Rudra Saṃhitā (1) – Rozdział 15 – Manifestacja Rudra

Nārada powiedział:

1. O stwórco, o Brahmā, szczęśliwy jesteś, o najwyższy spośród dewów. Opowiedziałeś dzisiaj cudownie oczyszczającą opowieść o Śiwa.
2. Usłyszałem cudownie boską opowieść o pochodzeniu Liṅga, której pomyślne wysłuchanie niszczy tutaj wszelkie cierpienia.
3. Proszę, opowiedz, co wydarzyło się potem, o wspaniałości stworzonych rzeczy, a szczególnie o sposobie stworzenia.

Brahmā powiedział:

4. Zapytałeś bardzo trafnie. Krótko opowiem, co wydarzyło się później, tak jak to usłyszałem wcześniej.
5-6. Gdy wieczny pan Śiwa zniknął, o naczelny spośród brāhminów, Wiszṇu i ja, będąc w bardzo radosnym nastroju, porzuciliśmy nasze formy Łabędzia i Dzikiego Knura i zapragnęliśmy stworzenia oraz podtrzymania światów.

Nārada powiedział:

7. O Widhi, o Brahmā, o mądry, mam wielką wątpliwość. Proszę, rozwiej ją.
8. Jak to się stało, że obaj przyjęliście formy Łabędzia i Knura zamiast inne formy? Proszę, wyjaśnij mi tego przyczynę.

Sūta powiedział:

9. Usłyszawszy te słowa szlachetnej duszy Nārady, Brahmā przemówił po uprzednim przypomnieniu sobie lotosowych stóp Śiwa.

Brahmā powiedział:
10. Łabędź ma zdolność wznoszenia się ku górze w sposób stabilny. Ma także zdolność odróżniania rzeczywistego od nierzeczywistego, jak przy oddzielaniu mleka od wody.
11. Łabędź rozumie różnicę między ignorancją a wiedzą. Dlatego ja, Brahmā, Stwórca, przyjąłem formę Łabędzia.
12. O Nārado! Jednak nie zdołałem rozpoznać promienistej formy Śiwa i dlatego nie mogłem skorzystać z mojej zdolności do rozróżniania.
13. Jak prawdziwa wiedza może pojawić się u kogoś, kto jest zaangażowany w działania stwórcze? Dlatego, mimo że byłem w formie Łabędzia, nie osiągnąłem mocy rozróżniania.
14. Knur ma zdolność stabilnego schodzenia głęboko pod ziemię. Dlatego Wiszṇu, wędrowiec po lasach, przyjął formę Knura.
15. Albo Wiszṇu, obrońca wszystkich światów, przyjął formę Knura, aby rozpocząć nową Kalpę (Eon).
16. Od dnia, w którym przyjął formę Knura, rozpoczęła się Kalpa zwana Wārāha.
17. Można także uznać, że Wārāhakalpa rozpoczęła się od dnia, w którym my dwaj zdecydowaliśmy się przyjąć te formy.
18. O Nārado, w ten sposób odpowiedziałem na twoje istotne pytanie. O mędrcze, teraz słuchaj. Powrócę do kontekstu. Przypominając sobie lotosowe stopy Śiwa, wyjaśnię ci sposób stworzenia.
19. Gdy Bóg Śiwa zniknął, ja, Pitāmaha (dziadek) światów, pogrążyłem się w kontemplacji, rozmyślając nad sposobem realizacji Jego słów i poleceń.
20. Następnie, po oddaniu pokłonu Śiwa, uzyskaniu wiedzy od Wiszṇu i osiągnięciu najwyższej błogości, zdecydowałem się rozpocząć dzieło stworzenia.
21. Po oddaniu pokłonu Śiwa i udzieleniu mi instrukcji, o drogi, Wiszṇu również zniknął.
22. Po uzyskaniu błogosławieństw Śiwa i wyjściu z kosmicznego jaja, Wiszṇu uczynił Waikuṇṭha¹ swoją stałą siedzibą.
23. Pragnąc stworzenia, przypomniałem sobie Śiwa i Wiszṇu. W wodach, które zostały już stworzone, składałem garście wody jako ofiarę.
24. Wtedy powstało kosmiczne jajo składające się z dwudziestu czterech zasad.² O brāhminie, następnie pojawiła się wspaniała, ogromna forma Wirāṭ, a forma wód przestała być widoczna.
25. W moim umyśle powstało zamieszanie i przez dwanaście lat wykonywałem surową pokutę, medytując nad Wiszṇu.
26. W tym czasie Wiszṇu ukazał mi się i dotykając mego ciała z miłością i radością, powiedział.

Wiszṇu powiedział:

27. O Brahmā, dzięki łasce Śiwa jestem zdolny dać ci wszystko. Nie ma niczego, czego nie mógłbym ci dać. Jestem zachwycony. Powiedz mi, jakie błogosławieństwo pragniesz otrzymać.

Brahmā powiedział:

28. O Wiszṇu, szczęśliwy, zostałem ci powierzony przez Śiwa. Dlatego słusznym jest, abym cię prosił. Proszę, daj mi to, co On polecił ci mi dać. Pokłon tobie.
29. Ta forma Wirāṭ kosmicznego jaja składa się z dwudziestu czterech zasad. Nie ma w niej świadomości. Jest nieożywiona.
30. O Wiszṇu, ukazałeś mi się teraz dzięki błogosławieństwom Śiwa. Obdarz świadomością to kosmiczne jajo powstałe z mocy Śiwa.
31. Gdy to powiedziałem, wielki Wiszṇu, ściśle przestrzegając nakazów Śiwa, przyjął nieskończone formy i wszedł do kosmicznego jaja.
32. Wiszṇu, posiadający tysiąc głów, tysiąc oczu i tysiąc stóp,³ objął kosmiczne jajo, dotykając ziemi wszędzie.
33. Gdy Wiszṇu, odpowiednio przeze mnie wychwalany, wszedł do niego, kosmiczne jajo składające się z dwudziestu czterech zasad stało się świadome.
34. Wiszṇu jaśniał jako wielka Istota, pan siedmiu światów, poczynając od Pātāla.⁴
35. Pan Śiwa o pięciu twarzach stworzył swoją siedzibę w pięknym mieście Kailāsa, które lśniło ponad wszystkim.
36. O niebiański mędrcze, Kailāsa⁵ i Waikuṇṭha nigdy nie zostaną zniszczone, nawet jeśli całe kosmiczne jajo ulegnie zagładzie.
37. O najznamienitszy spośród mędrców, ja przebywam w Satjaloka.⁶ O drogi, zapragnąłem dzieła stworzenia zgodnie z nakazem Śiwa.
38. Gdy stałem, pragnąc stworzenia, pojawiło się przede mną złowrogie stworzenie, czyli zbiór pięciu Iluzji.⁷ Miało ono naturę ciemności obdarzonej wiedzą.
39. Następnie stworzyłem główne stworzenie⁸ składające się z istot nieruchomych, z radosnym umysłem. Na rozkaz Śiwa kontynuowałem medytację w duchu nieprzywiązania.
40. Tworząc je, myślałem, że będzie ono dążyło do Ātmana. Jednak stworzenie Tirjaksrotas okazało się pełne cierpienia. I nie było ono aspirantem.
41-42. Gdy uświadomiłem sobie, że nie jest ono aspirantem, zacząłem zastanawiać się nad tą kwestią. Następnie powstało Sāttwika Sarga, znane również jako Ūrdhwasrotas i Dewasarga (stworzenie boskie). Było ono naprawdę urocze. Jednak uznając, że i ono nie jest aspirantem, medytowałem nad moim panem.
43. Wtedy pojawiło się Rādźasasarga, znane również jako Arwāksrotas — stworzenie ludzkie, które było wielkim aspirantem, na rozkaz Pana Śiwa.
44. Następnie, ponownie na rozkaz Pana Śiwa, pojawiło się Bhūtādika Sarga (stworzenie żywiołów itd.). W ten sposób pięć typów stworzenia, zbiorczo zwanych Waikryta, zostało przeze mnie wprawionych w ruch.
45-46. Brahmā wyewoluował trzy typy stworzenia z Prakryti. Pierwszym było stworzenie Mahat (kosmicznej zasady intelektu). Drugim było stworzenie subtelnych elementów. Trzecim było Waikārika, mające naturę transformacji i komplikacji. Tak więc, wraz z pięcioma typami Waikryta i trzema późniejszymi Prākryta, powstało osiem typów stworzenia.
47. Kaumāra Sarga było dziewiątym stworzeniem. Było zarówno Prākryta, jak i Waikryta. Nie jestem w stanie odpowiednio opisać podziałów i podpodziałów wszystkich tych typów stworzenia.
48. Na końcu wspomnę o stworzeniu brahmińskim, które ma bardzo małą użyteczność. To właśnie tutaj miało miejsce wielkie stworzenie Sanaki i innych, określane powyżej jako Kaumāra Sarga.
49. Było pięciu⁹ moich mentalnych synów takich jak Sanaka i inni. Wszyscy byli równi Brahmanowi, o dobrych obrzędach i wolni od przywiązania do świata.
50. Pomimo mojego polecenia, nie byli skłonni do prowadzenia działalności stwórczej; ci uczeni synowie odwrócili swoją uwagę od działań światowych i oddali się wyłącznie medytacji nad Śiwa.
51. O Nārado, byli na tyle odważni, że odpowiedzieli mi ostro, przez co wpadłem w wielką wściekłość i niemal straciłem przytomność.
52. Gdy niemal straciłem świadomość z powodu nadmiernej furii i wzburzenia, krople łez spadły z moich oczu.
53. W tym czasie, gdy nad nim medytowałem w myślach, Wiszṇu przybył tam w pośpiechu i oświecił mnie.
54. O najznamienitszy spośród mędrców, Wiszṇu pouczył mnie, abym wykonał pokutę dla Śiwa. Zgodnie z jego wskazaniem podjąłem surową pokutę.
55-56. Gdy wykonywałem pokutę w celu stworzenia, miłosierny pan Śiwa z Trójcy wyłonił się z miejsca zwanego Awimukta, między brwiami a nosem. Objawił się w pełnym potencjale jako Półkobieta i Półmężczyzna.
57-58. Gdy ujrzałem nieurodzonego pana Śiwa, masę światłości, małżonka Umā, wszechwiedzącego, stwórcę wszystkiego, słynnego jako Nīlalohita, prosto przede mną, z wielkim oddaniem złożyłem mu pokłon i byłem niezwykle uradowany. Powiedziałem panu: „Proszę, stwórz różne istoty.”
59. Gdy usłyszał moje słowa, pan panów, Rudra, stworzył wiele Gaṇa, identycznych z Nim samym.
60. Ponownie powiedziałem wielkiemu panu Rudra: „O panie, proszę, stwórz te istoty, dręczone lękiem przed narodzinami i śmiercią.”
61. O najznamienitszy spośród mędrców! Gdy usłyszał moje słowa, miłosierny pan Rudra zaśmiał się i powiedział:

Pan Rudra powiedział:

62. O Brahmā, nie stworzę istot dręczonych lękiem przed narodzinami i śmiercią. Nieszczęsne istoty są zanurzone w oceanie cierpienia na skutek własnych działań.
63. W mojej manifestacji w formie nauczyciela podniosę te istoty zanurzone w oceanie cierpienia, obdarzając je doskonałą wiedzą.
64. To ty stwórz wszystkie te nieszczęśliwe istoty, o Panie! Na moje polecenie, nie będziesz związany przez iluzję.

Brahmā powiedział:

65. Wypowiedziawszy te słowa, chwalebny pan Śiwa zniknął wraz ze swoim orszakiem podczas gdy na niego patrzyłem.