Rudra Saṃhitā (1) – Rozdział 20 – Śiwa udaje się do Kailāsa

Brahmā powiedział:

1. O Nārado, wysłuchaj historii przybycia Śiwa do Kailāsa, najlepszej z gór, dzięki mocy pokuty Kubery.
2. „Pan Wszechświata, po udzieleniu Kuberze błogosławieństwa panowania nad skarbami, powrócił do swojej wspaniałej siedziby i pomyślał sobie tak:
3. Moje całkowite przejawienie, narodzone z Brahmā, może zająć się pracą Rozpuszczania. Teraz, przyjmując tę formę, udam się do Kailāsa, siedziby Guhjaków.
4. Rudra, narodzony z mego serca, moje doskonałe przejawienie, to Jedyny Najwyższy Brahman. On jest godny by służył mu Wiszṇu, Brahmā i inni. On nie różni się ode mnie. On jest nieskalany.
5. W tej formie stanę się tym przyjacielem Kubery,¹ będę blisko niego i wykonam wielką pokutę.”
6. Myśląc w ten sposób, Rudra, pragnąc spełnić wolę Śiwa (najwyższego Brahmana), zagrał na swoim bębnie, który wydawał boski dźwięk Nāda.
7. Jego rezonujący, roznoszący się echem dźwięk przeniknął przez trzy światy, podnosząc entuzjazm i wzywając wszystkich w różnorodny sposób.
8. Po usłyszeniu tego, Wiszṇu, Brahmā i inni bogowie, mędrcy, osoby dobrze zaznajomione z Āgamami, Nigamami i Siddhami.
9. Dewowie i Asurowie przybyli tam z wielką radością. Pramathowie² również dotarli na to miejsce z różnych stron.
10. Przybyli tam wielce szczęśliwi przywódcy Gaṇów, czczeni przez cały świat. Wspomnę o ich liczbie. Słuchaj uważnie.
11. Przywódca Gaṇów, Śaṅkhakarṇa, przybył tam z koti (10 milionów) swoich Gaṇów; Kekarāksza z dziesięcioma koti, a Wikṛta z ośmioma koti.
12. Wiśākha z sześćdziesięcioma czterema koti; Pārijātraka z dziewięcioma koti, Sarwāntaka z sześcioma koti i chwalebny Dunduma z ośmioma koti.
13. Dźālaṅka, główny przywódca Gaṇów, z dwunastoma koti; chwalebny Madana i Wikrytānana z siedmioma koti każdy.
14. Kapālin z pięcioma koti, pomyślny Sandāraka z sześcioma koti oraz Kaṇḍuka i Kuṇḍaka każdy z jednym koti.
15-16. Wiszṭambha i Ćandratāpana każdy z ośmioma koti, przywódca Gaṇów Mahākeśa z tysiącem koti.
17. Kuṇḍin, Wāha i pomyślny Parwataka z dwunastoma koti każdy, Kāla, Kālaka i Mahākāla każdy ze stu koti.
18. Agnika ze stu koti, Abhimukha z jednym koti, Āditjamūrdhā i Dhanāwaha każdy z jednym koti.
19. Sannāha i Kumuda ze stu koti, Amogha, Kokila i Sumantraka każdy z jednym koti.
20. Inny (przywódca Gaṇów) Kākapāda z sześcioma koti i pan Santānaka z sześcioma koti, Mahābala, Madhupiṅga i Piṅgala każdy z dziewięcioma koti.
21. Nīla, Deweśa i Pūrṇabhadra każdy z dziewięćdziesięcioma koti i potężny Ćaturwaktra z siedmioma koti.
22. Pan wszystkiego (Śiwa) dotarł tam gotowy udać się do Kailāsa, otoczony przez grupy koti, tysiące, setki i dwudziestki.
23. Kāszṭhāgūḍha, Sukeśa i Wryszabha każdy z sześćdziesięcioma czterema koti. Ćaitra, Nakulīśa i Swajamprabhu każdy z siedmioma koti.
24-25. Lokāntaka, Dīptātmā i pan Daitjāntaka, pan Bhryṅgīriṭi i chwalebny Dewadewaprija, Aśani, Bhānuka i Sanātana każdy z sześcioma czterema koti; Nandīśwara, najwyższy przywódca Gaṇów, i Mahābala każdy z stu koti.
26. Ci przywódcy Gaṇów oraz inni potężni i liczni, mieli tysiąc rąk, splecione włosy, korony itd.
27. Mieli półksiężyc jako ozdobę; byli o niebieskich szyjach, trójocy, ozdobieni naszyjnikami, kolczykami, koronami i innymi klejnotami.
28. Dotarł tam Władca Gaṇów, naśladując Brahmā, Indrę i Wiszṇu, lśnił blaskiem milionów słońc i posiadał Aṇimā itd.
29. Przywódcy Gaṇów³ i inne szlachetne dusze o nieskazitelnej świetności przybyły tam, pragnąc ujrzeć Śiwa.
30. Dotarłszy na miejsce, zobaczyli Śiwa, pokłonili się Mu i wychwalali Go. Wiszṇu i inni pochylili głowy i złożyli dłonie na znak czci.
31. Wtedy Pan Śiwa, Wiszṇu i inni, udali się z miłością do Kailāsa, siedziby Kubery.
32. Kubera i jego służba przyjęli wyróżnionego gościa z wielkim szacunkiem i oddali mu cześć, składając różne ofiary.
33. Aby zadowolić Śiwa, wielbił Wiszṇu i innych Dewów, Gaṇów oraz wielbicieli Śiwa.
34. Śiwa był bardzo zachwycony i objął Kuberę oraz pocałował go w głowę. Z wszystkimi swoimi towarzyszami zatrzymał się w pobliżu Alakā.
35. Pan rozkazał Wiśwakarmie wznieść budowle na górze, które miały służyć jako jego siedziba oraz miejsce dla jego wielbicieli i innych, odpowiednio do ich potrzeb.
36. Na rozkaz Śiwa, O mędrcze, Wiśwakarmā natychmiast dotarł na miejsce i dokonał wszystkich odpowiednich przygotowań.
37-38. Następnie, na prośbę Wiszṇu, pan Śiwa, bardzo zadowolony z przygotowań, udał się do Kailāsa po błogosławieństwie Kubery i wszedł do swojej siedziby o pomyślnym czasie.
39. Pan, przychylny swoim wielbicielom, zachwycił wszystkich. Wtedy Wiszṇu i inni dewowie, mędrcy oraz Siddhowie uczcili koronację Śiwa.
40. Z różnymi darami w rękach podeszli do niego. Z wielkimi uroczystościami z czcią odprawili rytuał machania światłami.
41. O mędrcze, miał miejsce pomyślny deszcz kwiatów. Radosne niebiańskie dziewice śpiewały i tańczyły w radości.
42. Wszędzie rozbrzmiewały głośne okrzyki „zwycięstwo; zwycięstwo”, „pokłon, pokłon”. Entuzjazm każdego był wielki. Szczęście każdego było nieograniczone.
43. Siedząc na swoim tronie, Śiwa lśnił jeszcze bardziej. Był odpowiednio obsługiwany przez wszystkich, Pana Wiszṇu i innych.
44. Wszyscy dewowie wychwalali Śiwa, dobroczyńcę świata, słowami miłymi z natury i pełnymi znaczenia.
45. Po usłyszeniu ich hymnów pochwalnych Śiwa był bardzo zachwycony i spełnił ich życzenia. On, pan wszystkiego, z miłością spełnił ich upragnione pragnienia.
46-47. O mędrcze, na rozkaz Śiwa wrócili do swoich siedzib. Byli bardzo zadowoleni, ponieważ ich życzenia zostały spełnione. Następnie pan Śiwa poprosił mnie i Wiszṇu, abyśmy usiedli. Potem z miłością pobłogosławił nas i powiedział:

Śiwa powiedział:

48. „Drodzy Synowie, o Wiszṇu, Brahmā, jesteście moimi wielkimi ulubieńcami, wam powierzona została pracą stworzenia i utrzymania trzech światów. Jesteście najlepszymi z Dewów.”
49. Wróćcie do swoich siedzib bez żadnego strachu. Zawsze zapewnię wam szczęście. O was obu zadbam szczególnie.
50. Po usłyszeniu słów Śiwa, Wiszṇu i ja pokłoniliśmy się mu odpowiednio i chociaż nie byliśmy zachwyceni (musząc Go opuścić), wróciliśmy do naszych siedzib.
51. W tym samym czasie Śiwa z radością posadził pana skarbów, trzymając jego ręce swoimi własnymi i wypowiedział pomyślne słowa.
52. Drogi przyjacielu, jestem oczarowany twoją miłością. Stałem się twoim przyjacielem. Idź do swojego miejsca bez strachu. O szczery przyjacielu, zawsze ci pomogę.
53. Po usłyszeniu tych słów Śiwa, Kubera był bardzo zachwycony. Na Jego rozkaz wrócił do swojej siedziby.
54. Śiwa pozostał na Kailāsa, najlepszej ze wszystkich gór, wraz ze swoimi Gaṇami, praktykując Jogę i medytację według swojej woli.
55. W niektórych miejscach medytował nad swoją własną duszą. W innych miejscach praktykował Jogę. Czasami, według swojej woli, wygłaszał kazania na temat starożytnych opowieści historycznych.
56. Będąc mistrzem w boskich grach, bawił się ze swoimi Gaṇami w różnych regionach góry Kailāsa.
57. Tak też pan Śiwa, który przyjął formę Rudry, wykonywał boskie gry na górze Kailāsa, chociaż był najlepszy wśród joginów.
58. Tak oto pan Śiwa spędził pewien czas bez swojej boskiej małżonki. Po pewnym czasie poślubił Satī, córkę Pradźāpati Daksza.
59. Pan Śiwa bawił się z nią. Podążając za konwencjami świata, O niebiański mędrcze, stał się szczęśliwy.
60. O mędrcze, tak oto wyjaśniłem ci przejawienie Śiwa w formie Rudra, jego przybycie do Kailāsa i jego przyjaźń z Kuberą, panem skarbów.
61. Tak oto wyjaśniłem również wewnętrzną grę, która zwiększa doskonałą wiedzę i która zapewnia spełnienie pragnień tu i w przyszłym życiu.
62. Ten, kto uważnie czyta lub słucha tej opowieści, będzie cieszył się wszystkimi przyjemnościami świata tu i osiągnie zbawienie w przyszłości.