Rudra Saṃhitā (1) – Rozdział 8 – Opis ciała Śabdabrahmana

Brahmā powiedział:

1-2. O najznakomitszy z mędrców, pragnęliśmy ujrzeć Pana. Nasza pycha została poskromiona. O mędrcze, czekaliśmy tam cierpliwie. Śiwa, obrońca uciśnionych, ten, który usuwa pychę pysznych i niezniszczalny Pan wszystkiego, zlitował się nad nami.
3. Rozbrzmiał dźwięk „Oṃ Oṃ” z wydłużonym akcentem.¹ Był on bardzo wyraźny. Boski dźwięk w formie słowa wyszedł od najznakomitszego z bogów.
4-5. „Czym jest ten wielki dźwięk?” – myśląc tak, stałem zdezorientowany. Wiszṇu, który jest godny szacunku ze strony wszystkich bogów, wolny od wszelkich wrogich myśli, ujrzał z radosnym sercem przejawienie się wiecznego bytu po prawej stronie Liṅgi. Najpierw zobaczył sylabę „A”, a potem ujrzał sylabę „U”.
6-10. Następnie zobaczył sylabę „M” w środku i Nāda (mistyczny dźwięk) w formie „Oṃ” na końcu. Pierwszą sylabę ujrzał po prawej stronie, jaśniejącą niczym promienna kula słońca. O najznakomitszy z mędrców, potem zobaczył sylabę „U”, lśniącą jak ogień. W środku ujrzał sylabę „M”, błyszczącą jak księżyc. Powyżej tego, co ujrzał, był najwyższy Brahman, największe schronienie. Miało blask czystego kryształu. Było czystym Bytem, wykraczającym poza Czwarte (Turīja), nieskalanym i wolnym od wszelkich zewnętrznych zakłóceń. Było wolne od przeciwieństw, samotne, puste, pozbawione zarówno zewnętrza, jak i wnętrza, chociaż obecne zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz, pozbawione początku, środka i końca, pierwotną przyczyną błogości, prawdą, błogością i nektarem.
11-12. Wiszṇu medytował nad duszą wszechświata, otoczoną dwoma wedyjskimi dźwiękami i zapragnął zbadać źródło, z którego wyłoniła się Kolumna Ognia, oraz zejść w dół tej niezrównanej kolumny ognia. Wtedy pojawił się mędrzec, który przekazał mu istotę prawdy.
13. Wiszṇu uświadomił sobie, że ten mędrzec był samym wielkim Panem i najwyższym Brahmanem ucieleśnionym w Śabdabrahmanie (tj. mistycznej sylabie Oṃ).
14. Brahman jest Rudrą, wolnym od zmartwień. Ani słowa, ani umysł nie są w stanie go pojąć; nie mogąc go osiągnąć, powracają. Można go wyrazić jedynie poprzez jednosylabową mantrę „Oṃ”.
15. Najwyższy Brahman, Prawda, Błogość, Amryta, największe z wielkich i ostateczna przyczyna może być wyrażone jednosylabowym mantrą.
16. Pojedyncza sylaba „A” jest źródłem Pana Brahmā. Pojedyncza sylaba „U” jest źródłem Wiszṇu, ostatecznej przyczyny.
17. Pojedyncza sylaba „M” jest źródłem Rudry. Stwórca jest wyrażony przez literę „A”. Czarodziej jest wyrażony przez literę „U”.
18. Istnienie wyrażone literą „M” zawsze błogosławi. Jest wszechprzenikające i jest protoplastą; litera „A” jest nasieniem.
19. Istnienie wyrażone literą „U” to Wiszṇu. Jest źródłem, naczyniem, Panem pierwotnej natury i pierwotnej istoty, protoplastą, nasieniem, źródłem i dźwiękiem. Wszystko to stanowi Pana Śiwę.
20. Protoplasta rozdzielił się i usadowił. Z liṅga protoplasty, Pana, wyłoniło się nasienie – sylaba „A”.
21. Bīdźa (nasienie) po złożeniu w Joni, litera „U” zaczęła się rozszerzać we wszystkich kierunkach. Stało się złotym jajem. Było czymś znanym, lecz nieopisanym.
22. Boskie jajo unosiło się na wodach przez wiele lat. Następnie, pod koniec tysiąca lat, rozpadło się na dwie części rodząc Brahmā.
23-24. Jajo, unoszące się na wodach, pękło, gdy zostało uderzone przez Īśwara. Pomyślny, złoty górny klosz stał się górnym regionem, a dolny – Ziemią o pięciu cechach. Z (wewnętrznej części) jaja narodził się Pan (Brahmā) o czterech twarzach, wyrażony przez literę „KA”.
25. On jest stwórcą wszystkich światów. Jest jedynym Panem przejawiającym się w trzech formach. Osoby dobrze obeznane z Jadźurwedą nazywają to Oṃ Oṃ.
26. Słysząc słowa Jadźurwedy, zarówno Rygweda, jak i Sāmaweda, z szacunkiem nazwały nas wówczas Wiszṇu i Brahmā.
27. Wówczas, rozpoznawszy Pana bogów, wychwalaliśmy, na ile tylko mogliśmy, Pana Śiwa, przyczynę wielkiego osiągnięcia.
28. Wiszṇu, opiekun wszechświata, i ja w międzyczasie ujrzeliśmy inną cudownie piękną postać.
29-30. Na widok tej cudownej postaci Wiszṇu i ja poczuliśmy się usatysfakcjonowani. Miała ona pięć twarzy, dziesięć ramion i karnację białą jak kamfora, o mędrcze. Jej różnorodne cechy były promienne. Była ozdobiona różnymi klejnotami. Była niezwykle hojna i obdarzona wielką potęgą. Miała wszystkie cechy wielkiego człowieka.
31. Następnie Pan Śiwa był usatysfakcjonowany. Objawił swoją postać osadzoną w literach i z uśmiechem stanął przed nami.
32. Krótka litera „A” to Jego głowa. Długa litera „A” to Jego czoło. Litera „I” to Jego prawe oko, a litera „Ī” to Jego lewe oko.
33. Litera „U” to Jego prawe ucho, a litera „Ū” to Jego lewe ucho. Litera „RY” to prawy policzek tego wielkiego Pana.
34. „Ṝ” to Jego lewy policzek. Dwie litery „Ḷ” i „Ḹ” to Jego nozdrza. Litera „E” to Jego górna warga, a litera „AI” to Jego dolna warga.
35. Litera „O” i litera „AU” to odpowiednio dwa rzędy Jego zębów. Litery „AṂ” i „AḤ” [Anuswāra i Wisarga] to Jego podniebienie.
36. Pięć liter zaczynających się od KA [tj. KA, KHA, GA, GHA i ṄA] to Jego pięć prawych rąk. Pięć liter zaczynających się od ĆA [tj. ĆA, CZ, DŹA, DŹHA i ŃJA] to Jego ręce po lewej stronie.
37. Podobnie, pięć liter zaczynających się od ṬA i pięć liter zaczynających się od TA stanowią Jego nogi. Litera PA to Jego brzuch, a litera PHA to Jego prawa strona.
38. Litera BA to Jego lewa strona. Litera BHA to Jego ramię. Litera MA to serce wielkiego jogina Mahādewa.
39. Litery JA, RA, LA, WA, ŚA, SZA i SA to siedem Dhātu (życiodajnych soków) Pana. Litera HA to Jego pępek, a litera KSZA to Jego nos.
40. Wiszṇu i ja byliśmy usatysfakcjonowani, widząc tę formę osadzoną w literach, będącą Saguṇa-manifestacją Nirguṇa Pana w towarzystwie Umā.
41. Widząc Pana Śiwa w postaci Brahmana osadzonego w literach, Wiszṇu pokłonił się razem ze mną i spojrzał ponownie.
42-47. Mantra zaczynająca się od Oṃkāra, mająca pięć Kalā, składająca się z pomyślnych trzydziestu ośmiu sylab, czysta jak kryształ, zwiększa inteligencję i jest skutecznym środkiem do realizacji świętych obrzędów. Mantry w metrum Gājatrī, liczące dwadzieścia cztery sylaby i posiadające cztery Kalā, sprzyjają radości. Pięciosylabowa mantra ośmiu Kalā, składająca się z trzydziestu sylab, jest stosowana do czarnej magii. Mantry z Jadźurwedy, składające się z dwudziestu pięciu sylab i ośmiu Kalā, są używane do celów pojednawczych. Mantra z trzynastu Kalā, licząca sześćdziesiąt jeden sylab, sprzyja manifestacji, wzrostowi i zniszczeniu.
48-49. Pan Wiszṇu uzyskał pięć mantr: mantrę Mrytjuńdźaja, mantrę pięciosylabową, mantrę Ćintāmaṇi, mantrę Daksziṇāmūrti  i mantrę „tattwamasi”, będącą Mahāwākją Hara. Pan Wiszṇu recytował Dźapa tych mantr.
50-53. Pan Wiszṇu i ja, uradowani w sercach, wychwalaliśmy darzącego łaskami Pana Śiwa odpowiednimi słowami – Śiwa, który objawił się w postaci Kalā, Warṇa (sylab), Ryk, Jadźus, Sāman, Īśāna, Īśa, Purātana Purusza (pierwotnej Istoty), miłosiernego, przynoszącego radość sercu, ukrytego przed wszystkimi, wiecznie pomyślnego, wielkiego bóstwa, o pięknych stopach, ozdobionego wielkimi wężami, z nogami, oczami i rękami sięgającymi we wszystkie strony, Władcy Pana Brahmā i przyczynę stworzenia, podtrzymania i zniszczenia świata.