Rudra Saṃhitā (1) – Rozdział 1 – Dociekanie Mędrców

1. Kłaniam się Śiwie, małżonkowi Gaurī, jedynej przyczynie powstania, trwania i rozpadu wszechświata, który pojął rzeczywistość, którego sława jest nieskończona, który jest podporą Māji lecz jest wolny od jej wpływu, którego postać jest niepojęta, który jest nieskalany i który Sam jest doskonałą wiedzą.
2. Oddaję cześć Śiwie, który jest wcześniejszy niż Prakryti, który jest cichy i spokojny, jedynemu doskonałemu Puruszy, który stworzył ten widzialny wszechświat i który trwa zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz, niczym eter.
3. Oddaję cześć Śiwie, który jest nieprzejawiony, który rozszerzywszy się poprzez akt stworzenia, trwa w jego środku, podczas gdy światy krążą wokół niego jak opiłki żelaza wokół magnesu.

Wjāsa powiedział:

4. Opisuję to po oddaniu pokłonu do Śambhu, ojca wszechświata, Śiwā, matki wszechświata, oraz do Gaṇādhīśa, ich syna.
5. Pewnego razu Śaunaka i inni mędrcy mieszkający w lesie Naimisza zapytali Sūtę z pełnym oddaniem.

Mędrcy powiedzieli:

6. Usłyszeliśmy już dobrą i pomyślną opowieść Widjeśwarasaṃhitā. To pierwsze zachwycające kompendium „O tym, co osiągalne i środkach do osiągnięcia tego” jest pełne miłości wobec wielbicieli.
7. Sūto, o błogosławiony Sūto, żyj długo. Bądź szczęśliwy. Zechciej, o drogi, opowiedzieć nam wielkie historie o Śiwie.
8. O bezgrzeszny, pijąc nektar wiedzy wypływający z twoich lotosowych ust nigdy nie jesteśmy nasyceni. Dlatego chcielibyśmy zapytać cię o coś więcej.
9. O wszechwiedzący, dzięki łasce Wjāsy osiągnąłeś spełnienie. Nie ma niczego, czego byś nie wiedział, czy to o przeszłości, teraźniejszości czy przyszłości.
10. W zamian za twoje doskonałe oddanie zyskałeś wielką łaskę twego nauczyciela Wjāsy. Zrozumiałeś wszystko. Uczyniłeś swoje życie wysoce szlachetnym i celowym.
11. Teraz, o mądry, prosimy, wyjaśnij doskonałą formę Śiwa. Opowiedz nam boską historię o Śiwie i Pārwatī nie pomijając niczego.
12. Maheśwara jest Aguṇa (wolny od przymiotów). W jaki sposób przyjmuje formę Saguṇa w świecie? Nie znamy prawdziwej natury Śiwy, mimo wielkich rozważań.
13. W jaki sposób przed początkiem stworzenia Pan Śiwa zachowuje Swoją postać? W trakcie stworzenia, jak podtrzymuje Swoją boską grę?
14. Jak Pan Maheśwara trwa w momencie rozpuszczenia? W jaki sposób jest czczony Śaṅkara, który obdarza świat szczęściem?
15. Jaką korzyść przynosi wielki Pan, gdy jest zadowolony ze swoich oddanych i innych? Prosimy, opowiedz nam.
16. Słyszeliśmy, że Pan staje się zadowolony natychmiast. Miłosierny Pan nie jest w stanie znieść cierpienia, przez które przechodzi jego wielbiciel.
17. Trzej bogowie – Brahmā, Wiszṇu i Maheśa – narodzili się z Śiwy. Spośród nich Maheśa, gdy ma wszystkie substraty elementów, jest samym Śiwą, różnym od Maheśa.¹
18. Prosimy, wyjaśnij Jego przejawienie i opowiedz nam o Jego różnych działaniach. Opowiedz nam także o narodzinach Umā i Jej małżeństwie, o Panie.
19. Ich życie domowe i ich boskie zabawy również powinny zostać nam opowiedziane. O bezgrzeszny, prosimy, opowiedz nam o tym wszystkim oraz o wszystkim innym, co powinno być opowiedziane.

Wjāsa powiedział:

20. Słysząc taką prośbę, Sūta się uradował. Wspominając lotosowe stopy Śiwy, odpowiedział mędrcom.

Sūta powiedział:

21. O władcy mędrców, to, o co zapytaliście, jest bardzo piękne. Jesteście wszyscy błogosławieni, gdyż wasze umysły są zwrócone ku opowieściom o Sadāśiwie.
22. Podobnie jak święte wody rzeki Gaṅgā, rozmyślanie nad opowieściami o Sadāśiwie uświęca trzy osoby: opowiadającego, pytającego i słuchacza.
23. O bramini, kto, poza zabójcą zwierząt, mógłby nie chcieć słuchać opowieści o przymiotach Śiwy, która zawsze niezwykle raduje trzy typy ludzi?
24. Gdy opowieść ta jest recytowana przez osoby wolne od przywiązań i pragnień, jest prawdziwym antidotum na wszelkie cierpienia doczesnego istnienia, gdyż nie tylko jest wielką przyjemnością dla ucha i serca, ale jednocześnie obdarza wszelkimi dobrami.
25. O bramini, na ile pozwoli mi na to mój rozum wyjaśnię boskie zabawy Śiwy w świetle waszego dociekania. Proszę, słuchajcie z szacunkiem.
26. Pod wpływem pana Wiszṇu, manifestacji Śiwy, Nārada zadał to samo pytanie swemu ojcu Brahmie, podobnie jak wy pytacie mnie teraz.
27. Słysząc słowa swego syna, Brahmā, wielbiciel Śiwy, uradował się w swym sercu. Z miłością wychwalał wielkość Śiwy potęgując radość wspaniałego mędrca (Nārady).

Wjāsa powiedział:

28. Usłyszawszy słowa Sūty uczeni bramini stali się żądni poznania dalszego ciągu tej rozmowy i zapytali go.

Mędrcy powiedzieli:

29. O Sūto, o błogosławiony Sūto obdarzony wielkim intelektem, ty, który jesteś najznamienitszym z wielbicieli Śiwy, usłyszawszy twoje najbardziej zachwycające słowa nasze umysły stały się pełne pragnienia, by dowiedzieć się więcej.
30-31. O drogi, prosimy, opowiedz nam z miłością, kiedy miała miejsce ta niezwykle przyjemna rozmowa pomiędzy Brahmą i Nāradą, w której wychwalano wielkość Śiwy i omawiano boską zabawę Pana Śiwy, która niszczy więzy doczesnej egzystencji. Jakie były pytania i jak na nie odpowiedziano? Prosimy, wyjaśnij nam to.
32. Usłyszawszy te słowa szlachetnych mędrców, Sūta bardzo się ucieszył i opowiedział wszystko, co dotyczyło wspomnianej rozmowy.