Rudra Saṃhitā (2) – Rozdział 1 – Podsumowanie życia Satī

Nārada powiedział:

1. O Brahmā, dzięki łasce Śiwa, wiesz wszystko. Opowiedziałeś mi cudowne historie o Śiwa i Pārwatī.
2. O panie, nigdy nie nasycę się opowieściami o Śiwa, które słyszę z twoich ust podobnych do lotosu. Chciałbym usłyszeć więcej tych opowieści.
3-7. Jak wyjaśniłeś, Rudra jest pełnym przejawieniem Śiwa. On jest wielkim Panem, którego siedziba to Kailāsa. Jest joginem posiadającym doskonałą kontrolę. Jest godny aby wszystkie dewy, Wiszṇu i inni oddawali Mu cześć. Jest ostatecznym celem wszystkich dobrych ludzi. Jest wolny od Dwandwa (przeciwieństw). Wielki pan nigdy nie podlega żadnej zmianie, a jednak oddaje się swoim boskim zabawom. Ponownie stał się gospodarzem po poślubieniu szlachetnej Maṅgalā na prośbę Wiszṇu, gdy ona odprawiała pokutę. Najpierw urodziła się z Dakszy, a potem z Himālaja. Jak mogła być córką obu z takim samym ciałem? Jak to się stało, że Satī¹ stała się Pārwatī i ponownie osiągnęła Śiwa? O Brahmā, proszę wyjaśnij te i inne kwestie związane z tym wydarzeniem.
8. Po usłyszeniu tych słów niebiańskiego mędrca oddanego wobec Śiwa, Brahmā stał się zachwycony i powiedział ponownie.

Brahmā powiedział:

9. O najlepszy z mędrców, drogi, słuchaj. Opowiem ci pomyślną historię, po wysłuchaniu której z pewnością życie stanie się owocne.
10. Kiedy zobaczyłem moją córkę Sandhjā² w towarzystwie moich synów, zostałem trafiony strzałami Kāmadewa i bardzo poruszony.
11. Kiedy Dharma wspominał Rudra, najwyższy pan i największy jogin przyszedł tam. Zbeształ mnie oraz moich synów i wrócił do swojej siedziby.
12. Popełniłem poważne wykroczenie przeciwko Śiwa, wielkiemu panu, przez którego Mājā byłem poddany wielkiemu złudzeniu, mimo iż byłem recytatorem Wed.
13. Pod wielkim złudzeniem i pod wpływem zazdrości wobec pana spiskowałem z moimi synami, aby znaleźć sposoby na zwiedzenie samego pana. Tutaj znów zostałem zwiedziony przez Mājā Śiwa.
14. O wielki mędrcze, w Śiwa, wielkim panu, wszystkie sposoby i środki, które stosowałem ja i moi synowie, stały się nieskuteczne.
15. Kiedy moja strategia nie powiodła się, w towarzystwie moich synów przypomniałem sobie pana Lakszmī (Wiszṇu). Mądry pan (Wiszṇu), oddany dla Śiwa, przyszedł tam i poradził mi.
16. Pouczeni przez Wiszṇu, który przekazał zasady Śiwa, porzuciłem moją zazdrość, ale ponieważ nadal byłem pod wpływem złudzenia, nie porzuciłem mojego uporu.
17. Pokornie służyłem Śakti, a kiedy była zadowolona, stworzyłem ją jako córkę Dakszy i Asiknī (żonę Dakszy). Daksza, jak pamiętasz, był moim synem. Moim dążeniem było, aby Hara się w niej zakochał.
18. Bogini Umā stała się córką Dakszy, odprawiła surową pokutę i dzięki swojemu wielkiemu oddaniu stała się żoną Rudra. Bogini jest rzeczywiście dobroczyńcą swoich wielbicieli.
19. W towarzystwie Umā, Rudra stał się gospodarzem i wielki pan oddał się boskim zabawom. On, o niezniszczalnym intelekcie, zwiódł mnie nawet podczas swojego małżeństwa.
20. Niezależny pan przyjął swoją własną postać, poślubił ją i powrócił na swoją górę. W jej towarzystwie spędzał wiele czasu, zwodząc wielu.
21. O mędrcze, dużo czasu zostało szczęśliwie spędzone przez Śiwa, wolnego od wszelkich zepsutych uczuć, oddającego się szlachetnym zabawom z nią.
22-23. Wówczas powstało uczucie rywalizacji między Dakszą a Rudrą; Daksza, mocno zwiedziony przez iluzję Śiwa, stał się nadmiernie wyniosły i skarcił spokojnego Śiwa, wolnego od wszelkich złych uczuć.
24. Wtedy Daksza, wyniosły, odprawił ofiarę bez Śiwa, chociaż zaprosił Wiszṇu, mnie i innych dewów.
25. Ponieważ był w iluzji, bardzo się rozzłościł. Nie zaprosił więc Rudra ani swojej córki Satī. Był mocno oszukany przez swoje własne przeznaczenie.
26. Kiedy nie została zaproszona przez swojego ojca, którego umysł był zwiedziony przez iluzję, Śiwā (Satī) o doskonałej wiedzy i czystości oddała się boskim zabawom.
27. Choć nie zaproszona przez swojego wyniosłego ojca, udała się do domu ojca, uzyskując niechętną zgodę Śiwa.
28. Widząc, że nie zaplanowano udziału Rudra i będąc zlekceważoną przez ojca, skarciła wszystkich obecnych i porzuciła swoje ciało.
29. Po usłyszeniu tego, pan Śiwa wpadł w nieznośną furie i szarpiąc swoje splecione włosy, stworzył Wīrabhadra.³
30. Kiedy został stworzony razem z towarzyszami, zaczął pytać: „Co mam zrobić?”. Śiwa rozkazał całkowite zniszczenie ofiary Dakszy oraz zhańbienie wszystkich obecnych.
31. Pan Gaṇów (Wīrabhadra) po otrzymaniu rozkazów natychmiast dotarł na miejsce w towarzystwie swoich żołnierzy.
32. Wykonali ogromne zniszczenie. Wīrabhadra ukarał wszystkich i nikogo nie oszczędził.
33. Po pokonaniu Wiszṇu i Dewów z ogromnym wysiłkiem, naczelnik Gaṇów ściął głowę Dakszy i wrzucił ją do ognia ofiarnego.
34. Powodując ogromne zniszczenie, zniszczył ofiarę. Następnie wrócił na górę i pokłonił się Panu Śiwa.
35. Wīrabhadra i inni zwolennicy Rudry dokonywali zniszczenia, a cały świat Dewów był tego świadkiem.
36. Taka jest zasada zgodna z tym, co jest zapisane w Wedach i Smryti, o Mędrcze, którą musisz zapamiętać. Kiedy pan Rudra jest zły, jak może być szczęście na świecie?
37. Po usłyszeniu jego pieśni pochwalnej, Rudra złagodniał. Przychylny nieszczęśliwym, spełnił ich prośbę.
38. Śiwa, wielki pan, oddając się różnym boskim zabawom, ponownie stał się współczujący i miłosierny.
39. Daksza został ożywiony. Cała ofiara została wznowiona na polecenie miłosiernego Pana Śiwa. Wszyscy obecni zostali odpowiednio uhonorowani.
40. O mędrcze, w tej ofierze Rudra został uhonorowany przez wszystkich Bogów z należytym oddaniem. Byli bardzo zadowoleni.
41. Płomień ognia wychodzący z ciała Satī, uszczęśliwiający cały świat, spadł na tę górę i został odpowiednio czczony.
42. Bogini stała się znana jako Dźwālāmukhī, spełniająca pragnienia. Nawet sama jej wizja usuwa wszystkie grzechy.
43. Nawet teraz jest czczona z odpowiednimi uroczystościami w celu zdobycia wszystkich pragnień, zachowując wszystkie ustalone procedury.
44. Bogini Satī stała się córką Himālaja. Jako taka stała się znana jako Pārwatī.
45. Odbyła surową pokutę, aby zadowolić Pana Śiwa i osiągnęła go jako męża.
46. O wielki mędrcze, opowiedziałem ci wszystko, o co mnie prosiłeś. Kto wysłucha tej opowieści, z pewnością uwolni się od wszystkich grzechów.