Sūta powiedział:
1. Teraz zostanie wyjaśniony sposób czczenia ziemnego posągu liṅga zgodnie z wedyjskimi rytuałami. Przynosi on doczesne przyjemności i wyzwolenie czcicielom podążającym ścieżką Wed.
2. Wielbiciel powinien wykąpać się zgodnie z zasadami określonymi w świętych tekstach. Następnie powinien właściwie odprawić swoje modlitwy Sandhjā. Po odprawieniu Brahma Jadźńa, jednego z pięciu codziennych rytuałów ofiarnych, powinien wykonać Tarpaṇa (rytuał ofiarowania wody przodkom).
3-4. Po zakończeniu codziennych rytuałów powinien nałożyć popiół i założyć paciorki Rudrāksza, przez cały czas pamiętając o Panu Śiwa. Z wielką pobożnością powinien następnie czcić doskonały ziemny symbol liṅga zgodnie z wedyjskimi nakazami, aby uzyskać pełne korzyści.
5. Cześć dla ziemnego symbolu liṅga powinna być oddawana na brzegu rzeki lub zbiornika wodnego, na szczycie góry, w lesie lub w świątyni Śiwa. Miejsce powinno być czyste.
6. O brāhmini, powinien on przynieść glinę z czystego miejsca i ostrożnie wykonać symbol liṅga.
7. Brāhmin powinien użyć białej gliny; kszatrija – czerwonej; waiśja – żółtej; a śūdra – czarnej. Jeśli nie można znaleźć określonej gliny, można użyć dowolnej dostępnej.
8. Po zebraniu gliny powinien umieścić ją w pomyślnym miejscu do wykonania figury.
9. Po dokładnym umyciu gliny wodą i jej starannym ugnieceniu powinien wykonać dobry ziemny symbol liṅga zgodnie z wedyjskimi wskazówkami.
10. Następnie powinien go czcić z oddaniem w celu osiągnięcia doczesnych przyjemności i wyzwolenia po śmierci.
11. Materiały do czczenia powinny być skropione wodą przy recytacji formuły „Namaḥ Śiwāja”.1 Dzięki mantrze „Bhūrasi”2 itd. należy dokonać uświęcenia miejsca kultu (Kszetra Siddhi).
12. Woda powinna zostać uświęcona mantrą „Āposmān”3 itd. Rytuał „Phāṭikābandha” powinien być wykonany z mantrą „Namaste Rudra”.4
13. Czystość miejsca kultu powinna zostać zwiększona dzięki mantrze „Śambhawāja”5 itd. Skropienie wodą Pańćāmryta6 powinno być dokonane z poprzedzającym słowem „Namaḥ”.
14. Doskonała instalacja liṅgamu Śiwa powinna być dokonana z oddaniem przy użyciu mantry „Namaḥ Nīlagrīwāja”7 (pokłon błękitnoszyjemu).
15. Czciciel podążający ścieżką Wed powinien z oddaniem ofiarować piękne siedzenie przy użyciu mantry „Etatte rudrāja”8 itd.
16. Inwokacja (Āwāhana) powinna zostać wykonana przy użyciu mantry „Mā no mahāntam”9 itd. Akt posadzenia (Upaweszana) powinien zostać wykonany przy użyciu mantry „Jā te rudreṇa”.10
17. Przy użyciu mantry „Jāmiszum”11 itd. powinien zostać wykonany Njāsa (rytualne dotykanie różnych części ciała). Ofiarowanie wonności powinno być wykonane z miłością przy użyciu mantry „Adhjawoćat”12 itd.
18. Njāsa bóstwa powinna zostać wykonana przy użyciu mantry „Asau Dźīwa”13 itd. Rytuał zbliżenia się do bóstwa (upasarpaṇa) powinien być wykonany przy użyciu mantry „Asau Jowasarapati”14 itd.
19. Woda używana do obmycia stóp (Pādja) powinna być ofiarowana przy użyciu mantry „Namostu Nīlagrīwāja”15 (pokłon błękitnoszyjemu). Woda do rytualnego powitania (Arghja) powinna być ofiarowana przy użyciu mantry Rudragājatrī,16 a woda do popijania (Āćamana) z mantrą Trajambaka.17
20. Ceremonialna kąpiel w mleku powinna zostać wykonana przy użyciu mantry „Pajaḥ Pṛthiwjām”18 itd. Ceremonialna kąpiel w maślance powinna zostać wykonana przy użyciu mantry „Dadhi Krāwṇaḥ”19 itd.
21-22. Ceremonialna ablucja w ghī powinna zostać wykonana z mantrą „Ghrytam Ghrytajāwā”20 itd. Ceremonialna ablucja w miodzie i cukrze kandyzowanym powinna zostać wykonana z trzema hymnami zaczynającymi się od „Madhuwātā”,21 „Madhu Naktam”,22 „Madhumānnaḥ”.23 Tak oto wyjaśniono ablucję Pańćāmrytą. Można także wykonać ablucję Pańćāmrytą z mantrą Pādja „Namostu Nīlagrīwāja”.24
23. Wiązanie pasa (Kaṭibandhana) powinno zostać wykonane z oddaniem, przy użyciu mantry „Mā nastoke”25 itd. Kawałek tkaniny do noszenia na górnej części ciała powinien być ofiarowany z mantrą „Namo Dhryszṇawē”26 itd.
24. Pobożny wyznawca wedyjskich rytuałów powinien ofiarować tkaninę (wastrasamarpaṇa) do Śiwa, recytując cztery hymny zaczynające się od „Jā te heti”27 itd.
25. Inteligentny wielbiciel powinien ofiarować wonności z oddaniem, używając mantry „Namaḥ Śwabhjaḥ”28 itd. Powinien także ofiarować Akszata (surowe ziarna ryżu) z mantrą „Namastakszabhjaḥ”29 itd.
26. Kwiaty powinny zostać ofiarowane z mantrą „Namaḥ Pārjāja”30 itd. Liście Bilwa powinny zostać ofiarowane z mantrą „Namaḥ Parṇāja”31 itd.
27. Kadzidło powinno zostać ofiarowane zgodnie z zasadami, przy użyciu mantry „Namaḥ Kapardine ća”32 itd. Lampa powinna zostać ofiarowana w określony sposób z mantrą „Namaḥ Āśawē”33 itd.
28. Doskonałe Naiwedja powinno zostać ofiarowane z mantrą „Namo Dźjeszṭhāja”34 itd. Āćamana powinno zostać ponownie wykonane z mantrą „Trajambakam”35 itd.
29. Owoc powinien zostać ofiarowany z mantrą „Imā Rudrāja”.36 Wszystko powinno zostać poświęcone Śiwa przy użyciu mantry „Namo Wradźjāja”37 itd.
30. Powinniśmy ofiarować jedenaście surowych ziaren ryżu jedenastu Rudrom38 przy użyciu dwóch mantr „Mā No Mahāntam”39 itd. oraz „Mā Nastoke”40 itd.
31. Uczony wielbiciel powinien ofiarować opłatę ofiarną (Daksziṇā)41 przy użyciu trzech mantr zaczynających się od „Hiraṇjagarbha” itd. oraz powinien wykonać ablucję (Abhiszeka) z mantrą „Dewasja twā”42 itd.
32. Rytuał okrężnego machania światłem Nīrājana dla Śiwy powinien zostać wykonany z mantrą dla lampy (Namaḥ Āśawē).43 Puszpāńdźali (ofiarowanie garści kwiatów) powinno zostać wykonane z oddaniem, używając hymnu „Imā Rudrāja”44 itd.
33. Mądry wielbiciel powinien następnie wykonać Pradaksziṇa (okrążenie) z mantrą „Mā No Mahāntam”,45 a inteligentny powinien wykonać Sāszṭāṅga (pokłon z dotknięciem ośmiu części ciała do ziemi) z mantrą „Mā Nastoke”46 itd.
34. Powinien wykonać „Śiwa Mudrā” z mantrą „Esza te”;47 Abhajamudrā z mantrą „Jato Jataḥ”48 itd. oraz Dźńānamudrā z mantrą Trajambaka.49
35. Mahāmudrā powinna zostać pokazana z mantrą „Namaḥ Senā-”50 itd. Następnie powinien wykonać Dhenumudrā z mantrą „Namo Gobhjaḥ” itd.
36. Po wykonaniu tych pięciu Mudrā powinien recytować „Śiwa Mantra51 Dźapa”. Wielbiciel dobrze zaznajomiony z Wedami powinien recytować mantrę „Śatarudrija”.
37. Następnie wedyjski uczony powinien wykonać Pańćāṅgapāṭha. Następnie należy wykonać Wisardźana (rytualne pożegnanie) z mantrą „Dewā gātu”52 itd.
38. Tak oto szczegółowo wyjaśniono wedyjski rytuał wielbienia Śiwa. Teraz posłuchajcie skróconego wedyjskiego rytuału.
39. Glina powinna zostać przyniesiona z mantrą „Sadjo Dźātam”.53 Spryskanie wodą powinno zostać wykonane z mantrą „Wāmadewāja”.54
40. Liṅgam powinien zostać uformowany przy użyciu mantry Aghora.55 Āhwāna (wezwanie) powinno zostać wykonane z mantrą „Tatpuruszāja”.56
41. Liṅgam Hara powinien zostać przymocowany do piedestału z mantrą Īśāna.57 Inteligentny wielbiciel powinien wykonać wszystkie inne rytuały w skrócie.
42. Z pięciosylabową mantrą lub inną mantrą przekazaną przez nauczyciela, inteligentny wielbiciel powinien wykonać, zgodnie z zasadami, adorację przy należytym przestrzeganiu szesnastu Upaćāra (i następującej modlitwy).
43. „Medytujemy nad Bhawa, niszczycielem światowego istnienia, nad wielkim panem, nad Ugra, unicestwiającym straszliwe grzechy, nad Śarwa, ukoronowanym sierpem księżyca”.
44. Inteligentny wielbiciel powinien czcić Śiwa tą mantrą lub wedyjską mantrą z wielkim oddaniem, unikając błędów. Śiwa obdarza błogosławieństwami, gdy jest czczony z oddaniem.
45. Niezależnie od wedyjskiego sposobu wielbienia opisanego powyżej, o brāhmini, teraz przystępujemy do wyjaśnienia powszechnej procedury wielbienia Śiwa.
46. Ten sposób wielbienia glinianego wizerunku Śiwa polega na recytacji imion Śiwa. O doskonali mędrcy, spełnia on wszystkie upragnione pragnienia. Posłuchajcie mnie, a wyjaśnię go.
47-48. Osiem imion Śiwy, czyli: Hara, Maheśwara, Śambhu, Śūlapāṇi, Pinākadhryk, Śiwa, Paśupati i Mahādewa powinno być używanych odpowiednio do rytuałów: przynoszenia gliny, ugniatania, instalacji, wezwania, ceremonialnej ablucji, czczenia, błagania o wybaczenie oraz rytualnego pożegnania.
49. Każde z tych imion powinno być poprzedzone przez Oṃkāra. Imię powinno być użyte w celowniku, a na końcu dodane Namaḥ. Rytuały powinny być wykonywane z wielkim oddaniem i radością.
50. Należy porządnie wykonać rytuał Njāsa, a także Aṅganjāsa, rytuał dwóch rąk. Wielbiciel powinien medytować, używając sześciosylabowej mantry – Om Namaśśiwāja.
51. Wielbiciel powinien medytować nad Śiwa, siedzącym pośrodku swojego miejsca na piedestale w Kailāsa, czczonego przez Sananda58 i innych. Śiwa jest niczym pożar lasu, pochłaniający suche drewno w postaci cierpienia wielbicieli. Jest niezmierzony. Jest Ozdobą wszechświata, będąc blisko objętym przez swoją małżonkę, Umā.
52. Powinien on medytować nad Śiwa w następujący sposób: On jest jak srebrna góra. Nosi piękny księżyc na swoim czole. Jego członki jaśnieją ozdobami z klejnotów. W swoich czterech dłoniach trzyma topór, jelenia, Mudrā błogosławieństwa i Mudrā uwolnienia od strachu. Jest radosny. Siedzi w pozycji lotosu. Zgromadzeni Dewowie stoją wokół Niego i składają modlitwy. Nosi skórę tygrysa. Jest przedwiecznym Bytem, nasieniem wszechświata. Rozprasza wszelkie lęki. Jest trójokim59 panem o pięciu twarzach.60
53. Po medytacji i wielbieniu doskonałego ziemnego wizerunku, powinien należycie wykonać Dźapę pięciosylabowej mantry nauczonej przez nauczyciela.
54. O najznamienitsi spośród brāhminów, inteligentny wielbiciel powinien adorować pana Dewów różnymi hymnami i recytować mantrę Śatarudrija.
55. Powinien wziąć surowe ziarna ryżu i kwiaty, trzymając dłonie złożone w kształt miseczki, i modlić się do Śiwa za pomocą następujących mantr.
56-60. Hymn: „O Śiwa, miłosierny, jestem Twój. Twoje atrybuty są moim oddechem życia. Mój umysł jest zawsze skupiony na Tobie. Wiedząc to, o władco duchów, bądź dla mnie łaskawy. Świadomie lub nieświadomie, cokolwiek wykonałem poprzez Dźapa czy adorację, niech to, o Śiwa, dzięki Twej łasce, przyniesie owoc. Jestem największym grzesznikiem, a Ty jesteś największym oczyszczającym. O Panie Gaurī, wiedząc to, uczyń to, co zechcesz. O wielki panie, nie można Cię poznać poprzez Wedy, Purāṇy, systemy filozoficzne czy różnych mędrców. O Sadāśiwa, jakże mogę Cię poznać? W każdy sposób należę do Ciebie, o Śiwa, całym moim umysłem. Powinienem być ocalony przez Ciebie. Bądź dla mnie łaskawy, o Śiwa.”
61. Po recytacji hymnu wielbiciel powinien złożyć kwiaty i ziarna ryżu na wizerunku Śiwaliṅga. O mędrcy, następnie powinien pokłonić się Śiwa z oddaniem, dotykając ziemi ośmioma kończynami.
62. Inteligentny wielbiciel powinien wykonać pradaksziṇa w przepisany sposób. Powinien modlić się do pana Dewów z wielką wiarą.
63. Następnie powinien wydać dźwięk pełnym głosem.61 Pokornie skłonić głowę. Następnie powinien złożyć formalną prośbę i wykonać rytuał rytualnego pożegnania.
64. O najznamienitsi spośród mędrców, tak oto wyjaśniłem wam procedurę wielbienia wizerunku Liṅga, który zapewnia przyjemności świata, zbawienie i zwiększa oddanie dla Śiwa.
65-66. Ktokolwiek przeczyta lub wysłucha ten rozdział z czystym umysłem, zostanie oczyszczony ze wszystkich grzechów i osiągnie wszystkie pragnienia. Ta doskonała narracja obdarza długowiecznością, zdrowiem, sławą, niebem i szczęściem w postaci synów i wnuków.
Przypisy:
- Wādźasneji-saṃhitā (z Śukla Jadźurweda) 16.41. ↩︎
- Tamże. 13.18. ↩︎
- Tamże. 4.2. ↩︎
- Tamże. 16.1. ↩︎
- Tamże. 16.41. ↩︎
- Pięć rodzajów pożywienia, tj. mleko, maślanka, masło, miód i cukier, nazywa się Pańcāmryta. ↩︎
- Wādźasneji-saṃhitā (z Śukla Jadźurweda) 16.28. ↩︎
- Tamże. 3.61. ↩︎
- Tamże. 16.15. ↩︎
- Tamże. 16.2. ↩︎
- Tamże. 16.3. ↩︎
- Tamże. 16.5. ↩︎
- Nie do odnalezienia. ↩︎
- Wādźasneji-saṃhitā (z Śukla Jadźurweda) 16.17. ↩︎
- Tamże. 16.8. ↩︎
- Kāṭhaka-saṃhitā 17.11. ↩︎
- Wādźasneji-saṃhitā (z Śukla Jadźurweda) 3.60. ↩︎
- Tamże. 18.36. ↩︎
- Tamże. 23.32. ↩︎
- Atharwaweda 13.1.24. ↩︎
- Wādźasneji-saṃhitā (z Śukla Jadźurweda) 13.27. ↩︎
- Tamże. 13.28. ↩︎
- Tamże. 13.29. ↩︎
- Tamże. 16.8. ↩︎
- Tamże. 16.16. ↩︎
- Tamże. 16.36. ↩︎
- Tamże. 16.11-14. ↩︎
- Tamże. 16.28. ↩︎
- Tamże. 16.27. ↩︎
- Tamże. 16.42. ↩︎
- Tamże. 16.46. ↩︎
- Tamże. 16.29. ↩︎
- Tamże. 16.31. ↩︎
- Tamże. 16.32. ↩︎
- Tamże. 3.60. ↩︎
- Tamże. 16.48. ↩︎
- Tamże. 16.44. ↩︎
- Imiona jedenastu Rudrów są różnie wymieniane w Purāṇach. Według Matsja-purāṇy (A Study V. S. Agrawala) są to: Adźaikapād, Ahirbudhnja, Hara, Wirūpāksza, Raiwata, Bahurūpa, Trjambaka, Sawitā, Dźajanta, Pināki, Aparādźita. W Wiszṇu-purāṇie pierwsze trzy są takie same; pozostałe zastąpiono przez Nirryta, Īśwara, Bhuwana, Aṅgāraka, Ardźhaketu, Mrytju, Sarpa, Kapālin. ↩︎
- Wādźasneji-saṃhitā (z Śukla Jadźurweda) 16.15. ↩︎
- Tamże. 16.16. ↩︎
- Tamże. 13.4. ↩︎
- Tamże. 11.28. ↩︎
- Tamże. 16.31. ↩︎
- Tamże. 16.48-50. ↩︎
- Tamże. 16.15. ↩︎
- Tamże. 16.16. ↩︎
- Tamże. 9-35. ↩︎
- Tamże. 36.22. ↩︎
- Tamże. 3.60. ↩︎
- Tamże. 16.26. ↩︎
- Namaḥ Śiwāja. ↩︎
- Taittirīja-brāhmaṇa 3.7.4.1. ↩︎
- Wādźasneji-saṃhitā (z Śukla Jadźurweda) 29.36. ↩︎
- Taittirīja-āraṇjaka 10.44.1. ↩︎
- Wādźasneji-saṃhitā (z Śukla Jadźurweda) 16.2. ↩︎
- Kāṭhaka-saṃhitā 17.11; Maitrājaṇī-saṃhitā 2-9.1: 119.7. ↩︎
- Wādźasneji-saṃhitā (z Śukla Jadźurweda) 27.35. ↩︎
- Sananda jest jednym z 4, 7 lub 10 synów narodzonych z umysłu Brahmā. ↩︎
- Trójoki Śiwa, nazwany tak, ponieważ trzecie oko wybuchło na jego czole wielkim płomieniem, gdy jego żona żartobliwie zakryła mu oczy, po tym jak oddawał się ascezie w Himalajach. To oko okazało się bardzo destrukcyjne – spaliło na popiół Kāma, boga miłości. Dowson, H.M. Zobacz pod Triloćana. ↩︎
- Śiwa o Pięciu Twarzach. ↩︎
- Mówi się, że ofiara Daksza została zniszczona przez gaṇy Śiwa i przybrała formę kozła, podczas gdy Daksza stał się jeleniem i uciekł. Wielbiciel, który naśladuje dźwięk przerażonej kozy w obecności wizerunku Śiwa liṅga, zadowala Boga. ↩︎
