Rudra Saṃhitā (1) – Rozdział 11 – Sposób oddawania czci Śiwa

Mędrcy powiedzieli:

1. O Sūto, szczęśliwy, o Sūto, uczniu Wjāsy, oddajemy ci pokłon. Dziś została opowiedziana ta cudownie oczyszczająca historia o Śiwa.
2. Usłyszeliśmy o cudowne i niezwykle boskim pochodzeniu liṅga. Słuchanie o jego skuteczności prowadzi do zniszczenia cierpień.
3. O skarbnico miłosierdzia, prosimy, opowiedz nam o sposobie oddawania czci Śiwa, zgodnie z rozmową Brahmā i Nārady, dzięki któremu Śiwa staje się zadowolony.
4. Brāhmini, kszatrijowie, waiśjowie i śudrowie oddają cześć Śiwa. Jak powinna być oddawana ta cześć? Powiedz nam zgodnie z tym, co usłyszałeś od Wjāsy.
5. Słysząc ich słowa, Sūta opowiedział wszystko, odpowiadając na pytanie mędrców, wszystko, co prowadzi do pomyślności i zgodne jest z Wedami.

Sūta powiedział:

6. O dostojni mędrcy, wasze zapytanie dotyczy bardzo wielkiej tajemnicy. Wyjaśnię to, na ile pozwala mi moja własna inteligencja i zgodnie z tym, co usłyszałem.
7-8. Dawniej Wjāsa zadał to samo pytanie Sanatkumārowi, tak jak teraz wy je zadajecie. Upamanju nauczył się tego od niego. Wjāsa usłyszał to od niego i nauczył mnie sposobu oddawania czci Śiwa i innych rzeczy, pragnąc dobra dla wszystkich światów.
9. Kryszṇa (czyli Kryszṇadwaipājana lub Wjāsa) usłyszał to bezpośrednio od Upamanju, szlachetnej duszy. Opowiem wam to w ten sam sposób, w jaki wcześniej opowiedział Brahmā.

Brahmā powiedział:

10. O mędrcze Nārado, w skrócie wyjaśnię ci jak oddawać cześć liṅga. Nie sposób opisać go szczegółowo nawet przez sto lat.
11. Aby osiągnąć spełnienie wszystkich pragnień, należy z wielkim oddaniem czcić czystą i wieczną formę Śiwa w ten sposób.
12. Bieda, choroby, nękanie przez wrogów i cztery rodzaje grzechów trapią człowieka tylko tak długo, jak długo nie czci Śiwa.
13. Gdy Śiwa jest czczony, wszystkie nieszczęścia znikają w panu; osiągnięte zostaje wszelkie szczęście, a następnie wyzwolenie.
14. Śiwa, który zapewnia spełnienie wszelkich dążeń, powinien być czczony przez osobę, która uważa nieprzerwany ciąg ludzkich przyjemności za bardzo ważny.
15. Niezależnie od tego, czy są brāhminami, kszatrijami, waiśjami czy śudrami, powinni sprawować kult Śiwa odpowiednio i regularnie, aby osiągnąć wszystkie pożądane cele.
16-18. Człowiek powinien wstawać wcześnie rano w czasie Brāhma Muhūrty1 (około godziny przed świtem). Powinien pamiętać o nauczycielu duchowym i o Śiwa. O mędrcze, następnie powinien wspomnieć święte miejsca i medytować nad Hari. Następnie powinien pamiętać o mnie, bóstwach i mędrcach. Potem powinien odmówić odpowiednią modlitwę w imieniu Śiwa. Następnie powinien wstać i udać się na potrzeby fizjologiczne w kierunku południowym.
19. Czynności fizjologiczne powinny być wykonywane w odosobnionym miejscu. To, co usłyszałem na ten temat, teraz wam przekazuję. O mędrcze, słuchaj uważnie.
20. Brāhmin powinien używać ziemi do oczyszczania pięć razy; Kszatrija cztery razy, a Waiśja trzy razy.
21. Śūdra powinien użyć ziemi do oczyszczania dwukrotnie. Może również oczyścić odbyt raz i członek raz, wykonując to starannie.
22. Następnie powinien umyć lewą rękę dziesięć razy. Potem powinien umyć każdą stopę siedem razy i obie ręce jeszcze raz po trzy razy.
23. Kobiety powinny wykonywać te czynności oczyszczające za pomocą ziemi tak jak Śudrowie. Najpierw powinny umyć ręce i stopy, a następnie użyć ziemi, jak to zostało opisane wcześniej.
24. Powinny czyścić zęby, używając gałązki jako szczoteczki zgodnie ze swoją kastą.
25-26. Gałązka do czyszczenia zębów dla brāhmina powinna mieć długość dwunastu aṅgula.2 Król (kszatrija) powinien używać gałązki o długości jedenastu aṅgula, a waiśja dziesięciu aṅgula. Gałązka dla śudry powinna mieć dziewięć aṅgula długości. Jest to zgodne ze Smryti. To, co jest nakazane przez Manu, może być pominięte tylko w wyjątkowych sytuacjach.
27. W dniach Szaszṭī (szósty), Nawamī (dziewiąty) i w dniu nowiu, w niedziele oraz w dniach świętych obrzędów i w czasie Śrāddha czyszczenie zębów gałązką jest zabronione.
28. Codzienne ablucje powinny być przeprowadzane zgodnie z zasadami, a te wykonywane w świętych miejscach powinny być wykonywane z użyciem mantr, zgodnie z czasem i miejscem.
29. Wykonując najpierw Āćamana i zakładając wypraną szatę, powinien wykonać modlitwę Sandhjā w odpowiednim, odosobnionym miejscu.
30. Po przeprowadzeniu wstępnych obrzędów, powinien wejść do sanktuarium z umysłem skupionym i rozpocząć rytuały oddawania czci.
31. Siadając na odpowiednim siedzeniu i wykonując Njāsę oraz inne rytuały zgodnie z ustalonymi zasadami, powinien należycie oddać cześć Śiwa.
32. Gaṇeśa, strażnicy progów świątyni, opiekunowie kierunków świata itp. powinni zostać uczczeni, a następnie powinien zostać przygotowany piedestał.
33-36. Można również narysować mistyczny diagram lotosu ośmiu płatków i umieścić Śiwę w jego centrum. Samemu należy usiąść w pobliżu wszystkich materiałów do oddawania czci. Trzykrotnie wykonać Āćamana i umyć ręce. Następnie trzy razy przeprowadzić Prāṇājama (powstrzymanie oddechu). Następnie należy medytować nad Trjaṃbaka (trójokim Śiwa) w następujący sposób: bóstwo ma pięć twarzy, dziesięć ramion, różne ozdoby i skórę tygrysa jako górną szatę. Jest czyste jak kryształ. Podczas medytacji należy utożsamić się z Śiwa i spalić swoje grzechy. Po stworzeniu w umyśle formy Śiwa, należy oddać Mu cześć.
37. Następnie należy przeprowadzić rytualne oczyszczenie ciała, dotykając różnych jego części wodą święconą. Później należy wykonać Njāsa Mūlamantry (mantry źródłowej) oraz Njāsę sześciu aṅga z użyciem Praṇawa (Oṃkāra).
38. Po rytualnym dotknięciu serca, należy rozpocząć oddawanie czci. Różne naczynia powinny być przygotowane do Pādja (wody do mycia stóp), Arghja (wody na powitanie gościa) i Āćamana (wody do popijania).
39-40. Wielbiciel powinien przygotować dziewięć naczyń różnej wielkości. Darbha (święta trawa) powinna zostać rozłożona, a chłodna woda powinna być spryskana na te naczynia przy użyciu trawy Darbha. Powtarzając Oṃkāra, inteligentny wyznawca powinien spryskać różne materiały do oddawania czci.
41-42. Pachnący korzeń rośliny Uśīra3 oraz pasta sandałowa powinny zostać dodane do wody do mycia stóp. Do wody przeznaczonej do popijania powinno się dodać drobne proszki z Dźātī,4 Kaṃkola,5 Karpūra,6 korzenia Waṭa7 i Tamālaka.8 Proszek sandałowy powinien być dodany do wszystkich tych dziewięciu naczyń.
43. Nandīśa, boski Byk Śiwa, powinien być czczony obok Pana Śiwa. Śiwa powinien być czczony wonnościami, kadzidłem i różnymi lampami.
44-47. Liṅga powinno zostać oczyszczone i zainstalowane przy użyciu różnych mantr, zaczynając od Praṇawa i kończąc na Namaḥ (pokłon). Piedestał w formie Swastyki lub lotosu powinien zostać dodany wraz z Praṇawa. Na ośmiu płatkach, w ośmiu kierunkach, identyfikuje się osiem osiągnięć: wschodni płatek to Aṇimā (zdolność do stawania się maleńkim), południowy to Laghimā (lekkość), zachodni to Mahimā (wielkość), północny to Prāpti (zdolność docierania), południowo-wschodni to Prākāmja (zdolność spełnienia życzeń), południowo-zachodni to Īśitwa (władza), północno-zachodni to Waśitwa (zdolność kontroli), północno-wschodni to Sarwadźńatwa (wszechwiedza), a środek to księżyc (Soma).
48. Pod księżycem znajduje się słońce, a pod nim ogień. Niżej znajdują się Dharma itd. Wszystkie te elementy powinny być przypisane zgodnie z porządkiem.
49-50. W czterech kierunkach należy przypisać Awjakta (nieprzejawione) i inne zasady, a na końcu Soma trzy Guṇy. Pan Śiwa powinien zostać wezwany formułą „Zwracam się do Sadjodźata”.9 Następnie wyznawca powinien powtórzyć mantrę Wāmadewa10 i stanąć na swoim miejscu. Rytuał Sānnidhja powinien być wykonany z mantrą Rudra Gājatrī,11 a rytuał Nirodha z mantrą Aghora.12
51. Rudra powinien być czczony z użyciem mantry Iśānaḥ Sarwawidjānām13 itd. Pādja, Āćamanīja i Arghja powinny być ofiarowane zgodnie z zasadami.
52. Rudra powinien być należycie obmyty wodą, zapachową dzięki dodaniu sandałowca, tak samo jak pięcioma produktami krowimi (Pańćagawja), po umieszczeniu ich w naczyniu i odpowiednim wzmocnieniu mantrami.
53. Następnie bóstwo powinno zostać obmyte, przywołując Praṇawę, mlekiem krowim, maślanką, miodem i sokiem z trzciny cukrowej.
54. Czcząc Rudrę, który zapewnia wszystko, co pożądane i dobre, należy wykonać Abhiszeka (ceremonialne obmycie) przy użyciu wszystkich materiałów ofiarnych, recytując Praṇawa.
55. W świętych naczyniach wypełnionych wodą należy nalać wodę, recytując różne mantry, po wcześniejszym przefiltrowaniu jej przez białą tkaninę.
56. Kropienie wodą nie powinno być wykonywane, dopóki nie zostanie zmieszana z pastą sandałową. Następnie ziarna surowego ryżu, pięknie przyozdobione (przez dodanie kurkumy itp.), powinny zostać ofiarowane z radością Śaṅkarze.
57-58. Kwiaty, zwłaszcza białe i rzadkie, powinny być składane Panu Śiwa. Powinno się używać kwiatów Apāmārga,14 Karpūra,15 Dźātī,16 Ćampaka,17 Kuśa,18 Pāṭala,19 Karawīra,20 Mallikā,21 Kamala (lotos) i różnych odmian Utpala (lilii). Woda powinna być wylewana w sposób ciągły, nieprzerwanym strumieniem.
59. Naczynia różnych rodzajów powinny być używane do ceremonialnego obmywania Pana Rudra. Rytuał wykonany z właściwą recytacją mantr zapewnia wszystkie błogosławieństwa.
60. O ukochany, opowiem ci teraz pokrótce o tych mantrach, które zapewniają spełnienie wszystkich pragnień. Proszę, słuchaj uważnie.
61-65. Składanie kwiatów i ofiarowanie wody powinno być wykonywane z użyciem tych mantr, czy to odczytywanych, czy zapamiętanych i recytowanych ustnie: mantry Rudra, mantry Nīlarudra, mantry Śukla Jadźurwedy, pomyślne mantry Hotri, mantry Atharwasīrsza, mantry Śānti, mantry Maruta, mantry Sāmawedy (jeśli są pożądane), mantry Dewawrata, mantry Rathantara z Puszpa Sūktami, mantry Mṛtjuńdźaja22 oraz pięciosylabowa mantra. Ofiarowanie wody powinno odbywać się tysiąc razy lub sto osiem razy, zgodnie z wedyjskimi nakazami lub poprzez powtarzanie imion bóstwa.
66. Pasta sandałowa powinna zostać nałożona na bóstwo, a kwiaty umieszczone na posągu. Słodko pachnące goździki itp. powinny być ofiarowane wraz z Praṇawą.
67-72. Następnie powinno się czcić Śiwaliṅga. Pana czystego jak kryształ, nieskalanego, niezniszczalnego, przyczynę wszystkich światów, najwyższego Pana utożsamiającego się ze stworzonym światem, Pana, którego nie mogą ujrzeć Brahmā, Indra, Upendra, Wiszṇu i inne bóstwa, Pana, który jest wspomniany w Wedāncie przez tych, którzy znają Wedy jako Niepojętego, Pana, który nie ma początku, środka ani końca, lekarstwo na wszelkie choroby i który jest znany jako Śiwa Tattwa. Kult liṅga powinien być wykonywany wyłącznie z użyciem mantry Praṇawa. Powinny być ofiarowane kadzidło, lampy, Naiwedja, dobre liście betel oraz przyjemne Nirādźana (machanie światłem). Należy odprawić modlitwy, pokłony itp. przy użyciu różnych mantr. Arghja i ofiary z kwiatów powinny być składane u stóp. Wielbiciel powinien uklęknąć i pobożnie modlić się do Pana.
73. Wielbiciel powinien wziąć trochę kwiatów w dłonie, stanąć z dłońmi złożonymi w geście czci i powtarzając następującą mantrę, ponownie modlić się do Īśāna, Śaṅkara.
74. O Śiwa, niech ten Dźapa, Pūdźā itp. wykonane przeze mnie z wiedzą lub bez niej, dzięki Twojej łasce przyniosą owoce.
75-76. Po powtórzeniu powyższej mantry powinien radośnie złożyć kwiaty na Śiwaliṅga. Następnie należy wykonać rytuały Swastjajana,23 Āśīrwāda (błogosławieństwo), Mārdźana. Następnie powinno się wykonać Homa, modlitwę o przebaczenie i Āćamana.
77-78. Powtarzając mantry Agha24 dla odpuszczenia grzechów, należy wykonać namaskāra zgodnie z zasadami. Wielbiciel powinien modlić się z pobożnym uczuciem: „Oddanie dla Śiwa, oddanie dla Śiwa, oddanie dla Śiwa w każdym narodzeniu. Nie mam innego schronienia. Ty jesteś moim jedynym schronieniem.”
79. Po modlitwie do Pana bogów, dawcy wszelkich osiągnięć, wielbiciel powinien głośno wyrazić swoją modlitwę.
80. Następnie powinien wykonać namaskāra wraz z członkami swojej rodziny. Powinien odczuwać radość z tych wszystkich rytuałów, a potem kontynuować swoją codzienną rutynę według uznania.
81. Ten, kto regularnie wykonuje taki kult z wielkim oddaniem dla Śiwa, osiągnie sukces na każdym kroku.
82-83. Stanie się elokwentny. Osiągnie wszystko, czego pragnie. Najwyższy Pan Śiwa szybko usunie wszystkie jego cierpienia, choroby, smutki, urazy, przebiegłość, zatrucia i wszelkie udręki.
84. Tak jak księżyc rośnie w jasnej połowie miesiąca, tak jego radość i zasługi będą rosnąć z dnia na dzień dzięki oddawaniu czci Śiwa.
85. O najznamienitszy spośród mędrców, tak oto opowiedziałem ci sposób oddawania czci Śiwa. O Nārado, co jeszcze chciałbyś usłyszeć?

Przypisy:

  1. Jest to okres między czwartą a drugą ghaṭikā (ghaṭikā – okres 24 minuty) przed wschodem słońca. „rātriśća paśćime jāme muhūrto brāhmja ućjate” ↩︎
  2. 1 aṅgula to 1.763 cm. ↩︎
  3. Uśīra – Wetiweria pachnąca (chrysopogon zizanioides) – gatunek aromatycznej trawy. ↩︎
  4. Dźātī – jaśmin wielkokwiatowy (jasminum grandiflorum). ↩︎
  5. Kaṃkola – pieprz kubeba (piper cubeba). ↩︎
  6. Karpūra – cynamonowiec kamforowy (camphora officinarum), wiecznie zielone drzewo liściaste. ↩︎
  7. Waṭa – drzewo banjan, figowiec bengalski (ficus benghalensis). ↩︎
  8. Tamālaka – mangostan fałszywy (żółty) (garcinia xanthochymus), drzewo liściaste. ↩︎
  9. Wādźasanejisaṃhitā (z Śuklajadźurwedy) 29.36. ↩︎
  10. Taittirīja Āraṇjaka 10.41.1. ↩︎
  11. Kāṭhaka-saṃhitā 17.11. ↩︎
  12. Wādźasanejisaṃhitā (z Śuklajadźurwedy) 16.2. ↩︎
  13. Wādźasanejisaṃhitā (z Śuklajadźurwedy) 27.35. ↩︎
  14. Apāmārga – bylina achyrantes ostry (achyranthes aspera). ↩︎
  15. Cynamonowiec kamforowy (camphora officinarum), wiecznie zielone drzewo liściaste. ↩︎
  16. Jaśmin wielkokwiatowy (jasminum grandiflorum). ↩︎
  17. Magnolia champaca (magnolia champaca), gatunek drzewa z rodziny magnoliowatych. ↩︎
  18. Kuśa – trawa kuśa (desmostachya bipinnata), gatunek trawy z której robi się tradycyjne maty medytacyjne. ↩︎
  19. Pāṭala – gatunek drzewa liściastego (stereospermum chelonoides). ↩︎
  20. Karawīra – oleander pospolity (nerium oleander), gatunek małego krzewa lub krzewu. ↩︎
  21. Mallikā – jaśmin wielkolistny (jasminum sambac), gatunek krzewu z rodziny oliwkowatych. ↩︎
  22. Wādźasanejisaṃhitā (z Śuklajadźurwedy) 3.60. ↩︎
  23. Tamże 1.86.6. ↩︎
  24. Tamże 20.29. ↩︎