Rudra Saṃhitā (1) – Rozdział 2 – Indra wysyła Kāmadewę aby zakłócił pokutę Nārady

Sūta powiedział:

1. O bramini, pewnego razu Nārada, wspaniały mędrzec, syn Brahmy, zapragnął odbyć ascezę, doskonale panując nad sobą.
2. W górach Himālaja znajduje się bardzo piękna jaskinia, w pobliżu której płynie rwąca niebiańska rzeka.
3. Znajdowała się tam wspaniała pustelnia wypełniona boskim blaskiem, jaśniejąca na wiele sposobów. Nārada, obdarzony boską wizją, udał się tam, by praktykować ascezę.
4. Zamieszkawszy w tej pustelni (bardzo dobrej do ascezy), wielki mędrzec długo czynił pokutę, siedząc niewzruszenie i stabilnie, zachowując milczenie, kontrolując oddech i zachowując czystość umysłu.
5. O bramini, mędrzec praktykował medytację i kontemplację, w której powstaje urzeczywistnienie „Ja jestem Brahmanem”, prowadzące do bezpośredniego postrzegania Brahmana.
6. Gdy wielki mędrzec Nārada odbywał pokutę, umysł Indry stał się niezwykle niespokojny i zadrżał.
7. Myśląc: „Ten mędrzec pragnie mojego królestwa”, Indra postanowił zakłócić praktykę mędrca.
8. Indra, władca Dewów, przywołał Kāmadewa (boga miłości), który natychmiast się pojawił, w towarzystwie swej królowej (Rati) i wiosny (swego przyjaciela).
9. Król Dewów, obdarzony przebiegłą inteligencją i dbając o swoje interesy, kiedy zobaczył, że Kāma przybył, tak do niego przemówił.

Indra powiedział:

10. „O przyjacielu obdarzony wielką potęgą, czyniący zawsze to, co dla mnie korzystne, wysłuchaj mnie uważnie. Udziel mi swej pomocy.
11. Dzięki twojemu wsparciu zniszczyłem pychę wielu ascetów. O przyjacielu, stabilność mojego królestwa zawsze zależy od twojego błogosławieństwa.
12. Nārada, mędrzec, odprawia pokutę w górach Himālaja kierując swój umysł ku Panu wszechświata, zachowując wielką kontrolą myśli i niezachwianą determinację.
13. Teraz obawiam się, że może on poprosić Brahmę o moje królestwo. Musisz natychmiast tam pójść i przeszkodzić w jego pokucie.”
14. Usłyszawszy takie polecenie od Indry, Kāmadewa, w towarzystwie swej żony (Rati) oraz Madhu, swego przyjaciela, z wyniosłością udał się w to miejsce. Następnie przygotował plan, aby przypuścić atak.
15. Natychmiast zastosował tam wszystkie swoje sztuczki. Bóg wiosny również z pychą rozprzestrzenił swą wszechstronną moc.
16. O wielcy mędrcy, umysł mędrca (Nārady) nie zachwiał się. Za sprawą łaski Maheśa porażkę poniosła jedynie arogancja tych istot.
17. Posłuchajcie, o Śaunako i inni mędrcy, jaka była tego przyczyna! Dzięki mocy kontroli Pana, Kāma nie mógł wywrzeć żadnego wpływu na Nāradę.
18. Właśnie w tym miejscu sam Śiwa, niezmordowany wróg Kāmadewy, odprawiał niegdy świelką pokutę. To tutaj Kāma został spalony na popiół – Kāma, który zakłócał ascezę mędrców.
19. Rati pragnęła przywrócenia Kāmy do życia i zwróciła się z prośbą do Dewów. Oni zaś udali się do Pana Śiwa, dobroczyńcy całego świata, który tak powiedział:
20. „O bogowie, po pewnym czasie Kāma ponownie odzyska życie. Jednak żadna z jego sztuczek tutaj nie zadziała.”
21. „Cała przestrzeń widoczna wokół tego miejsca będzie na zawsze wolna od wpływu Kāmy, o Dewowie.”
22. To właśnie z powodu tej wypowiedzi Śiwy, podstępy Kāmy nie miały wpływu na Nāradę. Z siedziby Śiwy udał się on do Indry.
23. Kāma opowiedział wtedy wszystko o mędrcu i pochwalił jego moc. Na rozkaz Indry, Kāma powrócił do swojej siedziby.
24. Zwiedziony przez Māję Śiwy (moc iluzji), Indra nie był świadomy prawdziwych faktów, był bardzo zdumiony i podziwiał Nāradę.
25. Mājā Śiwy jest dla wszystkich niepojęta. Cały wszechświat jest przez nią zwiedziony. Tylko prawdziwi wielbiciele o oddanych sercach są od niej wolni.
26. Dzięki błogosławieństwu Śiwy Nārada przez długi czas pozostawał w pustelni. Następnie, uświadamiając sobie, że jego pokuta została ukończona, mędrzec odszedł stamtąd.
27. Myśląc, że pokonał Kāmę, uniósł się pychą. Był pozbawiony prawdziwej wiedzy i zwiedziony przez Māję Śiwy.
28. O wielcy mędrcy, błogosławiona i wielce błogosławiona jest Mājā Śiwy. Nawet Wiszṇu, Brahmā i inni nie wiedzą co ona sprawi.
29. W tym stanie iluzji i nadętej arogancji, wielki mędrzec Nārada udał się do Kailāsy, by rozwodzić się nad własnym osiągnięciem.
30. Kłaniając się Rudrze, mędrzec arogancko mówił o swoich wyczynach, przekonany, że jest równy wielkodusznemu Panu, pogromcy Kāmy, czyli Panu Śiwa.
31. Słysząc to, Śiwa, który jest łaskawy dla swoich wielbicieli, doradził Nāradzie, który był nieświadomy prawdziwej tego przyczyny, którego umysł zbłądził i który został zwiedziony przez Jego (Śiwy) Māję.

Rudra powiedział:

32. „Drogi Nārado, o wiedzący mędrcze, jesteś błogosławiony. Ale proszę, posłuchaj mnie. Nigdy nie mów tak gdziekolwiek indziej, zwłaszcza w obecności Wiszṇu.
33. Nawet jeśli zostaniesz zapytany, nie powinieneś wspominać o swoich osiągnięciach tak, jak to właśnie zrobiłeś. Powinny być one strzeżone jako głębokie tajemnice i nigdy nie powinny być ujawniane.
34. Nakazuję ci to w szczególny sposób, ponieważ jesteś mi bardzo drogi. Ponieważ jesteś wielbicielem Wiszṇu, jesteś moim naśladowcą, jako że wszyscy jego wielbiciele są moimi.”

Sūta powiedział:

35. Pan Rudra, przyczyna stworzenia, doradzał mu na wiele sposobów. Jednak Nārada, pozostając wciąż pod wpływem Māji Śiwy, nie przyjął tej zbawiennej rady.
36. Roztropni ludzie powinni uznać przyszłe wydarzenia za nieuniknione. Woli Śiwa nikt nie może odrzucić.
37. Następnie wielki mędrzec udał się do świata Brahmy. Po oddaniu czci Brahmie, opowiedział mu o swoim zwycięstwie nad Kāmą jako wyniku swej pokuty.
38. Słysząc to, Brahmā wspomniał lotosowe stopy Śiwy i dzięki temu poznał prawdziwą przyczynę. Następnie upomniał swojego syna.
39. Chociaż Nārada był jednym z najznamienitszych mędrców, nie przyjął rady Brahmy, gdyż był zwiedziony przez Māję Śiwy. Ziarno arogancji było już głęboko zakorzenione w jego umyśle.
40. Wszystko na świecie dzieje się zgodnie z wolą Śiwy. To prawda, że cały wszechświat zależy od Jego woli.
41. W tym samym stanie bezmyślnej arogancji, Nārada pospieszył do Wiszṇuloki, aby chełpić się swoimi wyczynami w obecności Wiszṇu.
42. Gdy Wiszṇu zobaczył zbliżającego się Nāradę, odgadł cel jego wizyty. Wstał i powitał go serdecznie. Wyszedł mu naprzeciw i objął go z miłością.
43. Posadził Nāradę wygodnie. Po wspomnieniu lotosowych stóp Śiwa, otwarcie wypowiedział te słowa, mające na celu stłumienie arogancji Nārady.

Wiszṇu powiedział:

44. O drogi Nārado, najznamienitszy wśród mędrców, jesteś błogosławiony. Uświęciłeś mnie swoją wizytą. Czy mogę wiedzieć skąd przybywasz i jaki jest cel twojej wizyty?”
45. Usłyszawszy te słowa Wiszṇu, mędrzec Nārada poczuł się uniesiony. Opowiedział swoją historię w tym samym wyniosłym tonie.
46. Słysząc aroganckie słowa mędrca, Wiszṇu ponownie wspomniał lotosowe stopy Śiwa i zrozumiał prawdziwą przyczynę tych zdarzeń.
47. Wiszṇu, najznamienitszy wielbiciel Śiwy i oddany Mu całą duszą, skłonił głowę i wychwalał Parameśwarę, Pana świętej góry, z dłońmi złożonymi w geście czci.

Wiszṇu powiedział:

48. „O Panie, o Panie Mahādewa, Parameśwara, bądź zadowolony. O Śiwa, jesteś błogosławiony. Twoja Mājā oczarowuje wszystkich.”
49. Tak wychwaliwszy Śiwę, najwyższego Ātmana, zamknął oczy, medytował nad Jego lotosowymi stopami i zamilkł.
50. Dowiedziawszy się co Śiwa zamierza uczynić, kierowany Jego nakazem zwrócił się przyjaźnie do wielkiego mędrca.

Wiszṇu powiedział:

51. „O najznamienitszy spośród mędrców, jesteś błogosławiony. Jesteś skarbnicą ascezy i człowiekiem wielkiego serca. O mędrcze, pożądanie i iluzja powstają jedynie w sercu tego człowieka, który jest pozbawiony trzech rodzajów oddania.¹
52. Podłe namiętności, które przynoszą wszelkiego rodzaju cierpienia, natychmiast się w nim pojawiają. Ale ty ślubowałeś wieczne celibat. Jesteś zawsze obdarzony wiedzą i oddany wyrzeczeniu.
53-55. Niepodlegając namiętności i z natury wysoce inteligentny, jak mógłbyś ulec pożądaniu?”
Usłyszawszy te słowa, wielki mędrzec zaśmiał się w duchu, ale przemówił do Wiszṇu z pokorą.

Nārada powiedział:

„O Panie, cóż może mi uczynić Kāma, jeśli pozostajesz mi przychylny?”
Tak powiedziawszy, mędrzec, który był jedynie z przelotną wizytą, skłonił się przed Wiszṇu i odszedł.