Widjeśwara Saṃhitā – Rozdział 16 – Różne typy wielbienia glinianych posągów i ich rezultaty

Mędrcy powiedzieli:

1. O doskonały, proszę wyjaśnij zasady czczenia glinianych posągów, których przestrzeganie pozwoli osiągnąć wszystkie pożądane rezultaty.

Sūta powiedział:

2. Poprosiliście o coś bardzo dobrego. To zawsze obdarza bogactwem. Natychmiast usuwa nieszczęście. Wyjaśnię to. Proszę posłuchajcie.
3-4. Odpędza to przedwczesną i niechlubną śmierć. Może zapobiec nawet śmierci w wyznaczonym czasie. O brāhmini, obdarza ono kobietami, synami, bogactwem, zbożem itd. Cześć oddawana posągom wykonanym z gliny itd. sprzyja spełnieniu wszystkich upragnionych pragnień w świecie. Dzięki temu czciciel otrzymuje pożywienie i inne rzeczy jadalne, odzież itd.
5. Zarówno mężczyźni, jak i kobiety są do tego upoważnieni. Glina powinna być przyniesiona z brzegów rzek, jezior lub studni.
6. Powinna zostać dobrze umyta i zmieszana z pachnącym proszkiem oraz mlekiem. Posąg powinien być uformowany rękami na podwyższonej platformie.
7. Wszystkie kończyny, stawy itd. powinny być doskonale ukształtowane wraz z odpowiednimi atrybutami bóstwa. Powinien być osadzony w pozycji lotosu (Padma Āsana) i czczony z szacunkiem.
8. Pięć bóstw – Gaṇeśa, Słońce, Wiszṇu, Pārwatī i Śiwa – należy zazwyczaj czcić pod ich wizerunkami. Jednakże brāhmin powinien zawsze czcić liṅgam Śiwa.
9. Aby uzyskać pełne korzyści z oddawania czci, należy przestrzegać szesnastu form posługi. Spryskiwanie wizerunku wodą powinno odbywać się z użyciem kwiatów. Polewanie wodą powinno odbywać się z mantrami.
10-11. Ofiara pokarmowa powinna składać się z ugotowanego ryżu odmiany Śāli. Podczas oddawania czci w domu powinno się używać 12 garści ryżu (= Kuḍawa). W świątyni zbudowanej przez ludzi powinno się używać jednej Prastha (jednostka miary) ugotowanego ryżu. W boskiej świątyni powinno się używać trzech Prastha ugotowanego ryżu. W oddawaniu czci naturalnie powstałem wizerunkowi powinno się używać pięciu Prastha ugotowanego ryżu. Jeśli jest tak używany, daje pełne korzyści. Użycie dwukrotnie lub trzykrotnie większej ilości zwiększy korzyści.
12-15. Przez wykonanie tego rytuału tysiąc razy, brāhmin osiągnie Satjalokę. Naczynie wykonane z drewna lub żelaza o szerokości 12 aṅgula, długości 24 aṅgula i wysokości 16 aṅgula nazywane jest Śiwa. Ósma część tego naczynia nazywana jest Prastha i jest równa czterem Kuḍawa. Jeśli dziesięć, sto lub tysiąc Prastha wody, oleju, kadzidła itd. jest używane w świątyniach zbudowanych przez ludzi, w miejscach świętych lub w świątyniach naturalnie powstałych wizerunków, oddawanie czci nazywane jest Mahāpūdźā.
16. Ceremonialna kąpiel sprzyja oczyszczeniu duszy; nakładanie pachnącej pasty przynosi zasługę. Ofiara pokarmowa sprzyja długowieczności i spełnieniu, a kadzidło przynosi bogactwo.
17. Zapalenie lampy sprzyja zdobywaniu wiedzy, a liście betel przyczyniają się do przyjemności. Dlatego w każdym oddawaniu czci należy skrupulatnie przestrzegać tych sześciu elementów.
18. Składanie pokłonów bóstwu i wielokrotne recytowanie mantr spełnia wszystkie upragnione pragnienia. Należy je wykonywać na zakończenie oddawania czci przez ludzi, którzy pragną zarówno przyjemności światowych, jak i wyzwolenia.
19. Najpierw wszystkie elementy powinny być przeprowadzane mentalnie, a następnie każda czynność powinna być wykonywana po kolei. Przez oddawanie czci bóstwom czciciel osiąga różne regiony.
20. W podrzędnych światach również istnieje szerokie pole doświadczania radości. O brāhmini, opowiem o szczególnych formach oddawania czci, którym proszę słuchajcie z wiarą.
21-22. Przez oddawanie czci do Gaṇeśa, czciciel osiągnie swoje pragnienia w tym świecie. Dniami szczególnej czci Gaṇeśa są piątki, czwarty dzień jasnej połowy miesięcy księżycowych Śrāwaṇa i Bhādrapada oraz dzień gwiazdy Śatabhiszak w miesiącu Dhanus. Powinien on być czczony zgodnie z zasadami w tych dniach. Czciciel może także nieprzerwanie oddawać mu cześć przez sto lub tysiąc dni.
23. Dzięki wierze w bóstwo i w ogień, oddawanie czci przynosi synów lub spełnia różne pragnienia wielbicieli. Niweluje wszystkie grzechy i różnorodne trudności.
24. Cześć oddawana do Śiwa i do innych bóstw w odpowiednie dla nich dni tygodnia sprzyja oczyszczeniu duszy. W odniesieniu do rytuałów Kāmja podstawą jest albo Tithi, albo gwiazda, albo określone układy planetarne.
25. Dzień tygodnia jest podstawą dla oddawania czci Brahmanowi i innym bóstwom. Nie ma wzrostu ani zmniejszenia w odniesieniu do dni tygodnia, jak ma to miejsce w przypadku Tithi, gwiazd itp. Dzień liczy się od wschodu do wschodu słońca.
26-28. Oddawanie czci bóstwom w odpowiednie Tithi itd. zapewnia pełną przyjemność czcicielom. W odniesieniu do rytuałów dla przodków, ich wcześniejsza część musi być powiązana z poprzednią nocą. W oddawaniu czci bóstwom późniejsza część musi być powiązana z dniem. Jeśli Tithi rozciąga się do południa, ta jego część, która przypada na wschód słońca, powinna być brana pod uwagę w oddawaniu czci bóstwom, podobnie jak w przypadku gwiazd. Dlatego czciciel powinien rozważyć wszystkie te aspekty i przystąpić do oddawania czci, wielokrotnej recytacji mantr itd.
29-30. Słowo Pūdźā pochodzi od: Pūḥ oznacza „osiągnięcie owoców przyjemności”. Dzięki rytuałowi osiąga się owoce. Dźājate oznacza „rodzi się”. Obejmuje to również dobre idee, wiedzę itd. Słowo Pūdźā jest używane w tym sensie zarówno wśród ludzi, jak i w świętych tekstach.
31-32. Codzienne i okazjonalne rytuały przynoszą swoje korzyści w odpowiednim czasie, ale owoce rytuałów Kāmja są natychmiastowe. Niezbędne rytuały są wykonywane codziennie. Rytuały okazjonalne są wykonywane w określonych miesiącach, półmiesiącach, latach lub w specjalnych okolicznościach. W rytuałach Kāmja owoce są osiągane po należytym zniwelowaniu grzechu. Mahāgaṇapati Pūdźā powinna być wykonywana w dniu Ćaturthī ciemnej połowy miesiąca księżycowego.
33. Ten rytuał usuwa grzech całej połowy miesiąca i zapewnia przyjemność na pełne dwa tygodnie. Oddawanie czci w dniu Ćaturthī miesiąca księżycowego Ćakra przynosi korzyści przez miesiąc.
34-36. Oddawanie czci w miesiącach Siṃha i Bhādrapada zapewnia przyjemności światowe przez rok. Oddawanie czci słońcu powinno być wykonywane w niedziele, w dniu Saptamī (siódmym), w gwieździe Hasta miesiąca Śrāwaṇa lub w dniu Saptamī w jasnej połowie miesiąca Māgha. Oddawanie czci Wiszṇu sprzyja spełnieniu wszystkich pragnień i zdobyciu bogactwa, jeśli jest wykonywane w środy, w dniu Dwādaśī (12-sty dzień), w gwieździe Śrawaṇa w miesiącach Dźjeszṭha i Bhādrapada. To samo oddawanie czci w miesiącu Śrāwaṇa przynosi spełnienie wszystkich życzeń i dobre zdrowie.
37. Przebłaganie Wiszṇu w dniu Dwādaśī przynosi takie same korzyści, jakie daje darowizna dwunastu rzeczy z dodatkowymi rytuałami.
38. Czciciel powinien oddać cześć dwunastu brāhminom w dniu Dwādaśī, przypisując im dwanaście imion Wiszṇu we wszystkich szesnastu formach posługi. Dzięki temu zadowoli bóstwo.
39. Podobnie należy oddać cześć dwunastu brāhminom, przypisując im dwanaście imion dowolnego bóstwa, aby zadowolić to bóstwo.
40. Osoba poszukująca pomyślności powinna oddawać cześć Pārwatī, która obdarza wszystkimi przyjemnościami światowymi, w poniedziałki, w dniu Nawamī (dziewiątym) oraz w gwieździe Mrygaśiras w miesiącu Karkaṭaka.
41-42. Nawamī w jasnej połowie miesiąca Āśwajudź przynosi wszystkie upragnione korzyści. Oddawanie czci Śiwa powinno być wykonywane w niedziele, w dniu Ćaturdaśī (czternastym) ciemnej połowy miesiąca Māgha, w dniu gwiazdy Ārdrā oraz w dniu Mahārdrā. Zapewnia ono spełnienie wszystkich upragnionych pragnień.
43-45. To oddawanie czci sprzyja długowieczności, zapobiega przedwczesnej śmierci i zapewnia spełnienie wszystkiego. Oddawanie czci różnym manifestacjom Śiwa ze wszystkimi szesnastoma formami posługi i hołdu w dniu Mahārdrā w miesiącu Dźjeszṭha, w dniu Ćaturdaśī lub w dniu Ārdrā w miesiącu Mārgaśīrsza jest równoważne oddawaniu czci Śiwa i zapewnia zarówno przyjemności światowe, jak i wyzwolenie. Oddawanie czci pierwszemu bóstwu dni tygodnia w miesiącu Kārtika jest szczególnie zalecane.
46-47. Gdy nadejdzie miesiąc Kārtika, rozumny człowiek powinien czcić wszystkie bóstwa, składając dary, przestrzegając wyrzeczeń, wykonując homy, dźapy, praktykując powściągliwość oraz szesnaście form posługi. Posąg powinien być czczony przy pomocy mantr. Należy nakarmić Brāhminów. Wielbiciel uwolni się od pragnień i udręk.
48. Oddawanie czci bóstwom w miesiącu Kārtika przynosi wszystkie przyjemności światowe, usuwa wszelkie choroby i eliminuje negatywne skutki działania duchów oraz złowrogich planet.
49. Oddawanie czci słońcu w niedziele w miesiącu Kārtika, wraz z darami z nasion sezamu i bawełny, łagodzi trąd i inne dolegliwości.
50. Ofiarowanie Harītakī (jednego z owoców myrobalanu), papryki, tkanin, mleka itd. oraz poprzez instalację Brahmana przynosi ulgę w chorobach płucnych.
51-53. Ofiarowanie lamp i nasion gorczycy łagodzi ataki epilepsji. Oddawanie czci Śiwa w poniedziałki w miesiącu Kārtika eliminuje skrajne ubóstwo i zwiększa pomyślność. Oddawanie czci Skanda we wtorki w miesiącu Kārtika, a także składanie darów w postaci domów, pól, artykułów gospodarstwa domowego, naczyń, lamp, dzwonów itp., bezzwłocznie zapewnia wielbicielowi elokwencję.
54. Oddawanie czci Wiszṇu w środy w miesiącu Kārtika, połączone z darem gotowanego ryżu z jogurtem, zapewnia dobre potomstwo.
55. Oddawanie czci Brahmanowi w czwartki w miesiącu Kārtika oraz darowanie miodu, złota i ghī przynosi wzrost przyjemności światowych.
56. Oddawanie czci słoniogłowemu Gaṇeśa¹ wraz z darami pachnących kwiatów zapewnia przyjemności światowe.
57-59. Nawet bezdzietna kobieta może uzyskać dobrego syna, składając dary ze złota, srebra itd. Oddawanie czci strażnikom kierunków, słoniom kierunków, wężom, strażnikom wodnych tam, trójokiemu² Rudrze oraz Wiszṇu, który usuwa grzechy, zapewnia doskonałą wiedzę. Oddawanie czci Brahmanowi, Dhanwantari³ oraz bliźniaczym bóstwom Aświnom⁴ łagodzi choroby, zapobiega nieszczęśliwej śmierci i natychmiast usuwa wszelkie dolegliwości.
60-62. Ofiary z soli, żelaza, oleju, roślin strączkowych, Trikaṭuki, owoców, wonności, wody pitnej itp., składane w miarach prastha i pala, umożliwiają czcicielowi osiągnięcie niebios. Oddawanie czci Śiwa i innym bóstwom we wczesnych godzinach porannych w miesiącu Dhanus pozwala stopniowo osiągnąć wszelkie cele. Najlepiej, aby ofiarowane pożywienie było gotowanym ryżem odmiany Śālī, dobrze ugotowanym i nasączonym ghī.
63. Ofiarowanie różnych rodzajów gotowanego ryżu jest szczególnie zalecane w miesiącu Dhanus. Osoba, która składa dar gotowanego jedzenia w miesiącu Mārgaśīrsza, osiągnie wszystkie upragnione korzyści.
64-65. Osoba, która składa dar gotowanego jedzenia w miesiącu Mārgaśīrsza, osiągnie zniszczenie grzechów, spełnienie pragnień, dobre zdrowie, cnotę, doskonałe zrozumienie wersetów wedyjskich, dobre praktyki, wielkie przyjemności zarówno w tym, jak i w przyszłym świecie, trwałe zjednoczenie z Bóstwem oraz urzeczywistnienie doskonałej wiedzy Wedānty.
66. Osoba pragnąca cieszyć się przyjemnościami światowymi powinna czcić bóstwa wcześnie rano przez cały miesiąc Mārgaśīrsza lub przynajmniej przez trzy dni. Nikt nie powinien pozostawać bez świętych obrzędów w miesiącu Dhanus.
67-70. Obrzędy w miesiącu Dhanurmāsa (Dhanus) przewidziane na poranek mogą być wykonywane do czasu Sangawa (3 muhūrty po wschodzie słońca). Brāhmin powinien pościć w miesiącu Dhanus i powstrzymać wszystkie swoje zmysły. Do południa powinien powtarzać mantrę Gājatrī. Do czasu pójścia spać powinien powtarzać mantry takie jak pięciosylabowa mantra itd. Po osiągnięciu doskonałej wiedzy uzyska zbawienie po śmierci. Inni mężczyźni i kobiety powinni powtarzać wyłącznie pięciosylabową mantrę i codziennie trzy razy kąpać się. Osiągną doskonałą wiedzę. Poprzez powtarzanie swoich ulubionych mantr zapewnią sobie unicestwienie wielkich grzechów.
71-75. Wielka ofiara jedzenia powinna być składana Śiwa, szczególnie w miesiącu Dhanus. Składniki tej wielkiej ofiary są następujące:
Ryż odmiany Śālī o wadze jednego Bhāra; pieprz o miarze prastha; dwanaście policzalnych składników; miód i ghī po jednym kuḍawa; miara droṇa zielonego groszku; dwanaście rodzajów dodatków; ciasto smażone na ghī, słodycze z ryżu Śālika; jogurt i mleko po dwanaście prastha; dwanaście orzechów kokosowych; dwanaście orzechów betel; trzydzieści sześć liści goździkowych; sproszkowana kamfora; pięć kwiatów saugandika;⁵ liście betel.
76. Ta wielka ofiara jedzenia, ofiarowana bóstwom, powinna zostać rozdzielona między wyznawców według ich kast.
77. Czciciel, który składa ofiarę z gotowanego ryżu, staje się władcą królestwa na ziemi. Jednak złożenie wielkiej ofiary jedzenia zapewnia osiągnięcie niebios.
78. O doskonali brāhmini, ofiarowując ją tysiąc razy, czciciel osiąga Satjalokę i żyje tam przez pełny okres swojego istnienia.
79. Składając tę ofiarę dwadzieścia tysięcy razy, osiąga jeszcze wyższy świat i nie rodzi się ponownie.
80-81. Dwadzieścia sześć tysięcy wielkich ofiar stanowi całkowitą ofiarę życia. Ofiarowanie tego nazywane jest wielkim spełnieniem. Czciciel, który to czyni, nie odradza się ponownie.
82-83. W miesiącu Kārttika, w pomyślny dzień, należy dokonać ofiary życia. Powinna być wykonana w czasie przejścia słońca, w dniu urodzin (opartym na gwieździe), w dniu pełni księżyca, rocznych urodzinach itd. Można ją również przeprowadzić w innych miesiącach, gdy gwiazda narodzin znajduje się w koniunkcji z planetami.
84. Nawet jeśli koniunkcja jest tylko częściowa, ofiara powinna zostać złożona. Dzięki temu można uzyskać korzyść oddania siebie.
85. Śiwa cieszy się z oddania siebie i obdarza zbawieniem pełnej tożsamości. Ta ofiara życia powinna być składana wyłącznie Śiwa.
86. Śiwa uosabia narodziny, ponieważ ma formę zarówno Joni, jak i Liṅga. Dlatego, aby uniknąć narodzin, Dźanmapūdźā dotyczy wyłącznie Śiwa.
87. Cały wszechświat, zarówno ruchomy, jak i nieruchomy, ma naturę Bindu (punktu) i Nāda (dźwięku). Bindu to Śakti (Moc), a Śiwa to Nāda. Dlatego wszechświat jest przeniknięty przez Śiwa i Śakti.
88. Bindu⁶ jest podporą Nāda.⁷ Wszechświat ma za podporę Bindu. Zarówno Bindu, jak i Nāda razem podtrzymują cały wszechświat.
89. Zjednoczenie Bindu i Nāda nazywane jest Sakalīkaraṇa, a wszechświat rodzi się w wyniku tego Sakalīkaraṇa.
90. Symbol Liṅga jest połączeniem Bindu i Nāda i stanowi przyczynę wszechświata. Bindu jest boginią, a Śiwa to Nāda, a ich połączenie to symbol Śiwa – Liṅga.
91. Dlatego, aby uniknąć przyszłych narodzin, czciciel powinien oddawać cześć symbolowi Śiwa. Bogini w formie Bindu jest matką, a Śiwa w formie Nāda jest ojcem.
92. Wielka błogość jest wynikiem oddawania czci rodzicom. Czciciel powinien wielbić symbol Liṅga, aby osiągnąć Wielką Błogość.
93. Ta bogini jest matką wszechświata, a ten Śiwa jest ojcem wszechświata. Współczucie dla syna, który oddaje cześć, naturalnie wzrasta w umysłach rodziców.
94-95. O najprzedniejszy spośród mędrców, zwykli rodzice obdarzają ukrytymi skarbami syna, który oddaje im szczególną cześć. Dlatego czciciel powinien wielbić symbol Liṅga w sposób właściwy matce i ojcu, aby zdobyć ukrytą Wielką Błogość. Bharga to Purusza (Kosmiczny Człowiek lub Istota), a Bhargā to Prakryti (Kosmiczna Natura).
96. Purusza ma ukryte, utajone poczęcie, a Prakryti ma przejawione wewnętrzne poczęcie.
97. Ponieważ to ojciec jako pierwszy poczyna, Purusza ma pierwotne poczęcie. Zjednoczenie Puruszy i Prakṛti to pierwsze narodziny.
98. Jego manifestacja w Prakryti nazywana jest drugim narodzeniem. Istota, umierając nawet w chwili narodzin, powstaje z Puruszy.
99. Z pewnością narodziny są wywołane przez Mājā jako zewnętrzne źródło. Słowo Dźīwa (indywidualna dusza) oznacza to, co ulega rozkładowi już od momentu narodzin.
100. Innym znaczeniem słowa Dźīwa jest to, co rodzi się splątane i uwikłane. Dlatego czciciel powinien wielbić pierwotny symbol Liṅga, aby rozplątać węzły i pętle narodzin.
101-102. Słowo bhaga oznacza pierwotną naturę, ponieważ wzrasta i rozkwita. Śabdamātrā itd. (kosmiczna zasada dźwięku, tj. wszystkie obiekty przyjemności) wyłoniły się z Prakryti, będąc doświadczanymi przez narządy zmysłów. Słowo Bhoga oznacza to, co daje Bhaga. Głównym Bhaga jest oczywiście Prakryti, a Bhagawān to sam Pan Śiwa.
103. Tylko Pan jest dawcą przyjemności (Bhoga), a nie ktoś inny. Pan, który jest władcą Bhaga, przez mędrców jest nazywany Bharga.
104-105. Symbol Liṅga jest połączony z przyjemnością, a przyjemność z symbolem Liṅga. Dla nieustającej przyjemności tutaj i w zaświatach czciciel powinien wielbić symbol Liṅga, który jest samym Panem Śiwa. On jest słońcem, które daje życie i utrzymuje światy. Jego symbol uzasadnia powstawanie rzeczy.
106-107. Ludzie powinni wielbić Śiwa, przyczynę narodzin, w jego formie Liṅga. To, co ujawnia Puruszę, nazywane jest Liṅga, symbolem. Zjednoczenie i połączenie symboli Śiwy i Śakti nazywane jest zatem Liṅga.
108. Pan, uradowany czcią oddawaną Jego symbolowi Liṅga, znosi funkcję symbolu. Ponieważ tą funkcją są narodziny itp., narodziny itp. ustają.
109. Dlatego czciciel powinien oddawać cześć symbolowi Liṅga wykonując szesnaście form posługi i hołdu, aby osiągnąć korzyści od Prakryti i Puruszy za pomocą środków wewnętrznych lub zewnętrznych.
110. Kult sprawowany w ten sposób w niedziele zapobiega narodzinom. Czciciel powinien oddawać cześć wielkiemu symbolowi Liṅga w niedziele, intonując sylabę Om.
111-112. Szczególnie zalecana jest rytualna kąpiel symbolu Liṅga przy użyciu Pańćagawja w niedziele. Pańćagawja to mieszanka krowiego moczu, łajna, mleka, jogurtu i ghī. Mleko, jogurt i ghī można również stosować oddzielnie z dodatkiem miodu i melasy. Ofiara z ryżu gotowanego w mleku krowim powinna być składana z intonacją sylaby Om.
113-114. Sylaba Om (a + u + m) to Dhwani Liṅga. Swajambhū Liṅga to Nāda Liṅga; Jantra (schematyczna konstrukcja) to Binduliṅga. Sylaba „M” to zainstalowany (Pratiszṭhita) Liṅga. Sylaba „U” to ruchomy (Ćara) Liṅga, a sylaba „A” to Liṅga o ogromnej formie (Guruwigraha). Osoba, która nieprzerwanie czci symbole Liṅga, niewątpliwie osiąga wyzwolenie.
115-116. Pobożna cześć oddawana Śiwa uwalnia człowieka z niewoli narodzin. Jedną czwartą korzyści można osiągnąć poprzez noszenie koralików Rudrāksza poświęconych Śiwie, a połowę korzyści – poprzez namaszczanie czoła świętym popiołem. Trzy czwarte można osiągnąć poprzez recytację mantr, a człowiek staje się pełnoprawnym czcicielem dzięki wielbieniu. Człowiek, który czci zarówno symbol Liṅga Śiwa, jak i wielbiciele Śiwa, osiągają zbawienie.
117. O brāhmini, stabilne oddanie można znaleźć mocno zakorzenione i rozkwitające jedynie u tej osoby, która czyta ten rozdział lub słucha go uważnie.