tak:

Wiszṇu powiedział:

19. O Brahmā, jak to możliwe, że taki pomysł wszedł do twojego umysłu? Rozważając wszystko rozsądnie, powiedz mi prawdę.

Brahmā powiedział:

20. Drogi panie, posłuchaj historii. Twoja magia jest bardzo fascynująca. Świat jest przyciągany przez nią. Szczęście i cierpienie opierają się na tym samym.
21. Nakłoniony przez nią, postanowiłem popełnić grzech. Proszę, posłuchaj. Na twoje polecenie opowiem ci to w szczegółach.
22. Na początku stworzenia urodziło mi się dziesięciu synów razem z bardzo piękną córką, pochodzącą z moich słów.¹
23. Dharma powstał z serca, a Kāma z różnych części mojego ciała. O Wiszṇu, widząc moją córkę, byłem bardzo zauroczony.
24. Spojrzałem na nią zniekształconym spojrzeniem, ponieważ zostałem oszukany przez Twoją Mājā. Natychmiast przybył tam Śiwa i skarcił mnie oraz moich synów.
25. Skarcił nas, uważając siebie za jedynego pana, posiadającego najwyższą wiedzę, biegłego w praktykach jogi i cieszącego się pełną kontrolą nad wszystkimi organami zmysłów.
26. O Wiszṇu, moim smutkiem jest to, że mimo iż ukazał się jako mój syn, skarcił mnie osobiście. Teraz wspomniałem ci o tym.
27. Jeśli weźmie żonę dla siebie, stanę się szczęśliwy i zapomnę o wszystkich moich cierpieniach. O Keśawo, dlatego szukam u Ciebie schronienia.
28. Po wysłuchaniu tych słów, Wiszṇu roześmiał się i powiedział natychmiast radując mnie, przyczynę całego stworzenia.

Wiszṇu powiedział:

29. O Brahmā, posłuchaj dokładnie moich słów. To usunie twoje rozczarowanie. Będzie zgodne z tym, co mówi się w Wedach i Āgamach, a także zgodne z rzeczywistością.
30. O Brahmā, jak to możliwe, że taki pomysł wszedł w twój umysł? Bycie tak złym jest niewłaściwe dla recytatora Wed i stwórcy wszechświata.
31. O powolny w myśleniu, porzuć to lenistwo. Nie pochłaniaj się więcej w takich głupich myślach. Co mówią Wedy w swoich hymnach? Rozmyślaj o tym z czystym umysłem.
32. Głupio myślisz o Rudrze, wielkim panu, jak o swoim synu. O Brahmanie, choć jesteś recytatorem Wed, zapomniałeś wszelkiej prawdziwej wiedzy.
33. Uważając Śiwa za równego zwykłym Bogom, masz wobec Niego złe nastawienie. Twoje dobre zamiary zniknęły, a pojawiły się złe.
34. Posłuchaj pierwszej zasady, która została opowiedziana dawno temu. Miej czyste sumienie. To prawdziwa Istota, która jest uwielbiana jako przyczyną całego Stworzenia. To jest decydujące.
35. Śiwa jest stwórcą wszystkiego, podtrzymującym i niszczycielem. On jest większy niż wielcy. On jest najwyższym Brahmanem, największym panem, pozbawionym atrybutów, wiecznym.
36. Nie można Go zdefiniować. On nie podlega zniszczeniu ani upadkowi. On jest najwyższą duszą, bez drugiego, niezachwianym i nieskończonym. On jest przyczyną zniszczenia, wszechobecnym i wielkim panem.
37. On jest wszechobecny, posiadający trzy guṇy, dla wytworzenia przyczyny stworzenia, podtrzymywania i zniszczenia w imieniu Brahmā, Wiszṇu i Maheśa, ale naprawdę poza Radźasem, Sattwą i Tamasem – trzema atrybutami.
38. On jest odmienny od iluzji. On jest wolny od pragnień. Jest twórcą iluzji, ale nie pod wpływem iluzji. On jest adeptem. Posiada atrybuty, ale jest od nich niezależny. On jest błogi w sobie. Jest wolny od wątpliwości i alternatyw.
39. On spoczywa i relaksuje się w swojej własnej duszy. On jest wolny od pary przeciwnych sił, takich jak szczęście i nieszczęście. Jest poddany Swoim wielbicielom w doskonałym ciele fizycznym. On jest joginem, zawsze oddanym praktyce jogi. On jest przewodnikiem na ścieżce jogi.
40. On jest panem światów i niszczycielem arogancji. Jest przychylny nieszczęśliwym. Taki jest pan, nasz mistrz, którego uważasz za swojego syna!
41. Porzuć te głupie myśli. Szukaj schronienia w Nim. Czcij wyłącznie Jego. Kiedy On zostanie uspokojony, obdarzy cię wszystkimi pomyślnymi i dobroczynnymi rzeczami.
42. O Brahmā, jeśli w twoim sercu pojawi się myśl, że Śiwa powinien wziąć żonę dla siebie, musisz wykonać pokutę skierowaną do Śiwa i myśleć o Śiwa.
43. Medytuj nad Śiwa z tym pragnieniem, które nosisz w sercu. Jeśli ta Bogini zostanie przebłagana, zrobi ona wszystko.
44. Jeśli Śiwā przyjmie inkarnację jako istota ludzka w Jej atrybutywnym aspekcie, jako córka osoby na świecie, na pewno stanie się Jego żoną.
45. O Brahmā, rozkaż Dakszy. Niech podejmie pokutę z wielką oddaniem aby spłodzić tą, którą należy dać za żonę Śiwa.
46. O drogi, Śiwā i Śiwa są poddani swoim wielbicielom. To należy zrozumieć. Oboje, będąc wewnętrznie najwyższym Brahmanem, mogą swobodnie przyjąć formę atrybutywną według własnej woli.

Brahmā powiedział:

47. Po tych słowach, pan Lakszmī rozmyślał o swoim panu Śiwa. Dzięki Jego łasce otrzymał prawdziwą wiedzę i powiedział mi ponownie.

Wiszṇu powiedział:

48. O Brahmā, pamiętaj słowa, które Śiwa powiedział wcześniej, gdy na naszą prośbę, z własnej woli, prosił nas o to przy naszych narodzinach.
49. Wszystko zostało przez ciebie zapomniane. Błogosławiona jest wielka iluzja Śiwa, która oszukuje wszystko. Jest niezrozumiała dla wszystkich oprócz Śiwa.
50-51. Kiedy Śiwa, pozbawiony atrybutów, stał się z własnej woli pełen atrybutów, stworzył mnie najpierw, a potem ciebie swoją mocą w ramach swoich boskich igraszek. Pan Śiwa przypisał ci zadanie stworzenia. O Brahmanie, niezniszczalny Śiwa, przyczyna stworzenia, powierzył mi zadanie jego podtrzymywania.
52-53. Wtedy poprosiliśmy Go: „O Śiwa, panie wszystkiego, bądź łaskawy, przyjmij inkarnację ze wszystkimi swoimi atrybutami.” Na tę prośbę zaśmiał się i powiedział współczująco, z oczami uniesionymi ku niebu. Zaprawdę, On jest biegły w boskich igraszkach.
54. O Wiszṇu, taka forma jak moja zostanie ukazana przez moje członki i zostanie uwielbiona jako Rudra na świecie.
55. On jest moją pełną formą i doskonałą manifestacją. Jest godny czci przez was obu. Spełni wasze pragnienia całkowicie. On jest przyczyną zniszczenia, przewodniczącym atrybutów, praktykującym doskonałą Jogę bez nikogo, kto by Go przewyższał.
56. Wszystkie trzy bóstwa są moimi formami. Ale Śiwa jest szczególnie moją pełną manifestacją. O synowie, Śiwā również będzie mieć trzy formy.
57. Forma Lakszmī jest żoną Wiszṇu; żoną Brahmā jest Saraswatī. Doskonała forma Satī stanie się żoną Rudry.
58. Po tych słowach wielki pan pobłogosławił nas i zniknął. Złożyliśmy głowy i złożyliśmy dłonie w szacunku, a następnie powróciliśmy do swoich siedzib. Zajmując się swoimi zadaniami, byliśmy bardzo szczęśliwi.
59. W odpowiednim czasie zdobyliśmy nasze żony. Śiwa wcielił się jako Rudra na Kailāsie, swojej rezydencji.
60. O panie poddanych, Śiwā również wcieli się jako Satī. Należy podjąć wysiłek ku Jej przyszłej inkarnacji.
61. Po tych słowach Wiszṇu pobłogosławił mnie i zniknął. Bardzo się ucieszyłem, a moja zazdrość całkowicie zniknęła.