Widjeśwara Saṃhitā – Rozdział 25 – Wielkość Rudrāksza

Sūta powiedział:

1. O mędrcze Śaunaka, wielce inteligentny, będący formą Śiwa, szlachetny umyśle, proszę, wysłuchaj o wielkości Rudrāksza. Wyjaśnię to krótko.
2. Rudrāksza jest ulubionym koralem Śiwy. Jest wysoko uświęcający. Usuwa wszystkie grzechy poprzez swój widok, kontakt i odmawiane dźapa.
3. O mędrcze, dawniej wielkość Rudrāksza została ogłoszona bogini przez Śiwa, najwyższą duszę, aby nieść pomoc światom.

Śiwa powiedział:

4. O Śiwā, Maheśāni, racz wysłuchać o wielkości Rudrāksza. Mówię to z miłości do ciebie, pragnąc przynieść korzyść wielbicielom Śiwa.
5-7. O Maheśāni, dawniej przez tysiące boskich lat odbywałem pokutę. Chociaż rygorystycznie ją kontrolowałem, mój umysł był niespokojny. W ramach zabawy, będąc samowładny, po prostu otworzyłem oczy, o Bogini, pragnąc pomóc światom. Krople łez spadły z moich pięknych półprzymkniętych oczu. Z tych kropli łez wyrosły rośliny Rudrāksza.
8. Stały się one nieruchome. Aby pobłogosławić wielbicieli, zostały dane czterem Warnom oddanym czci Wiszṇu.
9-10. Rudrāksze rosnące w ziemi Gauḍa1 stały się wielkimi ulubieńcami Śiwa. Rosły one w Mathurā, Laṅkā, Ajodhji, Malaja,2 na górze Sahja,3 w Kāśī i innych miejscach. Są one zdolne do rozbijania skupisk grzechów nie do zniesienia dla innych, jak stwierdzają święte teksty.
11. Na moje polecenie zostały sklasyfikowane jako bramińskie, kszatrijskie, waiśjowskie i śūdryjskie. Te Rudrāksze mają pomyślną naturę.
12. Kolory czterech typów Rudrāksza to odpowiednio biały, czerwony, żółty i czarny. Wszyscy ludzie powinni nosić Rudrāksza zgodną z ich warṇą.
13. Jeśli pragną swojego dobra, czyli doczesnych przyjemności i wyzwolenia, oraz jeśli wielbiciele Śiwa chcą uszczęśliwić Śiwa, muszą nosić Rudrāksza.
14. Rudrāksza wielkości owocu agrestu indyjskiego (Dhātrīphala)4 jest uznawana za najdoskonalszą; ta wielkości owocu drzewa jujuba (Badarīphala)5 jest uważana za średnią.
15. O Pārwati, wysłuchaj tego z miłością, pragnąc korzyści dla wielbicieli. Najmniejsza Rudrāksza ma wielkość ciecierzycy według tej doskonałej klasyfikacji.
16. O Maheśwarī, nawet Rudrāksza wielkości owocu drzewa jujuba zapewnia korzyści oraz zwiększa szczęście i pomyślność.
17. Ta, która jest wielkości agrestu, prowadzi do zniszczenia wszystkich nieszczęść. Ta, która ma wielkość jagody Guńdźā, sprzyja osiągnięciu wszystkich pożądanych owoców.
18. Im lżejsza Rudrāksza, tym bardziej owocna. Każda z nich jest korzystna, a ta o wadze jednej dziesiątej jest uznawana przez uczonych za najbardziej owocną.
19. Noszenie Rudrāksza jest zalecane dla zniszczenia grzechów. Dlatego ta, która sprzyja osiągnięciu każdego celu, musi być koniecznie noszona.
20. O Parameśwarī, na świecie nie obserwuje się żadnego innego naszyjnika czy girlandy, który byłaby tak pomyślny i owocny jak Rudrāksza.
21. O Bogini, Rudrāksza równej wielkości, lśniące, mocne, grube i posiadające wiele kolczastych wypustek spełniają pragnienia oraz zapewniają doczesne przyjemności i wyzwolenie na zawsze.
22. Należy odrzucić sześć rodzajów Rudrāksza: tego, który jest zjedzony przez robaki, przecięty i złamany, nie posiada kolczastych wypustek, ma pęknięcia oraz nie jest okrągły.
23. Ten, który ma naturalny otwór od końca do końca, jest najdoskonalszy; ten, który została przewiercony ludzkim wysiłkiem, jest średni.
24. Noszenie Rudrākszy jest uważane za sprzyjające zniszczeniu wielkich grzechów. Jeśli na ciele nosi się jedenaście setek Rudrāksza, człowiek przyjmuje formę Rudra.
25. Nawet przez setki lat nie da się odpowiednio opisać korzyści płynących z noszenia tysiąca stu pięćdziesięciu Rudrāksza.
26. Człowiek pobożny powinien wykonać diadem składający się z pięciuset pięćdziesięciu Rudrāksza.
27. Osoba o pobożnej naturze powinna wykonać trzy okrągłe sznury w formie świętej nici, każdy z trzystu sześćdziesięciu paciorków.
28. O Maheśwarī, trzy Rudrāksza muszą być noszone na kępce włosów, a po sześć w każdym uchu – prawym i lewym.
29-30. Sto jeden Rudrāksza powinno być noszonych wokół szyi; jedenaście Rudrāksza powinno być noszonych na każdej ręce, łokciu i nadgarstku. Wielbiciele Śiwa powinni nosić trzy Rudrāksza w świętej nici, a wokół bioder powinno być związanych pięć Rudrāksza.
31. O Parameśwarī, osoba, która nosi tak wiele Rudrāksza, jest godna pokłonów i adoracji przez wszystkich, tak jak Maheśa.
32. Taka osoba, pogrążona w kontemplacji, powinna być odpowiednio usadzona i powinno się do niej zwracać „O Śiwo”. Widząc ją, każdy zostaje uwolniony od grzechów.
33. Oto zasada dotycząca noszenia jedenastu setek Rudrāksza. Jeśli nie jest dostępna tak duża liczba, podaję ci inną pomyślną procedurę.
34-36. Jednen Rudrāksza powinien być noszony na kępce włosów, trzydzieści na głowie, pięćdziesiąt wokół szyi; szesnaście na każdej ręce; dwanaście na każdym nadgarstku; pięćset na ramionach oraz trzy sznury po sto osiem paciorków, w formie świętej nici. Ten, kto nosi w sumie tysiąc Rudrāksza i jest mocno zdeterminowany w wypełnianiu rytuałów, jest czczony przez wszystkich bogów niczym Rudra.
37-39. Jeden Rudrāksza powinien być noszony na kępce włosów, czterdzieści na czole, trzydzieści dwie wokół szyi, sto osiem na piersi, sześć w każdym uchu, szesnaście na każdej ręce; o panie mędrców, zgodnie z długością przedramion, powinno się nosić dwanaście lub podwójną tę liczbę. Osoba, która nosi tak wiele Rudrāksza z miłości, jest wielkim wielbicielem Śiwa. Powinna być czczona jak Śiwa i zawsze zasługiwać na cześć ze strony wszystkich.
40. Rudrāksza należy nosić na głowie z powtarzaniem mantry Īśāna;6 na uszach z mantrą Tripurusza;7 wokół szyi z mantrą Aghora8 oraz na piersi w ten sam sposób.
41. Mądry wielbiciel powinien nosić Rudrāksza na przedramionach z mantrą Aghora Bīdźa. Sznur z piętnastu paciorków powinien być noszony na brzuchu z mantrą Wāmadewa.9
42. Z pięcioma mantrami – Sadjodźāta itd. powinny być noszone trzy, pięć lub siedem girland. Można również nosić wszystkie paciorki z Mūla mantrą.10
43. Wielbiciel Śiwa powinien powstrzymać się od jedzenia mięsa, czosnku, cebuli, czerwonego czosnku, warzyw liściastych, Śleszmātaka,11 brudnej świni i trunków.
44. O Umā, córko góry, białego Rudrāksza powinien nosić brāhmin, czerwonego – kszatrija, żółtego – waiśja, a czarnego – śūdra. Tę ścieżkę wskazują Wedy.
45. Niezależnie od tego, czy jest gospodarzem, leśnym ascetą, wędrownym mnichem czy osobą z jakiegokolwiek Zakonu, nikt nie powinien odchodzić od tej tajemnej nauki. Możliwość noszenia Rudrāksza można uzyskać jedynie dzięki wielkim zasługom. Jeśli ktoś ją przegapi, trafi do piekła.
46. Rudrāksza wielkości owocu agrestu indyjskiego oraz te o mniejszej wadze, ale z zagłębionymi kolcami, a także te zjedzone przez robaki, bez otworów i posiadające inne wady, nie powinny być noszone przez tych, którzy pragną pomyślnych rezultatów. Należy unikać małych paciorków wielkości ziarna grochu. O Umā, Rudrāksza jest pomyślnym uzupełnieniem mojego liṅga. Mały Rudrāksza jest zawsze godny pochwały.
47. Ludzie wszystkich warṇa i āśramów, nawet kobiety i śūdrowie, mogą nosić Rudrāksza na polecenie Śiwa. Ascety powinni go nosić wraz z Praṇawą.
48. Jeśli ktoś nosi go w ciągu dnia, jest uwalniany od grzechów popełnionych w nocy; jeśli nosi go w nocy, zostaje uwolniony od grzechów popełnionych w ciągu dnia. Podobny rezultat osiąga się, nosząc go rano, w południe lub wieczorem.
49. Ci, którzy noszą Tripuṇḍra, splątane włosy i Rudrāksza, nie trafiają do siedziby Jama.
50-52. [Nakaz Jamy dla jego sług:] „Ci, którzy noszą przynajmniej jednego Rudrāksza na głowie, Tripuṇḍra na czole i powtarzają pięciosylabową mantrę, powinni być przez was wszystkich szanowani. Są oni rzeczywiście świętymi ludźmi. Możecie sprowadzić tutaj tego, kto nie ma na sobie Rudrāksza, nie nosi Tripuṇḍra na czole i nie wypowiada pięciosylabowej mantry. Wszyscy ci, którzy noszą popiół i Rudrāksza, powinni być zawsze przez nas szanowani po poznaniu ich mocy. Nigdy nie powinni być tutaj sprowadzani.”
53. Jama wydał taki rozkaz swoim sługom. Oni również milczeli, zgadzając się na to. W rzeczywistości byli zdumieni.
54. Dlatego, o Mahādewī, Rudrāksza, jak również osoba, która go nosi, są moimi ulubionymi. O Pārwati, nawet jeśli ktoś popełnił grzechy, staje się czysty.
55. Ten, kto nosi Rudrāksza wokół rąk i ramion oraz na głowie, nie może zostać zabity przez żadne żywe istoty. Będzie przemierzał świat w postaci Rudry.
56. Będzie zawsze szanowany przez bogów i asurów. Będzie czczony jak Śiwa. Usunie grzech każdej osoby, którą ujrzy.
57. Jeśli ktoś nie osiągnął wyzwolenia poprzez medytację i zdobycie wiedzy, powinien nosić Rudrāksza. Zostanie uwolniony od wszystkich grzechów i osiągnie najwyższy cel.
58. Mantra powtarzana z Rudrāksza jest milion razy bardziej skuteczna. Człowiek noszący Rudrāksza zdobywa zasługę stukrotnie większą.
59. O Bogini, dopóki Rudrāksza znajduje się na ciele żywej istoty, nie dotknie go przedwczesna śmierć.
60. Można osiągnąć Rudra, widząc osobę z Tripuṇḍrą, której ciało jest pokryte Rudrākszami i która recytuje mantrę Mrytjuńdźaja.12
61. Jest ulubieńcem pięciu bóstw13 i wszystkich bogów. O ukochana, wielbiciel powinien powtarzać wszystkie mantry, nosząc girlandę z Rudrāksza (lub licząc na paciorkach).
62. Nawet wielbiciele Wiszṇu i innych bóstw powinni bez wahania nosić Rudrāksza. Zwłaszcza wielbiciel Rudra powinien nosić Rudrāksza zawsze.
63. Rudrāksza występuje w różnych rodzajach. Wyjaśnię ich różne klasyfikacje. O Pārwati, słuchaj z wielkim oddaniem. Rudrāksza przynoszą zarówno radości świata, jak i wyzwolenie.
64. Rudrāksza o jednej twarzy to sam Śiwa. Przynosi zarówno radości świata, jak i wyzwolenie. Samo jego zobaczenie zmywa grzech zabójstwa brāhmina.
65. Gdzie jest czczony, tam bogactwo nie może być daleko. Nieszczęścia i trudności znikają. Wszystkie pragnienia zostają spełnione.
66. Rudrāksza o dwóch twarzach to Īśa, pan bogów. Spełnia wszystkie pragnienia. Szczególnie ten Rudrāksza szybko niweczy grzech zabicia krowy.
67. Rudrāksza o trzech twarzach zawsze obdarza środkami do cieszenia się życiem. Dzięki jego mocy wszystkie nauki stają się mocno ugruntowane.
68. Rudrāksza o czterech twarzach to sam Brahmā. Niweczy grzech zabójstwa człowieka. Jego widok i dotknięcie natychmiast obdarzają osiągnięciem czterech celów życia.
69. Rudrāksza o pięciu twarzach to sam Rudra. Nazywany jest Kālāgni. Jest wzniosły. Obdarza wszystkimi rodzajami wyzwolenia oraz osiągnięciem wszystkich pożądanych celów.
70. Rudrāksza o pięciu twarzach niweczy wszelkie grzechy, takie jak wynikające ze współżycia z zakazaną kobietą oraz spożywania zakazanej żywności.
71. Rudrāksza o sześciu twarzach to Kārtikeja. Człowiek, który nosi go na prawym ramieniu, jest z pewnością uwolniony od grzechów, takich jak zabójstwo brāhmina.
72. Rudrāksza o siedmiu twarzach, o Maheśāni, nazywany jest Anaṅga. O Deweśī, przez jego noszenie nawet biedak staje się wielkim panem.
73. Rudrāksza o ośmiu twarzach nazywany jest Wasumūrti oraz Bhairawa. Człowiek noszący go przeżywa pełny czas swojego życia. Po śmierci staje się Śiwa, panem z trójzębem.
74. Rudrāksza o dziewięciu twarzach to również Bhairawa. Jego mędrcem jest Kapila. Jego przewodniczącą boginią jest Durgā o dziewięciu formach, sama Maheśwarī.
75. Tgo Rudrāksza należy nosić na lewej ręce z wielkim oddaniem. Człowiek noszący go staje się Sarweśwarą, jak ja.
76. O Maheśānī, Rudrāksza o dziesięciu twarzach to sam Pan Dźanārdana. O Deweśī, przez jego noszenie wielbiciel osiągnie spełnienie wszystkich pragnień.
77. O Parameśwarī, Rudrāksza o jedenastu twarzach to Rudra. Nosząc go, człowiek staje się zwycięzcą wszędzie.
78. Rudrāksza o dwunastu twarzach powinien być noszony na włosach głowy. Obecnych jest w nim wszystkich dwunastu Āditjów (słońc).
79. Rudrāksza o trzynastu twarzach to Wiśwedewa. Nosząc go, człowiek osiągnie realizację wszystkich pragnień. Zyska powodzenie i pomyślność.
80. Rudrāksza o czternastu twarzach to najwyższy Śiwa. Powinien być noszony na głowie z wielkim oddaniem. Niweczy wszystkie grzechy.
81. O córko króla gór, w ten sposób wyjaśniłem ci różne rodzaje Rudrāksza na podstawie liczby jego twarzy. Posłuchaj teraz mantr z oddaniem.
Om Hrīṃ, pokłon – Jednotwarzowy
Om, pokłon – Dwutwarzowy
Klīṃ, pokłon – Trójtwarzowy
Om Hrīṃ, pokłon – Czterotwarzowy
Om Hrīṃ, pokłon – Pięciotwarzowy
Om Hrīṃ Huṃ, pokłon – Sześciotwarzowy
Om Huṃ, pokłon – Siedmiotwarzowy
Om Huṃ, pokłon – Ośmiotwarzowy
Om Hrīṃ Huṃ, pokłon – Dziewięciotwarzowy
Om Hrīṃ, pokłon – Dziesięciotwarzowy
Om Hrīṃ Huṃ, pokłon – Jedenastotwarzowy
Om Krauṃ Kszauṃ Rauṃ, pokłon – Dwunastotwarzowy
Om Hrīṃ, pokłon – Trzynastotwarzowy
Om, pokłon – Czternastotwarzowy
82. Dla osiągnięcia wszystkich pożądanych celów, wielbiciel powinien nosić Rudrāksza wraz z mantrami. Powinien mieć wielką wiarę i oddanie. Powinien być wolny od lenistwa.
83. Człowiek, który nosi Rudrāksza bez mantry, wpada do straszliwego piekła i pozostaje tam przez panowanie czternastu Indrów.
84-85. Na widok osoby z girlandą Rudrāksza wszystkie złe duchy, upiory, Piśāća, czarownice jak Dākinī i Śākinī, inne złowrogie duchy, złe zaklęcia i czary uciekają, obawiając się walki.
86. Widząc wielbiciela z girlandą Rudrāksza, o Pārwati, Śiwa, Wiszṇu, Dewī, Gaṇapati, słońce i wszyscy bogowie są zadowoleni.
87. Zatem, rozumiejąc jego wielkość, Rudrāksza musi być dobrze noszony, o Maheśwarī, wraz z powtarzaniem mantr z oddaniem, aby cnoty mogły rozkwitać.
88. W ten sposób Śiwa, najwyższa Jaźń, wyjaśnił Giridźā wielkość popiołu i Rudrāksza, które obdarzają zarówno radościami świata, jak i wyzwoleniem.
89. Osoby, które nakładają popiół i noszą Rudrāksza, są wielkimi ulubieńcami Śiwa. Cieszenie się uciechami świata i wyzwolenie są im zapewnione dzięki ich wpływowi.
90. Ten, kto nakłada popiół i nosi Rudrāksza, nazywany jest wielbicielem Śiwa. Człowiek oddany dźapa pięciosylabowej mantry jest istotą doskonałą i szlachetną.
91. Jeśli Mahādewa jest czczony bez Tripuṇḍra z popiołu i bez girlandy Rudrāksza, nie obdarza owocem upragnionego życzenia.
92. Tak więc, o panie mędrców, wszystko, o co zapytano, zostało teraz wyjaśnione. Wielkość popiołu i Rudrāksza zapewnia bujne spełnienie wszystkich pragnień.
93. Ten, kto regularnie słucha o wysoce pomyślnej wielkości popiołu i Rudrāksza z oddaniem, osiągnie spełnienie wszystkich pragnień.
94. Będzie cieszył się wszystkimi radościami tutaj. Będzie błogosławiony synami i wnukami. W następnym świecie osiągnie wyzwolenie. Będzie wielkim ulubieńcem Śiwa.
95. O dostojni mędrcy, tak oto przekazana wam została esencja Widjeśwara- saṃhitā. Zgodnie z poleceniem Śiwa obdarza ona osiągnięciem wszystkiego i wyzwoleniem.

Przypisy:

  1. Gauḍa-deśa, zgodnie ze Skandapurāṇą, był centralną częścią Bengalu, rozciągającą się od Waṅga do granic Orisy:
    waṅgadeśāṃ samārabhya bhūwaneśāntagaḥ śiwe |
    gauḍadeśaḥ samākhjātaḥ sarwawidjāwiśāradaḥ || ↩︎
  2. Malaja: pasmo górskie na zachodzie Malabaru, zachodnie Ghāty, obfitujące w drzewa sandałowe. ↩︎
  3. Sahja: Jest to jedno z siedmiu głównych pasm górskich, pozostałe sześć to Mahendra, Malaja, Sūktimat, Riksza, Windhja i Pāripātra lub Pārijātra. ↩︎
  4. Liściokwiat garbnikowy (phyllanthus emblica), gatunek drzewa z rodziny liściokwiatowatych z silnie kwaśnym owocem przypominającym agrest. ↩︎
  5. Głożyna pospolita, jujuba pospolita (ziziphus jujuba) – gatunek krzewu lub niewysokiego drzewa z rodziny szakłakowatych. ↩︎
  6. Wādźasanejisaṃhitā (Śukla Jadźurweda) 39.8. ↩︎
  7. Tamże, 17.11. ↩︎
  8. Tamże, 16.2. ↩︎
  9. Taittirija Araṇjaka. 10.44.1; Mahānārājaṇa Upaniszad 4.17.2. ↩︎
  10. Pięciosylabowa mantra „Namaḥ Śiwāja” jest podstawową mantrą Śiwa. ↩︎
  11. Owoce cordia dichotoma, kwitnącego drzewa z rodziny ogórecznikowatych (Boraginacea). ↩︎
  12. Wādźasanejisaṃhitā (Śukla Jadźurweda) 30.60. ↩︎
  13. Pięciu bogów, o których tutaj mowa, to: słońce, Gaṇeśa, bogini Durgā, Rudra i Wiszṇu.
    āditjaṃ gaṇanāthaṃ ća dewīṃ rudraṃ ća keśawam |||
    pańćadaiwatamitjuktaṃ sarwakarmasu (?) pūdźajet || ↩︎